![](\"http:\/\/t2.gstatic.com\/images?q=tbn:br6-l5-bIuRsVM:http:\/\/www.kanonmedia.com\/portfolio\/concepts\/benjamin_paris\/images\/index.jpg\")
W. Benjamin, tarih biliminin baz\u0131 postulatlar\u0131n\u0131n, ezenlerin iktidar\u0131n\u0131n hizmetinde oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr. B\u00f6ylesi bir kavray\u0131\u015f, insanl\u0131\u011f\u0131n tarihteki eylemini anlamaktan da uzakla\u015f\u0131r. Bunun i\u00e7in, her t\u00fcr \u00fcr\u00fcn\u00fcn ger\u00e7ek yarat\u0131c\u0131s\u0131 olan ezilenlerin gelene\u011fine kar\u015f\u0131l\u0131k gelecek yeni bir tarih kavram\u0131 ortaya koymak zorunludur.<\/p>\n
Ezenlerin tarihinin tarihteki anonim isimlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 unutturmas\u0131na, ezilenlerin gelene\u011finin yan\u0131t\u0131, bu tarihin kesintiye u\u011frat\u0131lmas\u0131 olmal\u0131d\u0131r. B\u00f6ylelikle, W. Benjamin bize, felsefenin ge\u00e7mi\u015fteki ve \u015fimdiki haks\u0131zl\u0131klar\u0131 \u00e7\u00f6zmek gibi bir g\u00f6revi oldu\u011funu g\u00f6sterir.<\/p>\n
Bu yaz\u0131 \u00e7er\u00e7evesinde Walter Benjamin\u2019in 1940 y\u0131l\u0131nda \u00f6l\u00fcm\u00fcnden \u00f6nce kaleme ald\u0131\u011f\u0131 son \u00e7al\u0131\u015fma olan Tarih Kavram\u0131 \u00dczerine tezlerde dile getirilmi\u015f bir\u00e7ok meseleden baz\u0131lar\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131 bir \u00f6l\u00e7\u00fcde konu edinilecektir. \u00d6ncelikle, W. Benjamin\u2019in tarihselci ve pozitivist tarih anlay\u0131\u015flar\u0131nda ele\u015ftirdi\u011fi noktalar serimlenecek, ard\u0131ndan W. Benjamin\u2019in ge\u00e7mi\u015f ve \u015fimdi ili\u015fkisini, \u015fimdinin zaman\u0131 (Jetztzeit) nosyonu ba\u011flam\u0131nda nas\u0131l bir politik projenin felsef\u00ee ifadesi olarak ortaya koydu\u011funa bak\u0131lacakt\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin disiplin olarak tarihin baz\u0131 postulatlar\u0131n\u0131n, tarihteki olu\u015flar\u0131n kavranmas\u0131ndan ziy\u00e2de, hakim zihniyetin \u00e7\u0131karlar\u0131na hizmet etti\u011fini savunur. Modern tarih disiplininin, ilk postulat\u0131 \u201cge\u00e7mi\u015fte olanlar\u0131 oldu\u011fu haliyle\u201d tasvir etmektir. (2000: 431) [6. tez]. Bu d\u00fcstur bilimsel olman\u0131n ilk ko\u015fulu olarak g\u00f6sterilir. Bu ba\u011flamda, tarih\u00e7iye bir olay\u0131 anlat\u0131rken t\u0131pk\u0131 bir do\u011fa bilimcisinin laboratuvara girerken ceketi vestiyerde b\u0131rak\u0131p, beyaz \u00f6nl\u00fck giymesi gibi, \u00f6nyarg\u0131lar\u0131ndan s\u0131yr\u0131lmas\u0131 \u00f6\u011f\u00fctlenir.<\/p>\n
Dahas\u0131, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 g\u00fcn\u00fc silip atmas\u0131n\u0131n ve ele ald\u0131\u011f\u0131 olgunun ard\u0131ndan geli\u015fen di\u011fer olaylar\u0131 unutmas\u0131n\u0131n zorunlulu\u011fundan bahsedilir. \u0130nceledi\u011fi olgunun Benjamin\u2019in 14. ve 17. tezlerde belirtti\u011fi gibi homojen ve bo\u015f bir zamanda ge\u00e7ti\u011fini tasarlamal\u0131d\u0131r. Buna g\u00f6re, birbirinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tasavvur edilen olgular\u0131n \u2013t\u0131pk\u0131 hesap makinesini icat etmi\u015f matematik\u00e7inin ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 sevince benzer bir sevin\u00e7le, bir araya getirilip toplanmas\u0131yla tarih\u00ee ak\u0131\u015f\u0131n kavrand\u0131\u011f\u0131 yan\u0131lsamas\u0131na kap\u0131l\u0131n\u0131r. W. Benjamin\u2019e g\u00f6re, tarihselcilik, tespih \u00e7eker gibi olgular\u0131 s\u0131ralar, orada saptad\u0131\u011f\u0131n\u0131 iddia etti\u011fi nedensellik ili\u015fkileri ile yetinir [Appendice A]. St. Augustinus\u00e7u tarih alg\u0131s\u0131 hep i\u015f ba\u015f\u0131ndad\u0131r. Zira ezel\u00ee ve ebed\u00ee bir ge\u00e7mi\u015f sunulur [16. tez]. Tarih biliminin bu tarih anlay\u0131\u015f\u0131na, insanl\u0131\u011f\u0131n bo\u015f ve homojen zamanda durmaks\u0131z\u0131n ilerledi\u011fi varsay\u0131m\u0131 da eklenebilir. Bu sonsuz ilerleyi\u015fin zaman\u0131nda, tarih\u00e7i kendine do\u011fa bilimlerininki gibi bir laboratuvar yaratmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r.<\/p>\n
Diltheyc\u0131 Einf\u00fchlung (Empathie, duyguda\u015fl\u0131k) [7. tez] kavram\u0131 bu tarih anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n y\u00f6nteminin kayna\u011f\u0131d\u0131r. Dilthey\u2019a g\u00f6re \u201cben\u201d kendisini silip, bu yolla \u00f6tekinin benini tamam\u0131yla anlama kapasitesine sahiptir. Bu, benin kendisini ba\u011flams\u0131zla\u015ft\u0131rabilmesi anlam\u0131na gelir. Bununla kas\u0131t, benin kendi \u00f6nyarg\u0131lar\u0131ndan, tarihselli\u011fin, gelene\u011fin onun \u00fczerindeki otoritesinden b\u00fct\u00fcn\u00fcyle s\u0131yr\u0131labildi\u011fidir. Dilthey\u2019\u0131n giydi\u011fi, bu s\u00f6zde beyaz \u00f6nl\u00fc\u011f\u00fcn ad\u0131 empatidir. Ona g\u00f6re kendisini ba\u011flams\u0131zla\u015ft\u0131ran ben, ge\u00e7mi\u015fi yeniden ya\u015fayabilir (Nacherleben). Tarihselcili\u011fin yeniden ya\u015fama kavram\u0131 pozitivist tarih biliminin \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc gibi nas\u0131l ya\u015fanm\u0131\u015fsa \u00f6yle anlayabilmektir .<\/p>\n
Ge\u00e7mi\u015f, \u015fimdi k\u0131l\u0131n\u0131r. H\u00e2lbuki ge\u00e7mi\u015fin yinelenebilir olmas\u0131 do\u011fa bilimlerinin y\u00f6ntemidir, amac\u0131 da olgular aras\u0131 yasalar\u0131 bulmakt\u0131r. Tarihte yasalar bulmay\u0131 istemek de onu do\u011fa bilimi olarak tasarlamakt\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin, bu tarz bir empati de insan\u00ee etkinli\u011fin tarih i\u00e7inde yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f bir i\u00e7eri\u011fe d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u00f6yler (Tiedemann 1987: 145-46). Bu da onu \u00f6l\u00fc bir malzemeye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Dilthey, tarihi d\u00fc\u015f\u00fcnce ile e\u015fitleyerek sanki tarihte etkinlik yokmu\u015f gibi yapar. Bunun da sonucu tarihin teorik (contemplative) bir kavray\u0131\u015fla anla\u015f\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131lmas\u0131d\u0131r. Tarih, zihnin nesnesi de\u011fildir. Etkinliksiz bir tarih W. Benjamin\u2019in kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 tarih anlay\u0131\u015f\u0131d\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin\u2019in ele\u015ftirdi\u011fi ikinci nokta bu tarih anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n kurtulu\u015f (Erl\u00f6sung) \u00fcm\u00eedini (Hoffnung) imk\u00e2n olarak kendisine tasa edinmemesidir (Tiedemann 1987: 146). Bu tarih anlay\u0131\u015f\u0131, ge\u00e7mi\u015fe y\u00f6nelme tarz\u0131n\u0131n bir uzant\u0131s\u0131 olarak \u015fimdiyi de\u011fi\u015ftirmeye y\u00f6nelik her t\u00fcr praksisi kategori olarak saf d\u0131\u015f\u0131 eder. W. Benjamin\u2019e g\u00f6re kurtulu\u015f \u00fcm\u00eedi ta\u015f\u0131mayan her t\u00fcr tarih anlay\u0131\u015f\u0131 galiplerin zaferini olumlar, sa\u011flamla\u015ft\u0131r\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin\u2019e g\u00f6re, ge\u00e7mi\u015fin imgesi bir defal\u0131kt\u0131r; o yakalanamaz, yeniden ya\u015fat\u0131lamaz [5. tez]. K\u0131saca, tarih\u00e7inin ge\u00e7mi\u015fi nas\u0131l ya\u015fanm\u0131\u015fsa \u00f6yle kavrama giri\u015fimi kadar, beyhude bir faaliyet olamaz. Her ge\u00e7mi\u015fe y\u00f6neli\u015f, belirli ko\u015fullanm\u0131\u015fl\u0131klar ba\u011flam\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir. Kimse benin kendisini paranteze al\u0131p, tarihselli\u011fini iptal edemez. Her okuma bu y\u00fczden zorunlu olarak bug\u00fcn\u00fcn okumas\u0131d\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin\u2019in \u00fczerinde durdu\u011fu mesele, gerek tarihselci gerek pozitivist tarih anlay\u0131\u015flar\u0131n\u0131n bilimsellik kayg\u0131s\u0131yla olu\u015fturduklar\u0131 epistemolojilerin, tarihteki etkinli\u011fin kavramsal olarak anla\u015f\u0131lmas\u0131ndan uzakla\u015fmalar\u0131d\u0131r. Bu y\u00fczden tarihin, yeni bir kavram\u0131na zorunlu olarak ihtiyac\u0131 vard\u0131r.<\/p>\n
Tarih\u00e7inin esas yapmas\u0131 gereken, tarih\u00ee s\u00fcrece i\u00e7kin \u00e7eli\u015fkilerin ve toplumsal adaletsizliklerin tan\u0131nmas\u0131na, ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131na y\u00f6nelik bir faaliyette bulunmakt\u0131r (M\u00fcnster 1996: 78). \u00d6nceki d\u00f6nemlerle, \u015fimdinin zaman\u0131 aras\u0131nda diyalektik bir ili\u015fki kurulmal\u0131d\u0131r. Bu ili\u015fkinin nas\u0131l olabilece\u011finden bahsedebilmek i\u00e7in W. Benjamin\u2019in ge\u00e7mi\u015ften ne anlad\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131klamak gerekir.<\/p>\n
Buna g\u00f6re ge\u00e7mi\u015f kendisinde insanl\u0131\u011f\u0131 kurtulu\u015fa y\u00f6neltecek gizli bir zaman dizini bar\u0131nd\u0131r\u0131r [2. tez]. O halde, ge\u00e7mi\u015f insanl\u0131\u011f\u0131n \u00fcmitlerini ta\u015f\u0131yan bir potansiyeldir. Ge\u00e7mi\u015f, kendisine y\u00f6nelecek, ondaki potansiyeli fiil\u00ee hale getirecek tarih\u00e7inin bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 bekler. Benjamin, bu noktada bir\u00e7ok filozoftan, \u00f6rne\u011fin Horkheimer\u2019dan farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr.<\/p>\n
Horkheimer\u2019a g\u00f6re, politikada d\u00fcn yoktur, politikan\u0131n bakmas\u0131 gereken yer sadece gelecektir. Horkheimer i\u00e7in \u201cge\u00e7mi\u015fteki haks\u0131zl\u0131klar ge\u00e7mi\u015fte kalm\u0131\u015ft\u0131r ve devirler tamamlam\u0131\u015flard\u0131r.\u201d (Benjamin, 2002 : 488). Buna kar\u015f\u0131l\u0131k W. Benjamin\u2019e g\u00f6re ge\u00e7mi\u015f daha tamamlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Ge\u00e7mi\u015f b\u00fct\u00fcn\u00fcyle ge\u00e7memi\u015ftir. Ge\u00e7mi\u015f ku\u015faklarla, \u015fimdikiler aras\u0131nda durmaks\u0131z\u0131n s\u00fcren bir diyalog vard\u0131r [2. tez].<\/p>\n
Ge\u00e7mi\u015fin hayaleti, insanl\u0131\u011f\u0131n hi\u00e7bir ku\u015fa\u011f\u0131n\u0131 terk etmeyecektir. Ge\u00e7mi\u015f, \u015fimdinin zaman\u0131n\u0131 rahat b\u0131rakmayacakt\u0131r. Buna g\u00f6re tarihte beyaz bir sayfa a\u00e7\u0131p gelece\u011fe bakabilmek imk\u00e2n\u0131 insano\u011flunun elinde olmayan bir imk\u00e2nd\u0131r.<\/p>\n
W. Benjamin, al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f ge\u00e7mi\u015f-\u015fimdi-gelecek yatay \u00e7izgisini tepetaklak eder. Tarihin i\u00e7kin olarak ilerledi\u011fi bir evrim \u00e7izgisi yoktur. Benjaminci tarih kavram\u0131 bunu iptal eder.<\/p>\n
Gelecekte zorunlu olarak olmas\u0131 beklenenlerden bahseden anlay\u0131\u015f\u0131n d\u00fczmece oldu\u011funu im\u00e2 eden W. Benjamin\u2019e g\u00f6re, ya\u015fanm\u0131\u015f ve ya\u015fanmakta olan bitmemi\u015f ge\u00e7mi\u015f, \u201ckurtulu\u015f \u00fcm\u00eedini\u201d, mutlak bir gelecek tasavvurundan daha yo\u011fun bir \u015fekilde bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Bir ba\u015fka deyi\u015fle, tarihsel ak\u0131\u015f\u0131n kendisinde, onu y\u00f6nlendiren bir yasa oldu\u011funu iddia eden ya da b\u00f6yle bir ilkenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131may\u0131p, sadece insanl\u0131\u011f\u0131n gelece\u011fe do\u011fru durmaks\u0131z\u0131n ilerledi\u011fi iddias\u0131nda bulunan tarih anlay\u0131\u015flar\u0131, W. Benjamin a\u00e7\u0131s\u0131ndan tarihin ontolojik imk\u00e2nlar\u0131n\u0131 kavrayamam\u0131\u015f yakla\u015f\u0131mlard\u0131r. Bu anlay\u0131\u015flar\u0131n politika ve ya\u015fam ba\u011flamlar\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131, ge\u00e7mi\u015fin ve \u015fimdinin gelecekteki bir belirsizlik u\u011fruna fed\u00e2 edilmesidir. \u015eartlar\u0131n olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 beklemek s\u00f6ylemi, tam da bu politikalar taraf\u0131ndan \u00fcretilmi\u015f bir g\u00f6r\u00fc\u015ft\u00fcr. Bunun evrimci bir politik perspektif bar\u0131nd\u0131rd\u0131\u011f\u0131 a\u015fik\u00e2rd\u0131r, zira s\u00fcreklili\u011fin muhafazas\u0131na y\u00f6nelik bir tutum geli\u015ftirilmi\u015f olunur. Gelecek beklentisi ad\u0131na s\u00fcreklili\u011fi g\u00fc\u00e7lendirilen d\u00fczen, asl\u0131nda her \u00e2n\u0131nda ya\u015fam alanlar\u0131n\u0131n tekil \u00fcretkenliklerini bask\u0131 alt\u0131na al\u0131r. Hakim zihniyetin rasyonalitesi, ge\u00e7mi\u015fi cans\u0131z bir madde olarak tasavvur ettik\u00e7e praksis imk\u00e2nlar\u0131n\u0131 da al\u0131koymu\u015f olur. Daha da geni\u015fletilirse Benjaminci s\u00f6yleme g\u00f6re politika hayat\u0131 d\u0131\u015flam\u0131\u015f olur.<\/p>\n
Politikan\u0131n anlam\u0131 nedir sorusuna verilecek yan\u0131t W. Benjamin a\u00e7\u0131s\u0131ndan ge\u00e7mi\u015f ve \u015fimdi alg\u0131s\u0131n\u0131n nas\u0131l ortaya koyuldu\u011fuyla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Ge\u00e7mi\u015fin \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131na yan\u0131t verebilmek i\u00e7in an\u0131msamaya (Eingedenken, rem\u00e9moration) ihtiya\u00e7 vard\u0131r. W. Benjamin, bu yetinin kapasitesini gerek kendi politik-teolojik-materyalist felsefesinin devaml\u0131l\u0131k g\u00f6steren kavramlar\u0131nda gerekse de modernlik ve toplumsall\u0131k ele\u015ftirileri ba\u011flamlar\u0131nda sorgular. Bu yetinin g\u00fcc\u00fcn\u00fc yenilemeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Zira ona g\u00f6re modernlik s\u00fcrecinde en \u00e7ok yara alan yeti budur (Benjamin 1991: 218-25). Ona g\u00f6re an\u0131msama tarih bahsini a\u00e7maya muktedirdir ve bu bahsin a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131n yeg\u00e2ne ko\u015fuludur.<\/p>\n
Ge\u00e7mi\u015fin, zaman dizininde galipler taraf\u0131ndan silinen yaz\u0131lar\u0131n okunabilmesi i\u00e7in, \u015fimdinin her \u00e2n\u0131nda yank\u0131lanan ge\u00e7mi\u015fin sesini duymak ve onu an\u0131msamak gerekir. Kurtulmam\u0131\u015f bir insanl\u0131k ge\u00e7mi\u015fine de sahip \u00e7\u0131kamaz [3. tez]. Kurtulu\u015f\u00e7u d\u00fc\u015f\u00fcncenin, \u015fimdinin zaman\u0131ndaki faaliyeti, ezilenlerin gelene\u011fini \u00fcstlenmesiyle anlaml\u0131 hale gelir. B\u00f6ylelikle mevcut ku\u015faklar\u0131n da \u00f6zg\u00fcrle\u015fme ir\u00e2desine katk\u0131da bulunulacakt\u0131r. Bu tarz bir kurtarma (Rettung) giri\u015fimi insanl\u0131\u011f\u0131n \u00fcm\u00eedinin ger\u00e7ekle\u015fmesine katk\u0131da bulunup, ge\u00e7mi\u015f niyetlerini \u00fcstlenecektir.<\/p>\n
Ge\u00e7mi\u015fin yakalanamaz resmi ancak par\u0131lt\u0131 (huscht, \u00e9clair) [5. tez] olara sezilebilir. Bu sebeple tarih\u00e7inin yapmas\u0131 gereken, ge\u00e7mi\u015fin \u015fimdi ile \u015fimdinin de ge\u00e7mi\u015f ile kurulan diyalektik ili\u015fkisinden ele ge\u00e7en resimlerin, kurtulu\u015f momenti ba\u011flam\u0131nda k\u00fcmelenmesini sa\u011flamakt\u0131r. Benjamin buna constellation ad\u0131n\u0131 verir. Constellation, ge\u00e7mi\u015f ve \u015fimdi aras\u0131ndaki par\u0131ldamalar\u0131 sezebilme kapasitesidir. Bu par\u0131lt\u0131lar, \u015fimdinin m\u00fcdahalesiyle ge\u00e7mi\u015fin potansiyellerinin kurtar\u0131lmas\u0131d\u0131r. Tarih\u00e7inin bu perspektifinin g\u00fctt\u00fc\u011f\u00fc hedef, kurtar\u0131lan potansiyelin fiil\u00ee hale getirilmesidir. B\u00f6ylelikle hem \u015fimdi, hem ge\u00e7mi\u015f kurtulacakt\u0131r.<\/p>\n
Diyalektik imgenin constellation\u2019unda yakalanan an\u0131 (Andenken) ezilenlerin gelene\u011finden beslenir (Benjamin 2002: 491). Gelenek (tradition, \u00dcberlieferung) kelimesi i\u00e7inde bir yerden ba\u015fka yere g\u00f6t\u00fcrme, aktar\u0131lma anlamlar\u0131n\u0131 da i\u00e7erir. E\u011fer, bu aktar\u0131lan \u015fey kemikle\u015firse gelene\u011fin kurumsalla\u015fmas\u0131yla son bulur. Bunun anlam\u0131, gelene\u011fin aktard\u0131\u011f\u0131n\u0131n olumsuz bir \u015fekilde \u00fcstlenilmesidir. W. Benjamin, bu ba\u011flamda, aktar\u0131lan\u0131n esas anlam\u0131n\u0131 gelenek teriminde kar\u015f\u0131lay\u0131p ezilenlerin gelene\u011fi k a v r a m la\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 yaparken, aktar\u0131lan\u0131n kurumsalla\u015fmas\u0131yla sonu\u00e7lanan bir s\u00fcreci ba\u015fka bir deyi\u015fle aktar\u0131lana ihanetle s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen s\u00fcreci, ezenlerin tarihi olarak adland\u0131r\u0131r (Benjamin 1991: 332- 34). Ezenlerin tarihi, bu s\u00fcreci hep bir s\u00fcreklilik olarak tasarlar.<\/p>\n
S\u00fcreklilik fikri aktar\u0131lanlar\u0131n niyetlerinin bu s\u00fcreklilik n\u00e2m\u0131na s\u00f6m\u00fcr\u00fclmesiyle s\u00fcrd\u00fcr\u00fcl\u00fcr. O halde, pozitivist tarih\u00e7inin empati kurup galip lehine hizmet etti\u011fi s\u00fcrecin ad\u0131, k\u00fclt\u00fcr\u00fcn ve k\u00fclt\u00fcr \u00fcr\u00fcnlerinin asl\u0131nda birer barbarl\u0131k belgesi haline getirilmesi s\u00fcrecidir.<\/p>\n
Tarihte ad\u0131 an\u0131lmayan anonim ki\u015filikler asl\u0131nda tarihin ak\u0131\u015f\u0131nda en \u00e7ok \u00f6neme sahip olanlard\u0131r. Onlar\u0131n \u00fcrettikleri \u00fcr\u00fcnlerin, eserlerin ve i\u015flerin aidiyeti onlar\u0131n elinden al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6rne\u011fin, M\u0131s\u0131r piramitlerini yapan y\u00fczlerce ki\u015fi yerine firavunun isminin an\u0131lmas\u0131, bir \u00fclkenin kurulmas\u0131nda sadece generallerden bahsedilmesi, yahut Avrupa\u2019daki sanat tarihi m\u00fczelerinde d\u00fcnyan\u0131n d\u00f6rt bir yan\u0131ndan \u00e7e\u015fitli y\u00f6ntemlerle getirilmi\u015f eserlerin o \u00fclkenin k\u00fclt\u00fcrel zenginli\u011fi say\u0131lmas\u0131 gibi bir\u00e7ok durumda, k\u00fclt\u00fcrel \u00fcr\u00fcnler, onu yaratanlardan ve onlar\u0131n gelene\u011finden yoksun b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u201cHi\u00e7bir k\u00fclt\u00fcr \u00fcr\u00fcn\u00fc yoktur ki ayn\u0131 zamanda barbarl\u0131k belgesi say\u0131lmas\u0131n\u201d [7. tez ].<\/p>\n
\u00d6yle bir tarih anlat\u0131lmal\u0131d\u0131r ki, bu haks\u0131zl\u0131\u011f\u0131n hesab\u0131n\u0131 sorsun, ezilenlerin gelene\u011fini sahiplensin. Materyalist tarih\u00e7i, ezilenlerin geleneklerine ancak tarihin ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n kesintiye u\u011frat\u0131lmas\u0131na uygun d\u00fc\u015fen bir tarih kavram\u0131 geli\u015ftirerek sahip \u00e7\u0131kabilir. Ezilenler ise, tarihin s\u00fcreklili\u011fini \u015fimdinin zaman\u0131nda ask\u0131ya al\u0131r. \u015eimdinin zaman\u0131n\u0131n, en a\u00e7\u0131k ifadesi tarihsel s\u00fcreklili\u011fin par\u00e7alanmas\u0131d\u0131r. Ezilenlerin gelene\u011fi ak\u0131nt\u0131ya kar\u015f\u0131 y\u00fczmektir.<\/p>\n
Tarih\u00e7inin yapmas\u0131 gereken tarihin hav\u0131n\u0131 tersine taramakt\u0131r [7. tez]. Bu tarih kavram\u0131na tekab\u00fcl edecek politika herkesin tek y\u00f6n g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, W.Benjamin\u2019in Y\u0131k\u0131c\u0131 Karakter yaz\u0131s\u0131nda bahsetti\u011fi gibi, sonsuz say\u0131da yola d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrecektir. B\u00f6ylesi bir politika kemikle\u015fmi\u015f olan\u0131 k\u0131rar, \u00e7o\u011fullu\u011fu hayat\u0131n i\u00e7ine sokar.<\/p>\n
Sonu\u00e7 olarak, W. Benjamin, burada ancak \u00e7ok s\u0131n\u0131rl\u0131 bir boyutuyla ele al\u0131nan \u201cyeni\u201d tarih kavram\u0131yla, felsef\u00ee sorular\u0131n mekan\u0131n\u0131 Adorno\u2019nun deyi\u015fiyle b\u00fcy\u00fck metafizik meselelerden yola \u00e7\u0131kan d\u00fc\u015f\u00fcnce yerine, toplumsal\u0131 somutla\u015ft\u0131ran ve ondan hareket eden bir hakikat d\u00fc\u015f\u00fcncesine \u00e7evirmeyi ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131r. (Adorno 1999: 73) Bunu yapmakla W. Benjamin\u2019in hedefledi\u011fi, toplumsal \u00e7eli\u015fkilerin,felsefenin g\u00fcndeminin d\u0131\u015f\u0131na at\u0131lamayaca\u011f\u0131n\u0131, bir ba\u015fka deyi\u015fle Marks\u2019a kadar felsefenin ar\u0131z\u00ee nitelik olarak atfettiklerinin art\u0131k arka planda kalamayaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektir.<\/p>\n
Kaynak\u00e7a<\/p>\n
ADORNO Theodor W, Sur Walter Benjamin, trad. C. David, Allia, 1999
BENJAMIN Walter, Paris capitale du XIXe si\u00e8cle. Le livre des passages, trad. Jean Lacoste,
Paris, le Cerf, 2002
BENJAMIN Walter, Le concept de Critique Esth\u00e9tique, trad. P. Lacoue-Labarthe et A.-M. Lang,
Paris, Flammarion, 2002
BENJAMIN Walter, Charles Baudelaire, trad. J.Lacoste, Paris, Payot, 2002
BENJAMIN Walter, \u0152uvres I, trad.Maurice de Gandillac, P.Rusch et Rainer Rochlitz Paris,
Gallimard, Folio Essais, 2000
BENJAMIN Walter, \u0152uvres II, trad.Maurice de Gandillac, P.Rusch et Rainer Rochlitz Paris,
Gallimard, Folio Essais, 2000
BENJAMIN Walter, \u0152uvres III, trad.Maurice de Gandillac, P.Rusch et Rainer Rochlitz Paris,
Gallimard, Folio Essais, 2000
BENJAMIN Walter, Origine du drame baroque allemand, trad. S.Muller, Paris, Flammarion,
2000
BENJAMIN Walter, Sens Unique, pr\u00e9c\u00e9d\u00e9 de Enfance Berlinoise, trad. J.Lacoste, Paris, 10_18
\u00e9ditions, 2000
BENJAMIN Walter, Je me d\u00e9balle ma biblioth\u00e8que, trad. P.Ivernel, Paris, Rivages, 2000
BENJAMIN Walter, \u00c9crits Fran\u00e7ais, pr\u00e9sent\u00e9s par J.-M. Monnoyer, Gallimard 1991
BENJAMIN Walter, Correspondance 1-2, \u00e9d. T.W.Adorno et G.Scholem, trad. Guy
Petitdemange, Paris, Aubier, 1979
BUCK-MORSS Susan, The Dialectics of Seeing, MIT Press, 1999
DIDI-HUBERMAN Georges, \u201cL\u2019image-malice.Histoire de l\u2019art et Casse-T\u00eate du Temps\u201d, dans
Devant le Temps, Les \u00c9ditions de Minuit, 2000
GAGNEBIN Jeanne-Marie, Histoire et Narration,L\u2019Harmattan, 1994
M\u00dcNSTER Arno , Progr\u00e8s et Histoire, Walter Benjamin et Histoire, Kim\u00e9, 1996
L\u00d6WY Michael,Walter Benjamin: Avertissement d\u2019incendie . Une lecture des th\u00e8ses Sur le
Concept d\u2019Histoire, P.U.F, 2001
RAULET G\u00e9rard, Le caract\u00e8re destructeur : Esth\u00e9tique, th\u00e9ologie et politique chez Walter
Benjamin, Aubier, 1997
TIEDEMANN Rolf, \u00c9tudes sur la Philosophie de Walter Benjamin, trad. R. Rochlitz Actes Sud,
1987<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W. Benjamin, tarih biliminin baz\u0131 postulatlar\u0131n\u0131n, ezenlerin iktidar\u0131n\u0131n hizmetinde oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr. B\u00f6ylesi bir kavray\u0131\u015f, insanl\u0131\u011f\u0131n tarihteki eylemini anlamaktan da uzakla\u015f\u0131r. Bunun i\u00e7in, her t\u00fcr \u00fcr\u00fcn\u00fcn ger\u00e7ek yarat\u0131c\u0131s\u0131 olan ezilenlerin gelene\u011fine kar\u015f\u0131l\u0131k gelecek yeni bir tarih kavram\u0131 ortaya koymak zorunludur. Ezenlerin tarihinin tarihteki anonim isimlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 unutturmas\u0131na, ezilenlerin gelene\u011finin yan\u0131t\u0131, bu tarihin kesintiye u\u011frat\u0131lmas\u0131 olmal\u0131d\u0131r. B\u00f6ylelikle, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[74],"tags":[],"class_list":["post-4300","post","type-post","status-publish","format-standard","category-walter-benjamin"],"yoast_head":"\n