\u00a0<\/p>\n
Kutuplarda ay\u0131 avc\u0131lar\u0131 buzlar\u0131n i\u00e7ine jilet kadar keskin bir baltay\u0131 yerle\u015ftirir, keskin taraf\u0131n \u00fczerine biraz kan s\u00fcrerlermi\u015f. Bunu bilmeyen ay\u0131 gelip kan\u0131 yalarken kendi dili kesilirmi\u015f. Ama kan\u0131n tad\u0131ndan dilinin ac\u0131s\u0131n\u0131 fark edemez, kendi kan\u0131n\u0131 yalamaya ba\u015flarm\u0131\u015f. Damarlar\u0131ndaki kan t\u00fckenince oldu\u011fu yere y\u0131\u011f\u0131l\u0131rm\u0131\u015f. Avc\u0131da gelip derisini y\u00fczermi\u015f. Avc\u0131lar ay\u0131lar\u0131 kur\u015funla vururlarsa ay\u0131n\u0131n postu delinir ve bu y\u00fczden \u00e7ok para etmeyece\u011fi i\u00e7in bu yolu denerlermi\u015f.
\u015eimdi o kan tad\u0131n\u0131 kendi dilimde hisseder gibiyim.Bu bilgiyi \u00f6\u011frenince anlad\u0131m dilim y\u0131llard\u0131r kesikmi\u015f benim… Y\u0131llard\u0131r ben de kendi dilimden akan kan\u0131 emip duruyormu\u015fum…
Ba\u015flarda g\u00fcc\u00fcm\u00fcn t\u00fckendi\u011fini, kan kaybetti\u011fimi fark etmiyordum. Ama art\u0131k ediyorum. Kan\u0131m t\u00fckeniyor ne zamand\u0131r. B\u00f6yle giderse yere y\u0131\u011f\u0131lmam ve birilerinin gelip derimi y\u00fczmesi yak\u0131nd\u0131r…
Y\u0131llard\u0131r kendi kan\u0131m\u0131 emmekten bu hayatta kabul g\u00f6ren her \u015feye meydan okuyacak cesareti bir t\u00fcrl\u00fc bulamad\u0131m kendimde… Oysa kurtulu\u015fum bu cesareti bulmamdan ge\u00e7iyordu…
Bu cesareti bulamad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in \u00e7areyi kendi kan\u0131m\u0131 emmekte bulmu\u015ftum. T\u00fckenece\u011fimi bile bile…
Dilimi kesen o keskin b\u0131\u00e7a\u011f\u0131n ne oldu\u011funu anlamaya kalk\u0131\u015fmad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in… Varolu\u015funun o arka bah\u00e7esine hep g\u00f6zlerimi kapatt\u0131m. K\u00fc\u00e7\u00fck bir inan\u00e7 yeterdi ya\u015famam i\u00e7in. O ya\u015fayabilmek ve ayakta kalabilmek i\u00e7in ihtiyac\u0131m olan kendimi aldatma inanc\u0131… Bu k\u00fc\u00e7\u00fck ve zavall\u0131 inan\u00e7 kendi kan\u0131m\u0131 emerken kendimi unutmama yeterdi. B\u00f6yle yapt\u0131m.
Hayat\u0131 o keskin b\u0131\u00e7aktan de\u011fil, okullarda bana \u00f6\u011fretilenlerde aray\u0131p bulmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. Kan\u0131m t\u00fckenmeye y\u00fcz tutunca anlam\u0131\u015ft\u0131m, okullarda hayat\u0131 \u00f6\u011fretmiyorlard\u0131, aksine okullarda hayat\u0131 oldu\u011fu gibi g\u00f6rmemem i\u00e7in g\u00f6zlerimi ba\u011fl\u0131yorlard\u0131. E\u011fitim ba\u015f\u0131m\u0131 e\u011fip dilimi o keskin b\u0131\u00e7a\u011f\u0131n \u00fczerine s\u00fcrmemi \u00f6\u011fretmi\u015fti bana…
G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken \u00f6\u011frendi\u011fim \u015fey hep su\u00e7lu oldu\u011fum ve hi\u00e7bir zaman bu su\u00e7tan kurtulamayaca\u011f\u0131md\u0131… G\u00f6z\u00fcmdeki ba\u011f\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131p atmaya her kalkt\u0131\u011f\u0131mda su\u00e7lu hissediyordum kendimi. G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken ya\u015faman\u0131n ve bu su\u00e7tan kurtulmam\u0131n bedeli al\u00e7akl\u0131\u011f\u0131 ve ikiy\u00fczl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc becerebilmekti… A\u00e7 kalmamak istiyorsam ikiy\u00fczl\u00fc ve al\u00e7ak olmam gerekiyordu… Ve durmadan kendi kan\u0131m\u0131 emmem.
Bu y\u00fczden beni kim mutsuz ediyorsa, kim g\u00f6zlerimi ba\u011flay\u0131p usul usul kan\u0131m\u0131 emiyorsa ona tap\u0131yordum… Bildiklerimi unutturanlara… Bak sana do\u011frular\u0131 \u00f6\u011fretiyoruz, sar\u0131l onlara ve gelece\u011fe haz\u0131rlan, diyorlard\u0131 bana… G\u00f6zlerimi ba\u011flayanlar\u0131n do\u011frular\u0131na sar\u0131l\u0131yordum ben de. Kendi kan\u0131m\u0131n kokusundan o bu do\u011frular\u0131n i\u00e7indeki hile ve ihtiras kokusunu duyam\u0131yordum… Gelece\u011fim, diye sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131n usul usul bir t\u00fckeni\u015f, bir harcanma oldu\u011fu fark edemiyordum. Ben kendi kan\u0131m\u0131 emerken g\u00f6zlerimi ba\u011flayanlar da d\u00fc\u015flerimi emiyorlard\u0131. Bana ne sunarlarsa, ne g\u00f6sterirlerse ona inanmakla ve ba\u011flanmakla g\u00f6revli say\u0131yordum kendimi… Bir zeka tutulmas\u0131yd\u0131 ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m, budala bir inan\u0131\u015ft\u0131… \u0130\u015fte zaman zaman kendime duydu\u011fum hayranl\u0131\u011f\u0131n temelinde bu zeka tutulmas\u0131, bu budala inan\u0131\u015flar vard\u0131. Kendime hayran olduk\u00e7a kendi kan\u0131m\u0131 daha bir i\u015ftahla emiyordum…
Bazen g\u00f6zlerimdeki ba\u011flardan s\u0131k\u0131l\u0131r, onu hafif\u00e7e aralar, hayat\u0131n nas\u0131l bir yer oldu\u011funa ve varl\u0131klar\u0131n ard\u0131nda nelerin sakl\u0131 oldu\u011funa bakard\u0131m… \u0130\u015fte o zaman ne denli ikiy\u00fczl\u00fc ve al\u00e7akca bir ya\u015fam s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcme bir kez daha tan\u0131k olurdum. \u0130\u015fte o zaman hi\u00e7bir ac\u0131mas\u0131z zenginin surat\u0131na cesurca t\u00fck\u00fcrmedi\u011fimi ve g\u00f6zlerimdeki ba\u011f\u0131 sonsuza dek atamad\u0131\u011f\u0131m s\u00fcrece bunu hi\u00e7bir zaman yapamayaca\u011f\u0131m\u0131 anlard\u0131m… \u0130\u015fte o zaman akl\u0131ma \u015fairler bilgeler, deliler, cesur nihilistler gelirdi, o soylu yoksullar gelirdi, g\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131mda gizli gizli okudu\u011fum: Eski Yunan’da ya\u015fam\u0131\u015f ve kendi kan\u0131n\u0131 emmemek bir f\u0131\u00e7\u0131da ya\u015famay\u0131 g\u00f6ze alan, karn\u0131 ac\u0131k\u0131nca ise karn\u0131n\u0131 s\u0131vazlay\u0131p; bak\u0131n ne g\u00fczel doydum, diyen ve onu ondan kopartacak her \u015feyle ba\u011f\u0131n\u0131 kopartm\u0131\u015f Diyojen gelirdi…
Bir g\u00fcn zenginin biri Diyojen’i evine g\u00f6t\u00fcrm\u00fc\u015f, adam\u0131n evi \u00e7ok l\u00fcks ve tertemizmi\u015f: Yerlere sak\u0131n t\u00fck\u00fcrme, her yer \u00e7ok temiz demi\u015f, adam Diyojen’e… Diyojen, kalk\u0131p adam\u0131n y\u00fcz\u00fcn\u00fcn ortas\u0131na t\u00fck\u00fcrm\u00fc\u015f ve: Bu evdeki en pis yer senin y\u00fcz\u00fcn, o y\u00fczden t\u00fck\u00fcrd\u00fcm y\u00fcz\u00fcne, demi\u015f…
G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken Dijonen’in hep bu s\u00f6z\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr kalbim \u00e7aresiz bir umutla \u00e7arpard\u0131… Kalbim, uza\u011f\u0131mda kalm\u0131\u015f cesur \u00e7\u0131k\u0131\u015flara, hep erteledi\u011fim yolculuklara, bir yerim var bana \u00e7ok yak\u0131n, ama benden uzakta diyen o hasretime \u00e7arpard\u0131…
Ben Diyojen gibi ya\u015famak isterdim, ama okullarda bana ve benim gibilere ya zengin, zengin olamazsan\u0131z, dilenci olacaks\u0131n\u0131z, diye \u00f6\u011fretirlerdi…
Zengin ve dilenci… L\u00fcks i\u00e7inde ve asalak… Ortas\u0131 yoktu sanki. Hayat\u0131, d\u00fc\u015fleri, anlamlar\u0131 omuzlar\u0131nda ta\u015f\u0131yan ba\u015fkalar\u0131 yoktu. Diyojenler, \u015fairler, deliler, bilgeler, isyankarlar ve o soylu yoksullar\u0131n yeri yoktu bana sunduklar\u0131 bu toplum haritas\u0131nda… \u00c7\u00fcnk\u00fc cesaret isterdi \u015fair, bilge, deli, isyankar ve soylu bir yoksul olmak i\u00e7in… Bu hayat\u0131n arka bah\u00e7esini, varl\u0131klar\u0131n ve g\u00f6r\u00fcnenlerin ard\u0131ndakileri g\u00f6rebilmek i\u00e7in \u00e7ok cesur ve \u00e7\u0131lg\u0131n olmam gerekiyordu… G\u00f6zlerimi ba\u011flayarak bana kabul ettirmek istedikleri her \u015feye ko\u015fulsuz meydan okumam gerekiyordu…
Kabul etmek ve boyun e\u011fmek i\u00e7inse sadece sahte bir ya\u015fam umudu, giderek karaktere d\u00f6n\u00fc\u015fen bir ikiy\u00fczl\u00fcl\u00fck ve bolca al\u00e7akl\u0131k yeter artard\u0131 bile… Bunlar da bende \u00e7ok\u00e7a vard\u0131 zaten. Kan\u0131m\u0131n tad\u0131n\u0131 sevmeyi \u00f6\u011frenmi\u015ftim \u00e7oktan. G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken daha huzurluydum… G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken kendimi saf ve ahlakl\u0131 buluyordum. G\u00f6zlerim ba\u011fl\u0131yken \u00e7irkeften ve k\u00f6t\u00fcl\u00fckten uzak san\u0131yordum kendimi… \u0130yiliklerim dakik ve planl\u0131yd\u0131. \u0130yi olma g\u00fcnlerim vard\u0131… Ahlakl\u0131 ve \u00f6rnek insan olma haftalar\u0131m vard\u0131… Beni mutsuz edenlere ve harcanmak i\u00e7in ellerine gelece\u011fimi teslim etti\u011fim insanlara tapma mevsimlerim vard\u0131…
Hi\u00e7li\u011fin silahlar\u0131 gelip i\u00e7imdeki bo\u015fluklardan vurmas\u0131n beni diye, daha uzun aral\u0131klarla a\u00e7\u0131yordum g\u00f6zlerimdeki ba\u011flar\u0131… Kalbime benden \u00e7ok uzaktaki, ama bana \u00e7ok yak\u0131n olan o yaral\u0131 ve o uyumsuz yan\u0131m\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fcmsemeyi \u00f6\u011fretiyordum durmadan…
Ka\u00e7\u0131\u015f g\u00fcnlerimi, yalan yere umutland\u0131\u011f\u0131m y\u0131llar\u0131n i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcnmez k\u0131l\u0131yordum… Edindi\u011fim en b\u00fcy\u00fck tecr\u00fcbe kendimi aldatmada g\u00f6sterdi\u011fim o denenmi\u015f, o b\u00fcy\u00fck tecr\u00fcbeydi…
Kendimi aldatmamam\u0131n bir s\u0131n\u0131r\u0131 yoktu… \u00c7o\u011fu kez yoksullardan yana g\u00f6z\u00fck\u00fcrd\u00fcm, ama hi\u00e7bir \u015feyden korkmad\u0131\u011f\u0131m kadar korkard\u0131m yoksulluktan… Yoksulluk bana ya\u015famadan \u00f6lmeyi hat\u0131rlat\u0131rd\u0131 hep…
Hatta o \u00e7amurlu kald\u0131r\u0131mlar, karanl\u0131k sokaklar, izbe ve metruk evler, o hastal\u0131k ta\u015f\u0131yan evler \u00f6l\u00fcmden daha \u00e7ok \u00fcrk\u00fct\u00fcrd\u00fc beni…
Kendimi kendi g\u00f6z\u00fcmde aklayabilmek i\u00e7in ideolojilere ba\u011flan\u0131rd\u0131m, kuramlara, \u00f6\u011fretilere… \u00c7\u0131kar g\u00f6zetmeyen duygular i\u00e7inde oldu\u011fuma inand\u0131r\u0131rd\u0131m kendimi… Oysa en \u00e7\u0131kar g\u00f6zetmeyen duygular i\u00e7indeyken bile bilirdim ki ne yap\u0131yorsam hep kendim i\u00e7in yap\u0131yordum. Kendimi daha \u00e7ok sevmek i\u00e7in… Kendime duydu\u011fum hayranl\u0131\u011f\u0131 biraz daha peki\u015ftirmek, g\u00fcce ve daha \u00e7ok \u00f6nemsenmeye duydu\u011fum ihtiyac\u0131m\u0131 giderebilmek i\u00e7in…
Oysa kendi kan\u0131n\u0131 emen ve emdik\u00e7e t\u00fckenen biri i\u00e7in kendini sevmek ne kadar m\u00fcmk\u00fcn olabilirdi ki… G\u00f6zleri ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in hayat\u0131n arka bah\u00e7esini ve varl\u0131klar\u0131n g\u00f6r\u00fcnmeyen y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6rmekten hep korkan biri giderebilir miydi hayran olunmaya duydu\u011fu o hastal\u0131kl\u0131 ihtiyac\u0131… G\u00fcce ve \u00f6nemsenmeye duydu\u011fu a\u00e7l\u0131k, daha derin ve daha onulmaz bo\u015fluklar a\u00e7arak b\u00fcy\u00fcmez miydi insan\u0131n i\u00e7inde.
Ger\u00e7ek y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6stermeden sevilebilmek… Hayranl\u0131k ihtiyac\u0131… G\u00fcce ve \u00f6nemsenmeye duyulan saplant\u0131l\u0131 arzu… B\u00fct\u00fcn bunlar toplumsal bir sahtekar olmadan elde edilebilir miydi…
Ben ne istiyorsam, onlar da onu istiyordu g\u00f6r\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm, birlikte oldu\u011fum insanlar… Hepimiz sahtekar oldu\u011fumuz i\u00e7in birbirimize katlan\u0131yorduk… Bir al\u0131\u015fveri\u015f d\u00fcnyas\u0131yd\u0131 kurdu\u011fumuz d\u00fcnya. Ben onlar\u0131 \u00f6nemsiyor, seviyor, hayranl\u0131k duyuyor gibi yap\u0131yordum, onlar da ayn\u0131s\u0131 bana yap\u0131yorlard\u0131… Birbirimizi seviyor gibi yap\u0131yorduk… Ya\u015fam\u0131yorduk sanki… S\u00f6yledi\u011fimiz yalanlarla birbirimizi ya\u015fatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, bo\u015fluklar\u0131m\u0131z\u0131 kapatmak i\u00e7in bir araya geliyor, bir araya geldik\u00e7e daha sona kapatma vaatleriyle birlikte bo\u015fluklar\u0131m\u0131z\u0131 daha da b\u00fcy\u00fct\u00fcyorduk…
Bo\u015fluklar\u0131m b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e g\u00fcce ve \u00f6nemsenmeye duydu\u011fum ihtiras\u0131m daha da artard\u0131… Bana dayat\u0131lan do\u011frular nas\u0131l birer hileyse, i\u00e7imde b\u00fcy\u00fcyen ihtiraslar da k\u00f6t\u00fcl\u00fck yapma arzusu olarak belirirdi i\u00e7imde…
\u015eehirde b\u00f6yle bir moda yay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc. K\u00f6t\u00fcler daha \u00e7ok ilgi g\u00f6r\u00fcyordu. K\u00f6t\u00fcler daha \u00e7ekici geliyordu insanlara. \u0130yilik hep yedekteydi. K\u00f6t\u00fcl\u00fck afi\u015flere yaz\u0131l\u0131yordu… Birbirimizi \u00f6nce zor duruma d\u00fc\u015f\u00fcrecek, aldatacak, k\u0131r\u0131p incitecek, sonra birbirimizde a\u00e7t\u0131\u011f\u0131m\u0131z yaralar\u0131 sarmaya \u00e7al\u0131\u015facakt\u0131k. Nas\u0131l birbirimizi seviyor gibi yap\u0131yorsak, i\u015fte yaralar\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6yle sararm\u0131\u015f gibi yapacakt\u0131k… Duruma g\u00f6re, g\u00fcc\u00fc g\u00fcc\u00fcne yetene g\u00f6re, bazen kurban, bazen cellat olacakt\u0131k… \u0130li\u015fkilerde bazen minnettar kal\u0131yormu\u015f gibi yapacakt\u0131k birbirimize, ama hi\u00e7 beklemedik anlarda birbirimize ger\u00e7ekten ac\u0131mas\u0131z despotlar gibi davranacakt\u0131k…
Bir araya geldi\u011fimizde sevgi, dostluk, fedakarl\u0131k gibi s\u00f6zc\u00fckler u\u00e7u\u015fup duracakt\u0131 aram\u0131zda… Bu s\u00f6zc\u00fckleri kan\u0131 \u00e7ekilene kadar birbirimize s\u00f6ylemekten hi\u00e7 usanmayacakt\u0131k…
Oysa g\u00f6zlerimiz ne kadar ba\u011fl\u0131 olursa olsun, kendi kan\u0131m\u0131z\u0131 emmekten ne kadar zevk al\u0131rsak alal\u0131m, kalbimizin arkas\u0131nda ba\u015fka bir kalp, ruhumuzun arkas\u0131ndaki bir ba\u015fka ruh birbirimizin arkas\u0131ndan s\u00f6ylenenleri e\u011fer bilebilecek olsayd\u0131k bu s\u00f6zc\u00fcklerin asl\u0131nda ne kadar anlams\u0131z oldu\u011funu hat\u0131rlatacakt\u0131 bize…
Sevgi, dostluk, fedakarl\u0131k s\u00f6zc\u00fckleri aram\u0131zda ne kadar u\u00e7u\u015fursa u\u00e7sun asl\u0131nda nereye do\u011fru yolculuk yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, g\u00f6zlerimizin hangi hedefe tak\u0131l\u0131 kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorduk… Zenginli\u011fin kalbine, l\u00fcks\u00fcn i\u00e7ine… \u0130\u015fte bu y\u00fczden hayranl\u0131k duyduklar\u0131m\u0131z\u0131n \u00f6n\u00fcnde k\u00f6le, k\u00fc\u00e7\u00fcmsediklerimizin kar\u015f\u0131s\u0131nda \u015feytan rol\u00fcyle \u00e7\u0131kard\u0131k…
Oysa ne k\u00f6le olmay\u0131 ba\u015farabiliyorduk, ne de \u015feytan… Sadece birer k\u00f6le taklidi, sadece birer \u015feytan taklidiydik. S\u0131radanl\u0131ktan kurtulabilmek i\u00e7in birbirimize yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z k\u00f6t\u00fcl\u00fckler hayat\u0131n bize yapt\u0131\u011f\u0131 k\u00f6t\u00fcl\u00fckleri de\u011fi\u015ftirmeye yetmeyecek kadar aciz ve s\u0131radand\u0131… Birbirimize yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z k\u00f6t\u00fcl\u00fckler sadece \u00f6n\u00fcnde diz \u00e7\u00f6kt\u00fcklerimizin i\u015fine yar\u0131yordu… Birbirimize yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve yapmay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz k\u00f6t\u00fcl\u00fckler, biz o zavall\u0131 rollerimizin i\u00e7inde k\u0131vran\u0131p dururken sadece hayat\u0131n o b\u00fcy\u00fck k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00e7o\u011faltmaktan ba\u015fka bir i\u015fe yaram\u0131yordu oysa…
Hayat\u0131n o b\u00fcy\u00fck k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc \u00e7o\u011fald\u0131k\u00e7a zengin olma umutlar\u0131m\u0131z giderek azal\u0131yor, bu umut azald\u0131k\u00e7a g\u00f6zlerimiz ac\u0131 \u00e7ekmeden dilenci olman\u0131n yollar\u0131na \u00e7evriliyordu… \u00c7\u00fcnk\u00fc tarihin b\u00fct\u00fcn k\u00f6t\u00fc zamanlar\u0131n\u0131 i\u00e7ine alarak ve \u00e7a\u011flar\u0131n aras\u0131nda gitgide kaybolan \u00fclkemiz sadece iki \u015fekilde ya\u015faman\u0131n yollar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyordu bizlere: Ya l\u00fcks i\u00e7inde ya\u015fayacakt\u0131k ya da asalakl\u0131\u011f\u0131 tercih edecek, sadaka alarak ya\u015fayacakt\u0131k… Ve arada kalanlar\u0131 hep unutarak… Arada kalanlar\u0131 unutarak ya\u015faman\u0131n yolu ise her ge\u00e7en g\u00fcn daha da y\u0131rt\u0131c\u0131 olman\u0131n yollar\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenmekten ge\u00e7iyordu… Y\u0131rt\u0131c\u0131, ama hi\u00e7 fark edilmeyecekti… Y\u0131k\u0131c\u0131, ama kibarl\u0131kla s\u00fcsl\u00fc. Ac\u0131mas\u0131z, ama k\u00fclt\u00fcrle boyanm\u0131\u015f ve gizlenmi\u015f olacakt\u0131… Birileri yok edilecekti, ama bu yok edili\u015f hemen g\u00f6zlerden ka\u00e7\u0131r\u0131lacakt\u0131. \u00c7at\u0131\u015fmalar \u00e7\u0131kacak, hayatlar s\u00f6nd\u00fcr\u00fclecekti, ama trafik aksamayacak, mahvedilen hayatlar\u0131n \u00f6n\u00fcne hemen bir paravan \u00e7ekilip; hi\u00e7 \u015fey yok, herkes e\u011flencesine devam etsin, denilecek ve hayat kald\u0131\u011f\u0131 yerden yine akmaya devam edecekti…
Kimse yapt\u0131\u011f\u0131 k\u00f6t\u00fcl\u00fckten kendisini sorumlu tutulmayacakt\u0131… Caniler ge\u00e7mi\u015fte anneleri taraf\u0131ndan az sevildikleri i\u00e7in yapt\u0131klar\u0131ndan dolay\u0131 sorumlu olmayacakt\u0131… Zenginli\u011fi elde edebilmek i\u00e7in kendilerinden g\u00fc\u00e7s\u00fczleri h\u0131n\u00e7la ezip ge\u00e7tiklerinde, \u00e7ocukluklar\u0131nda ma\u011fduriyet ya\u015fad\u0131klar\u0131 i\u00e7in b\u00f6yle davrand\u0131klar\u0131 s\u00f6ylenip ba\u011f\u0131\u015flanacaklard\u0131…
\u0130syankarl\u0131klar\u0131 ancak d\u00fczenin bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011funda ho\u015f g\u00f6r\u00fclebilecekti… Kimsenin \u00fczerinde kalmayacakt\u0131 k\u00f6t\u00fcl\u00fck… \u015eeytan d\u00fcnyay\u0131 terk edip gidecekti.Ya afi\u015flerde kalacakt\u0131 ad\u0131, ya da \u015fehrin en kalabal\u0131k, ama insanlar\u0131n kendisini en yaln\u0131z hissetti\u011fi meydanlarda sevimli bir palya\u00e7o gibi gezdirilecekti… \u00d6l\u00fcm bizden hep uzakta, \u00f6l\u00fcm sadece \u00e7amurlu ve yoksul sokaklara yak\u0131\u015fan i\u011fren\u00e7 bir durum olarak hissedilecekti… Annemizin s\u00fct\u00fcnden sonraki en helal \u015fey olan \u00f6l\u00fcm sadece ba\u015fkalar\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131na gelen k\u00f6t\u00fc bir skandal say\u0131lacakt\u0131… \u0130yilik k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011fe e\u015fde\u011fer olacakt\u0131, hayat \u00f6l\u00fcme… \u0130nsanlar vatanlar\u0131n\u0131 \u00e7ok sevdiklerini s\u00f6yleseler de, onu her ge\u00e7en g\u00fcn biraz daha az tan\u0131yacaklard\u0131…
T\u0131pk\u0131 kendilerini daha \u00e7ok sevdiklerini sand\u0131k\u00e7a kendilerinden nas\u0131l biraz daha uzakla\u015f\u0131yorlarsa \u00f6yle yanl\u0131\u015f, \u00f6yle eksik seveceklerdi vatanlar\u0131n\u0131…
G\u00f6z\u00fcmdeki ba\u011f\u0131 kald\u0131r\u0131p hayata bakt\u0131\u011f\u0131m o k\u0131sac\u0131k anlarda g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcm i\u015fte bunlar\u0131… Bir de uykusuz kald\u0131\u011f\u0131m gecelerde… Dilimdeki kesik en \u00e7ok b\u00f6yle zamanlarda ac\u0131 verdi bana… Bu y\u00fczden art\u0131k onu bana \u00e7ok uzak, ama \u00e7ok yak\u0131n kendimi geri \u00e7a\u011f\u0131rmak i\u00e7in kullanmal\u0131y\u0131m… Ne kadar ac\u0131rsa ac\u0131s\u0131n bana bug\u00fcne dek ne kabul ettirilmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015fsa onlara meydan okuyabilmek i\u00e7in varolmal\u0131 o benim i\u00e7in…
Bu azalm\u0131\u015f kan\u0131mla ne kadar uza\u011fa gidebilirim ki; ama art\u0131k ba\u015fkalar\u0131 de\u011fil, t\u00fcketeceksem ben t\u00fcketmeliyim onu..
Ba\u015fkalar\u0131na ac\u0131 ve mutsuzluk vermedi\u011fim bir yer olmal\u0131… Y\u0131k\u0131c\u0131 ve ac\u0131mas\u0131z olmad\u0131\u011f\u0131m… Vars\u0131n kimse hat\u0131rlamas\u0131n beni… Art\u0131k g\u00f6zlerimdeki ba\u011fa de\u011fil, kafamdaki kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa tapmal\u0131y\u0131m..Kendi kan\u0131ma de\u011fil, Diyojenlere, \u015fairlere, bilgelere, delilere, o soylu yoksullara tapmal\u0131y\u0131m..
Yalan s\u00f6yledi\u011fimde en dilimdeki kesik hep s\u0131zlamal\u0131… L\u00fcks i\u00e7inde ya\u015famak ya da sadaka almak i\u00e7in birilerine yalvard\u0131\u011f\u0131mda daha \u00e7ok s\u0131zlamal\u0131… B\u00f6yle anlarda bana hep kendisini hat\u0131rlatmal\u0131…
Beni bilmeden ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m bu \u0131smarlama hayat\u0131m de\u011fil, her \u015feye ra\u011fmen \u00f6\u011frendiklerim mahvetmeli…
Avc\u0131lar de\u011fil, beni g\u00f6z\u00fcm\u00fc ba\u011flayanlar y\u00fcz\u00fcnden de\u011fil, mahvolacaksam ben kendi istedi\u011fim i\u00e7in mahvolmal\u0131y\u0131m.
\u00c7\u00fcnk\u00fc ben kendi kan\u0131m\u0131 emerken hayat\u0131n arka bah\u00e7esinde, varl\u0131klar\u0131n ard\u0131nda ne olmu\u015fsa biliyorum ki benim y\u00fcz\u00fcmden oldu… Biliyorum art\u0131k d\u00fcnyadaki b\u00fct\u00fcn y\u0131k\u0131mlar, b\u00fct\u00fcn katliamlar dilimdeki bu kesik y\u00fcz\u00fcnden oldu…<\/p>\n
Cezmi ERS\u00d6Z<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Kutuplarda ay\u0131 avc\u0131lar\u0131 buzlar\u0131n i\u00e7ine jilet kadar keskin bir baltay\u0131 yerle\u015ftirir, keskin taraf\u0131n \u00fczerine biraz kan s\u00fcrerlermi\u015f. Bunu bilmeyen ay\u0131 gelip kan\u0131 yalarken kendi dili kesilirmi\u015f. Ama kan\u0131n tad\u0131ndan dilinin ac\u0131s\u0131n\u0131 fark edemez, kendi kan\u0131n\u0131 yalamaya ba\u015flarm\u0131\u015f. Damarlar\u0131ndaki kan t\u00fckenince oldu\u011fu yere y\u0131\u011f\u0131l\u0131rm\u0131\u015f. Avc\u0131da gelip derisini y\u00fczermi\u015f. Avc\u0131lar ay\u0131lar\u0131 kur\u015funla vururlarsa ay\u0131n\u0131n postu delinir […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":{"0":"post-2553","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-cezmi-ersoz"},"yoast_head":"\n