![](\"http:\/\/upload.wikimedia.org\/wikipedia\/commons\/7\/71\/Engels.jpg\")
XVI. ULUSAL MECL\u0130S VE H\u00dcK\u00dcMETLER<\/p>\nXVI. ULUSAL MECL\u0130S VE H\u00dcK\u00dcMETLER<\/p>\n
Frankfurt Ulusal Meclisi, Prusya kral\u0131n\u0131 Almanya (Avusturya d\u0131\u015f\u0131nda) imparatoru olarak se\u00e7tikten sonra, ona tac\u0131 sunmak \u00fczere Berlin’e bir kurul g\u00f6nderdi. Friedrich Wilhelm, temsilcileri 3 Nisan g\u00fcn\u00fc kabul etti. Onlara, Almanya’n\u0131n b\u00fct\u00fcn \u00f6b\u00fcr prensleri \u00fczerinde, halk temsilcilerinin oyunun kendisine vermi\u015f bulundu\u011fu \u00f6ncelik hakk\u0131n\u0131 kabul etmesine kar\u015f\u0131n, \u00f6b\u00fcr prenslerin kendi \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve ona haklar\u0131n\u0131 veren Reich Anayasas\u0131n\u0131 tan\u0131yacaklar\u0131ndan emin olmad\u0131k\u00e7a, imparatorluk tac\u0131n\u0131 kabul edemeyece\u011fini bildirdi. Bu anayasan\u0131n, onlar taraf\u0131ndan onaylanabilecek gibi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemenin, Almanya h\u00fck\u00fcmetlerinin i\u015fi oldu\u011funu da ekledi. S\u00f6z\u00fcn\u00fc, imparator olsun olmas\u0131n, onu her zaman i\u00e7 ve d\u0131\u015f d\u00fc\u015fmana kar\u015f\u0131 k\u0131l\u0131c\u0131n\u0131 \u00e7ekmeye haz\u0131r (sayfa 445) bulacaklar\u0131n\u0131 s\u00f6yleyerek tamamlad\u0131. Onun bu s\u00f6z\u00fcn\u00fc, Ulusal Meclis bak\u0131m\u0131ndan hayli \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir bi\u00e7imde, nas\u0131l tuttu\u011funu g\u00f6rece\u011fiz.
Frankfurt bilgeleri, ince eleyip s\u0131k dokuyan diplomatik bir soru\u015fturmadan sonra, bu yan\u0131t\u0131n, tac\u0131n bir reddi anlam\u0131na geldi\u011fi sonucuna vard\u0131lar. O zaman (12 Nisan), Reich Anayasas\u0131n\u0131n \u00fclke yasas\u0131 oldu\u011funu ve korunaca\u011f\u0131n\u0131 kararla\u015ft\u0131rd\u0131lar; ve bir \u00e7\u0131kar yol g\u00f6remedikleri i\u00e7in, anayasan\u0131n y\u00fcr\u00fcrl\u00fc\u011fe konma ara\u00e7lar\u0131 \u00fczerinde \u00f6neriler yapmakla g\u00f6revli otuz ki\u015filik bir komite se\u00e7tiler.
Bu karar, o zaman Frankfurt Meclisi ile Alman h\u00fck\u00fcmetleri aras\u0131nda patlak veren \u00e7at\u0131\u015fman\u0131n i\u015fareti oldu. Burjuvazi, ve \u00f6zellikle k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, birdenbire yeni Frankfurt Anayasas\u0131ndan yana olduklar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131lar. “Devrimi kapayacak” an\u0131 art\u0131k daha \u00e7ok bekleyemezlerdi. Avusturya ve Prusya’da, ordunun i\u015fe kar\u0131\u015fmas\u0131yla, devrim \u015fimdilik bitmi\u015fti. S\u00f6z\u00fc ge\u00e7en s\u0131n\u0131flar, bu i\u015fi daha yumu\u015fak bir bi\u00e7imde yapmay\u0131 ye\u011f tutarlard\u0131, ama se\u00e7im ellerinde de\u011fildi; olan olmu\u015ftu ve hemen ald\u0131klar\u0131 ve kahramanca uygulamaya koyulduklar\u0131 karardan en iyi bi\u00e7imde yararlanmak gerekiyordu. \u0130\u015flerin g\u00f6rece iyi gitti\u011fi k\u00fc\u00e7\u00fck devletlerde, burjuvazinin, uzun s\u00fcreden beri, \u00f6zl\u00fc\u011f\u00fcne en iyi uyan o ola\u011fant\u00fcst\u00fc, ama g\u00fc\u00e7s\u00fcz oldu\u011fu i\u00e7in k\u0131s\u0131r parlamenter ajitasyona yeniden dald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Almanya’n\u0131n, tek tek al\u0131nan \u00e7e\u015fitli devletleri, bundan b\u00f6yle dingin bir anayasal geli\u015fme yoluna girmelerini sa\u011flayaca\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen yeni ve kesin bi\u00e7ime eri\u015fmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlard\u0131. Bir tek sorun a\u00e7\u0131k kal\u0131yordu: Alman Konfederasyonunun yeni siyasal \u00f6rg\u00fctlenmesi sorunu. Ve h\u00e2l\u00e2 tehlikeye gebe gibi g\u00f6r\u00fcnen tek sorun olan bu sorunun hemen \u00e7\u00f6z\u00fclmesi zorunlu bulundu. Burjuvazi taraf\u0131ndan, anayasay\u0131 elden geldi\u011fince \u00e7abuk tamamlamak i\u00e7in, Frankfurt Meclisi \u00fczerinde yap\u0131lan bask\u0131n\u0131n nedeni budur; gecikmeden kararl\u0131 bir d\u00fczen kurma amac\u0131yla, \u00fcst ve alt burjuvazinin, bu anayasay\u0131, ne olursa olsun, kabul etme ve desteklemekte g\u00f6sterdikleri g\u00f6zpekli\u011finin nedeni budur. \u00d6yleyse, Reich Anayasas\u0131 i\u00e7in ajitasyonun ilk kayna\u011f\u0131 gerici bir duygu i\u00e7inde bulunuyor, ve k\u00f6kenini uzun zamandan beri devrimden bezmi\u015f s\u0131n\u0131flardan al\u0131yordu.
Ama dikkate de\u011fer bir ba\u015fka \u015fey daha var. Gelecekteki (sayfa 446) Alman Anayasas\u0131n\u0131n temel ilkeleri, 1848 ilkyaz ve yaz\u0131n\u0131n ilk aylar\u0131 s\u0131ras\u0131nda, halk kayna\u015fmas\u0131 hen\u00fcz en y\u00fcksek noktas\u0131nda bulundu\u011fu bir zamanda oylanm\u0131\u015ft\u0131. Oylanan kararlar, o s\u0131rada tamamen gerici de olsalar, \u015fimdi, Avusturya ve Prusya h\u00fck\u00fcmetlerinin keyfi davran\u0131\u015flanndan sonra, son derece liberal ve hata demokratik g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlard\u0131. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma \u00f6l\u00e7e\u011fi de\u011fi\u015fmi\u015fti. Frankfurt Meclisi, manen intihar etmeden, bir kez oylanm\u0131\u015f bulunan bu h\u00fck\u00fcmlerin \u00fczerine \u00e7izgi \u00e7ekemez, ve Reich Anayasas\u0131n\u0131, Avusturya ve Prusya h\u00fck\u00fcmetlerinin, elde k\u0131l\u0131\u00e7 zorla s\u00f6yleyip yazd\u0131rd\u0131klar\u0131 anayasalara benzetemezlerdi. Ayr\u0131ca, g\u00f6rm\u00fc\u015f bulundu\u011fumuz gibi, Meclisteki \u00e7o\u011funluk yer de\u011fi\u015ftirmi\u015fti ve liberal ve demokratik partinin etkisi b\u00fcy\u00fcyordu. B\u00f6ylece Reich Anayasas\u0131, sadece g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fteki salt halk\u00e7\u0131 k\u00f6keni ile ayr\u0131lmakla kalm\u0131yordu, ama ayn\u0131 zamanda, b\u00fct\u00fcn \u00e7eli\u015fkilerine kar\u015f\u0131n, t\u00fcm Almanya’n\u0131n en liberal anayasas\u0131yd\u0131 da. En b\u00fcy\u00fck eksikli\u011fi, h\u00fck\u00fcmlerini y\u00fcr\u00fcrl\u00fc\u011fe sokmak i\u00e7in hi\u00e7 bir g\u00fcce sahip bulunmayan bir ka\u011f\u0131t par\u00e7as\u0131ndan ba\u015fka bir \u015fey olmamas\u0131 idi.
Bu ko\u015fullarda, s\u00f6z\u00fcmona demokratik partinin, yani k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar y\u0131\u011f\u0131n\u0131n\u0131n, Reich Anayasas\u0131na d\u00f6rt elle sar\u0131lmas\u0131 do\u011fald\u0131. Bu s\u0131n\u0131f, istemlerinde, kralc\u0131-anayasac\u0131 liberal burjuvaziden her zaman daha ileri olmu\u015ftu; daha cesur bir tutum benimsemi\u015f, bir\u00e7ok kez silahl\u0131 bir direnme tehdidinde bulunmu\u015f, ve \u00f6zg\u00fcrl\u00fck i\u00e7in sava\u015f\u0131mda kan\u0131n\u0131 ve ya\u015fam\u0131n\u0131 verme vaatlerini esirgememi\u015fti; ama tehlike zaman\u0131 ortal\u0131kta g\u00f6r\u00fcnmeyi\u015finin kan\u0131t\u0131n\u0131 da bir\u00e7ok kez vermi\u015f bulunuyordu ve, ger\u00e7ekte, hi\u00e7 bir zaman, her\u015fey yitirilmi\u015f de bulunsa, kendini hi\u00e7 de\u011filse, i\u015flerin \u015fu ya da bu bi\u00e7imde bir d\u00fczene girmi\u015f oldu\u011funu bilmekle avuttu\u011fu kesin bir yenilgi ertesinde oldu\u011fu kadar rahat bir nefes alm\u0131yordu. Sonu\u00e7 olarak, b\u00fcy\u00fck bankac\u0131lar\u0131n, sanayici ve t\u00fcccarlar\u0131n kat\u0131lmas\u0131 daha sak\u0131nt\u0131l\u0131 bir nitelik ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 ve daha \u00e7ok Frankfurt Anayasas\u0131 yarar\u0131na basit bir g\u00f6steri oldu\u011fu halde, onlar\u0131n hemen alt\u0131ndaki s\u0131n\u0131f, bizim yi\u011fit demokrat k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar\u0131m\u0131z, b\u00fcy\u00fck bir tumturakla konu\u015fuyor, ve her zamanki gibi, Reich Anayasas\u0131n\u0131 yerde b\u0131rakmaktansa, kanlar\u0131n\u0131 son damlas\u0131na kadar d\u00f6keceklerini ilan ediyorlard\u0131.
Reich Anayasas\u0131n\u0131n hemen kabul\u00fc i\u00e7in, bu iki parti, yani anayasal krall\u0131\u011f\u0131n burjuva yanda\u015flar\u0131 ile, az\u00e7ok (sayfa 447) demokratik-k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi taraf\u0131ndan y\u00fcr\u00fct\u00fclen ajitasyon, h\u0131zla alan kazand\u0131, ve en g\u00fc\u00e7l\u00fc ifadesini, \u00e7e\u015fitli devletlerin parlamentolar\u0131nda buldu. Prusya, Hannover, Saksonya, Baden, W\u00fcrtemberg Meclisleri, Anayasadan yana \u00e7\u0131kt\u0131lar. H\u00fck\u00fcmetler ile Frankfurt Meclisi aras\u0131ndaki sava\u015f\u0131m korkutucu bir nitelik kazand\u0131.
Bununla birlikte, h\u00fck\u00fcmetler h\u0131zl\u0131 davran\u0131yorlard\u0131. Prusya Meclisleri, anayasay\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irme ve onaylamakla g\u00f6revli olduklar\u0131na g\u00f6re, anayasa-d\u0131\u015f\u0131 bir bi\u00e7imde da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131lar; Berlin’de, h\u00fck\u00fcmet taraf\u0131ndan tasarlanarak k\u0131\u015fk\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klar patlak verdi, ve ertesi g\u00fcn, 28 Nisan g\u00fcn\u00fc, Prusya h\u00fck\u00fcmeti, i\u00e7inde Reich Anayasas\u0131n\u0131n, de\u011fi\u015ftirme ve ar\u0131nd\u0131r\u0131lmas\u0131 Almanya h\u00fck\u00fcmetlerine d\u00fc\u015fen en anar\u015fik ve en devrimci t\u00fcrden bir belge olarak g\u00f6sterildi\u011fi bir genelge yay\u0131mlad\u0131. B\u00f6ylece, Prusya, Frankfurt bilgelerinin durmadan b\u00f6b\u00fcrlendikleri, ama bir t\u00fcrl\u00fc kuramad\u0131klar\u0131 o egemen kurucu iktidara a\u00e7\u0131k\u00e7a kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131k\u0131yordu. B\u00f6ylece, resmen ilan edilmi\u015f bulunan bu anayasay\u0131 bir karara ba\u011flamak i\u00e7in, eski federal Diyetin bir yenilenmesinden ba\u015fka bir \u015fey olmayan bir prensler kongresi,[248] toplant\u0131ya \u00e7a\u011fr\u0131ld\u0131. Ve, ayn\u0131 zamanda, Prusya askeri birliklerini, Frankfurt’tan yaya \u00fc\u00e7 g\u00fcnl\u00fck uzakta bulunan Kreuznach’ta topluyor, ve k\u00fc\u00e7\u00fck devletleri, Frankfurt Meclisine kat\u0131l\u0131r kat\u0131lmaz, kendi meclislerini da\u011f\u0131tarak, verdi\u011fi \u00f6rne\u011fi izlemeye \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yordu. Bu \u00f6rnek, Hannover ve Saksonya taraf\u0131ndan h\u0131zla izlendi.
Sorunun ancak silah g\u00fcc\u00fc ile \u00e7\u00f6z\u00fclebilece\u011fi a\u00e7\u0131kt\u0131. H\u00fck\u00fcmetler aras\u0131ndaki d\u00fc\u015fmanl\u0131k, halk i\u00e7indeki kayna\u015fma her g\u00fcn daha belirgin bi\u00e7imler al\u0131yordu. Ordu her yerde, ve Almanya’n\u0131n g\u00fcneyinde b\u00fcy\u00fck bir ba\u015far\u0131 ile, demokrat burjuvalar taraf\u0131ndan i\u015flenmi\u015fti. Her yerde, Reich Anayasas\u0131 ile Ulusal Meclisi, e\u011fer gerekse, elde silah destekleme karar\u0131 al\u0131nan b\u00fcy\u00fck y\u0131\u011f\u0131n mitingleri d\u00fczenleniyordu. Kolonya’da, ayn\u0131 erekle, Ren Prusyas\u0131’n\u0131n t\u00fcm belediye meclisi temsilcilerinin bir toplant\u0131s\u0131 oldu. Pfalz’da, Bergen d\u00fckal\u0131\u011f\u0131nda, Fulda’da, Nuremberg’de, Odenwald’da, k\u00f6yl\u00fcler y\u0131\u011f\u0131n y\u0131\u011f\u0131n topland\u0131lar ve esriyecek derecede co\u015ftular. Frans\u0131z Kurucu Meclisi tam bu s\u0131rada da\u011f\u0131l\u0131yor, ve zorlu \u00e7alkant\u0131lar aras\u0131nda yeni se\u00e7imlere haz\u0131rlan\u0131yordu; oysa, Almanya’n\u0131n do\u011fu s\u0131n\u0131r\u0131 \u00fczerinde, Macarlar, bir ayl\u0131k bir s\u00fcre i\u00e7inde, bir parlak (sayfa 448) zaferler dizisi ile, Avusturya istila dalgas\u0131n\u0131 Tisza’dan[249] Leitha’ya[250] kadar p\u00fcsk\u00fcrtm\u00fc\u015flerdi ve her g\u00fcn bir bask\u0131nla Viyana’y\u0131 almalar\u0131 bekleniyordu. Her yerde, halkin imgeleme yetisi b\u00f6ylece en y\u00fcksek derecede k\u0131z\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 ve h\u00fck\u00fcmetlerin sald\u0131rgan siyaseti kendini her g\u00fcn daha a\u00e7\u0131k bir bi\u00e7imde g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in, zorlu bir \u00e7at\u0131\u015fmadan ka\u00e7\u0131n\u0131lamazd\u0131, ve sava\u015f\u0131m\u0131n bar\u0131\u015f\u00e7\u0131 bir sonuca ba\u011flanaca\u011f\u0131na, ancak tabans\u0131z avanakl\u0131k kendini inand\u0131rabilirdi. Ama bu tabans\u0131z avanakl\u0131k, Frankfurt Meclisinde geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde temsil ediliyordu.
Londra, Temmuz 1852<\/p>\n
XVII. AYAKLANMA<\/p>\n
Frankfurt Ulusal Meclisi ile Alman devletlerinin h\u00fck\u00fcmetleri aras\u0131ndaki ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz \u00e7at\u0131\u015fma, sonunda, 1849 May\u0131s\u0131n\u0131n ilk g\u00fcnleri i\u00e7inde, a\u00e7\u0131k sava\u015fmalar halinde patlak verdi. H\u00fck\u00fcmetleri taraf\u0131ndan geri \u00e7a\u011fr\u0131lan Avusturya temsilcileri, birka\u00e7 demokratik sol \u00fcye d\u0131\u015f\u0131nda, Meclisi b\u0131rakm\u0131\u015f ve yurtlar\u0131na d\u00f6nm\u00fc\u015f bulunuyorlard\u0131. \u0130\u015flerin alaca\u011f\u0131 gidi\u015fi sezen tutucu \u00fcyeler \u00e7o\u011funlu\u011fu, hatta kendi h\u00fck\u00fcmetlerinin \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 bile beklemeden, Meclisten \u00e7ekildiler. Buna g\u00f6re, solun etkisini art\u0131ran ve bundan \u00f6nceki makalelerde a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015f bulunan nedenlerden bile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, sadece sa\u011f \u00fcyelerin g\u00f6revlerini b\u0131rak\u0131p ka\u00e7malar\u0131, eski az\u0131nl\u0131\u011f\u0131 Meclis \u00e7o\u011funlu\u011fu durumuna d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeye yetiyordu. Daha \u00f6nce b\u00f6yle bir tarihi d\u00fc\u015f\u00fcnde bile g\u00f6rmemi\u015f bulunan yeni \u00e7o\u011funluk, eski \u00e7o\u011funluk ve onun imparatorluk naibinin g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fc, karars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve gev\u015fekli\u011fine kar\u015f\u0131 \u00f6fkeden k\u00f6p\u00fcrmek i\u00e7in, muhalefetteki durumundan yararlanm\u0131\u015ft\u0131. Ve \u015fimdi, birdenbire o eski \u00e7o\u011funlu\u011fun yerine ge\u00e7meye \u00e7a\u011fr\u0131lm\u0131\u015f bulunan oydu. Neler yapmaya yetenekli oldu\u011funu g\u00f6stermek, \u015fimdi ona d\u00fc\u015f\u00fcyordu. Onun egemenli\u011fi, s\u00f6ylemeye gerek yok, enerjik, g\u00f6z\u00fcpek, ve etkin bir egemenlik olacakt\u0131. O, Almanya’n\u0131n se\u00e7kin toplulu\u011fu, hasta imparatorluk naibi ile onun sallant\u0131l\u0131 bakanlar\u0131n\u0131 \u00e7ar\u00e7abuk y\u00fcr\u00fctmeyi ba\u015faracakt\u0131; e\u011fer ba\u015faramazsa, hi\u00e7 bir ku\u015fkuya yer yok, halk\u0131n egemen hakk\u0131 ad\u0131na, bu g\u00fc\u00e7s\u00fcz h\u00fck\u00fcmeti zorla i\u015ften uzakla\u015ft\u0131racak, ve onun yerine, Almanya’n\u0131n kurtulu\u015funu sa\u011flayacak (sayfa 449) enerjik, yorulma bilmez bir y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc ge\u00e7irecekti. Zavall\u0131 yoksullar! E\u011fer kimsenin kulak asmad\u0131\u011f\u0131 yerde bir h\u00fck\u00fcmetten s\u00f6zedilebilirse, onlar\u0131n h\u00fck\u00fcmet rejimi, hatta \u00f6ncellerinin h\u00fck\u00fcmet rejiminden bile daha g\u00fcl\u00fcn\u00e7 bir \u015fey oldu.
Yeni \u00e7o\u011funluk, t\u00fcm engellere kar\u015f\u0131n, yeni anayasan\u0131n, hem de hemen uygulanmas\u0131 gerekti\u011fini, 15 Temmuzda, halk\u0131n yeni Temsilciler Meclisine temsilcilerini se\u00e7ece\u011fini, ve bu meclisin Frankfurt’ta 15 A\u011fustosta toplanaca\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131. Nedir ki, bu a\u00e7\u0131klama, Alman n\u00fcfusunun d\u00f6rtte-\u00fc\u00e7\u00fcnden \u00e7o\u011funu kapsayan Prusya, Avusturya ve Bavyera’n\u0131n ilk s\u0131ralar\u0131nda bulunduklar\u0131, imparatorluk anayasas\u0131n\u0131 tan\u0131mayan o h\u00fck\u00fcmetlere bir sava\u015f ilan\u0131 idi; o h\u00fck\u00fcmetlerin kabul etmekte ivedilik g\u00f6sterdikleri bir sava\u015f ilan\u0131. Prusya ile Bavyera da, kendi devletlerinin Frankfurt’a g\u00f6ndermi\u015f bulunduklar\u0131 temsilcileri geri \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131lar ve Ulusal Meclise kar\u015f\u0131 askeri haz\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131lar. Bununla birlikte, bir ba\u015fka yandan, demokratik partinin, Reich Anayasas\u0131 ve Ulusal Meclis yarar\u0131na (parlamento d\u0131\u015f\u0131nda) yapt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steriler daha kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131, daha zorlu bir nitelik kazan\u0131yordu, ve en a\u015f\u0131r\u0131 partinin adamlar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen emek\u00e7iler y\u0131\u011f\u0131n\u0131, kendi davalar\u0131 olmasa da, hi\u00e7 de\u011filse Alnianya’y\u0131 eski monar\u015fik engellerinden kurtararak, ama\u00e7lar\u0131na biraz olsun yakla\u015fma olana\u011f\u0131 veren bir dava i\u00e7in silaha sar\u0131lmaya haz\u0131rd\u0131. B\u00f6ylece her yanda halklar ile h\u00fck\u00fcmetler kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya, \u00e7at\u0131\u015fmaya haz\u0131r idiler; patlama ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131; la\u011f\u0131m barut doluydu; onu patlatmak i\u00e7in bir k\u0131v\u0131lc\u0131mdan ba\u015fka bir \u015fey gerekli de\u011fildi. Saksonya’da Meclislerin da\u011f\u0131t\u0131lmas\u0131; Prusyada Landwehr’in (askeri yedek) silah alt\u0131na al\u0131nmas\u0131, h\u00fck\u00fcmetin Reich Anayas\u0131s\u0131na a\u00e7\u0131k direnci, bu k\u0131v\u0131lc\u0131mlar\u0131n ta kendileri idiler; bir g\u00f6z a\u00e7\u0131p kapay\u0131ncaya kadar \u00e7akt\u0131lar ve \u00fclke tutu\u015ftu. Dresden’de, 4 May\u0131s g\u00fcn\u00fc, \u00e7evredeki t\u00fcm b\u00f6lgeler isyanc\u0131lara peki\u015ftirme birlikleri g\u00f6nderirken, muzaffer halk, kenti ele ge\u00e7irdi ve kral\u0131[5] oradan kovdu. Ren Prusyas\u0131 ile Vestefalya da, Landwehr y\u00fcr\u00fcmeyi reddetti, cephaneliklere elkoydu ve Reich Anayasas\u0131n\u0131 savunmak i\u00e7in silahland\u0131. Pfalz’da, halk Bavyera h\u00fck\u00fcmet memurlar\u0131n\u0131 teslim al\u0131p devlet kasalar\u0131na elkoydu, ve eyaleti Ulusal Meclisin (sayfa 450) korunmas\u0131 alt\u0131na koyan bir Savunma Komitesi kurdu. W\u00fcrtemberg’de, halk, kral\u0131[6] Reich Anayasas\u0131n\u0131 tan\u0131maya zorlad\u0131, ve Baden’de, halkla birle\u015fen ordu, b\u00fcy\u00fck-d\u00fckay\u0131[7] ka\u00e7ma zorunda b\u0131rakt\u0131 ve bir eyalet h\u00fck\u00fcmeti kurdu. Almanya’n\u0131n \u00f6b\u00fcr b\u00f6lgelerinde de, halk, elde silah ayaklanmak, ve onun buyru\u011funa ginnek i\u00e7in, Ulusal Meclisin kesin bir i\u015faretinden ba\u015fka bir \u015fey beklemiyordu.
Ulusal Meclisin durumu, onursuz ge\u00e7mi\u015finden sonra beklenebilece\u011finden \u00e7ok daha elveri\u015fli idi. Bat\u0131 Almanya’n\u0131n yar\u0131s\u0131 onun i\u00e7in silaha sar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131; ordu her yerde karars\u0131zd\u0131; k\u00fc\u00e7\u00fck devletlerde, ordu, hi\u00e7 ku\u015fkusuz hareketten yana bir e\u011filim g\u00f6steriyordu. Avusturya, Macarlar\u0131n ba\u015far\u0131l\u0131 ilerleyi\u015fi ile k\u00f6t\u00fcr\u00fcmle\u015fmi\u015fti, ve Rusya, Alman h\u00fck\u00fcmetlerinin o yedek g\u00fcc\u00fc, t\u00fcm g\u00fc\u00e7lerini Avusturya’y\u0131 Macar ordular\u0131na kar\u015f\u0131 desteklemeye y\u00f6neltiyordu. Sadece Prusya’ya boyun e\u011fdirmek gerekiyordu, ve bu \u00fclkede varolan devrimci duyguda\u015fl\u0131klarla birlikte, bu ere\u011fe eri\u015fmek i\u00e7in elbette bir olanak vard\u0131. \u00d6yleyse her \u015fey, Meclisin tutumuna ba\u011fl\u0131yd\u0131.
Oysa, ayaklanma, sava\u015f ya da herhangi bir ba\u015fka sanat kadar bir sanatt\u0131r; savsaklanmalar\u0131, bunlar\u0131 savsaklayan partinin y\u0131k\u0131m\u0131na yola\u00e7an baz\u0131 pratik kurallara ba\u011fl\u0131d\u0131r. B\u00f6yle durumlarda g\u00f6z\u00f6n\u00fcnde tutulmalar\u0131 gereken partilerin ve ko\u015fullar\u0131n \u00f6zl\u00fc\u011f\u00fcnden mant\u0131ksal olarak \u00e7\u0131kan bu kurallar \u00f6ylesine a\u00e7\u0131k ve \u00f6ylesine yal\u0131nd\u0131rlar ki, k\u0131sa 1848 deneyi, bunlar\u0131 Almanlara adamak\u0131ll\u0131 \u00f6\u011fretmi\u015ftir. Birincisi, e\u011fer oyununuzun b\u00fct\u00fcn sonu\u00e7lar\u0131na korkusuzca g\u00f6\u011f\u00fcs germeye iyice kararl\u0131 de\u011filseniz, ayaklanma ile hi\u00e7 oynamamak. Ayaklanma, de\u011ferleri her g\u00fcn de\u011fi\u015febilen \u00e7ok belirsiz b\u00fcy\u00fckl\u00fckler ile yap\u0131lan bir hesapt\u0131r; d\u00fc\u015fman g\u00fc\u00e7leri, her t\u00fcr \u00f6rg\u00fctlenme, disiplin ve yetke al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131 \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne sahiptirler; e\u011fer onlar\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131na daha \u00fcst\u00fcn g\u00fc\u00e7ler \u00e7\u0131karamazsan\u0131z, bozguna u\u011frad\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131n, hap\u0131 yuttu\u011funuzun resmidir. \u0130kincisi, bir kez ayaklanma yoluna girdikten sonra, en b\u00fcy\u00fck bir kararl\u0131l\u0131k ile ve sald\u0131r\u0131c\u0131 bi\u00e7imde davranmak. Savunma, her t\u00fcrl\u00fc silahl\u0131 ayaklanman\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcd\u00fcr; ayaklanma, daha d\u00fc\u015fmanlar\u0131 ile boy \u00f6l\u00e7\u00fc\u015fmeden yitirilir. D\u00fc\u015fmanlar\u0131n\u0131za, g\u00fc\u00e7leri da\u011f\u0131n\u0131k oldu\u011fu s\u0131rada, birdenbire sald\u0131r\u0131n, (sayfa 451) ne kadar k\u00fc\u00e7\u00fck olursa olsun, yeni, ama g\u00fcnl\u00fck ba\u015far\u0131lar haz\u0131rlay\u0131n; ilk ba\u015far\u0131l\u0131 ayaklanman\u0131n size verdi\u011fi moral\u0131 y\u00fckselterek s\u00fcrd\u00fcr\u00fcn; her zaman en g\u00fcvenilir yanda gitmeye \u00e7al\u0131\u015fan sallant\u0131l\u0131 \u00f6\u011feleri b\u00f6ylece kendi yan\u0131n\u0131za al\u0131n; devrimci siyasette, bug\u00fcne kadar bilinen en b\u00fcy\u00fck usta olan Danton ile birlikte: de l’audace, de l’audace, encore de l’audace[8] diyerek, d\u00fc\u015fmanlar\u0131n\u0131z\u0131 g\u00fc\u00e7lerini size kar\u015f\u0131 toparlayamadan, \u00f6n\u00fcn\u00fczden ka\u00e7maya zorlay\u0131n.
O zaman Frankfurt Meclisi, kendisini tehdit eden kesin y\u0131k\u0131mdan kurtulmak i\u00e7in ne yapmal\u0131yd\u0131? Her \u015feyden \u00f6nce, durumu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6rmeli ve, ya h\u00fck\u00fcmetlere kay\u0131ts\u0131z \u015farts\u0131z boyun e\u011fmek, ya da kay\u0131ts\u0131z \u015farts\u0131z ve duraksamaks\u0131z\u0131n, silahl\u0131 ayaklanmaya kat\u0131lmaktan ba\u015fka bir \u00e7\u0131kar yol olmad\u0131\u011f\u0131na akl\u0131n\u0131 yat\u0131rmal\u0131yd\u0131. \u0130kinci olarak, daha \u00f6nce patlak vermi\u015f bulunan b\u00fct\u00fcn ayaklanmalar\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a tan\u0131mak, ve kendi vekilleri taraf\u0131ndan temsil edilen egemen halka kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kma c\u00fcretini g\u00f6sterecek t\u00fcm prens, bakan ve \u00f6b\u00fcrlerini yasa-d\u0131\u015f\u0131 ilan ederek, ulusal temsilin savunulmas\u0131 i\u00e7in halk\u0131 her yerde silaha sar\u0131lmaya \u00e7a\u011f\u0131rmal\u0131yd\u0131. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, imparatorluk naibini hemen i\u015fba\u015f\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131rmal\u0131; g\u00fc\u00e7l\u00fc, etkin, ve hi\u00e7 bir \u015feyin durduramayaca\u011f\u0131 bir y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc kurmal\u0131; isyanc\u0131 birlikleri, b\u00f6ylece ayn\u0131 zamanda ayaklanmay\u0131 geni\u015fletmek i\u00e7in yasal bir bahane de sa\u011flayarak, kendini korumak \u00fczere Frankfurt’a \u00e7a\u011f\u0131rmal\u0131, elinde bulunan b\u00fct\u00fcn g\u00fc\u00e7leri sa\u011flam bir birlik halinde \u00f6rg\u00fctlemeli, uzun s\u00f6z\u00fcn k\u0131sas\u0131, kendi durumunu g\u00fc\u00e7lendirmek ve d\u00fc\u015fmanlar\u0131n\u0131n durumunu g\u00fc\u00e7ten d\u00fc\u015f\u00fcrmek i\u00e7in kullanabilece\u011fi b\u00fct\u00fcn ara\u00e7lardan h\u0131zla ve duraksamaks\u0131z\u0131n yararlanmal\u0131yd\u0131.
Frankfurt Meclisinin erdemli demokratlar\u0131 ise, b\u00fct\u00fcn bunlar\u0131n tam tersini yapt\u0131lar. \u0130\u015fleri, canlar\u0131 istedi\u011fi gibi gitmeye b\u0131rakmakla yetinmeyen bu g\u00f6n\u00fcl adamlar\u0131, kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmalar\u0131 ile, haz\u0131rlanan b\u00fct\u00fcn ayaklanma hareketlerini bo\u011facak kadar ileri gittiler. \u00d6rne\u011fin, Bay Karl Vogt, Nuremberg’de i\u015fte b\u00f6yle davrand\u0131. Saksonya, Ren Prusyas\u0131, Vestefalya ayaklanmalar\u0131n\u0131, Prusya h\u00fck\u00fcmetinin g\u00f6r\u00fclmemi\u015f zorbal\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 duygusal ve i\u015f i\u015ften ge\u00e7tikten sonra yap\u0131lan bir protestodan ba\u015fka hi\u00e7 bir yard\u0131mda bulunmaks\u0131z\u0131n, ezdirttiler, (sayfa 452) Almanya’n\u0131n G\u00fcneyindeki ayaklanmalarla gizli diplomatik ili\u015fkiler s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyorlard\u0131, ama onlara a\u00e7\u0131k bir tan\u0131ma deste\u011fi vermekten sak\u0131nd\u0131lar. \u0130mparatorluk naibinin, h\u00fck\u00fcmetler ile su\u00e7 ortakl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde oldu\u011funu biliyorlard\u0131, ama gene de, bu h\u00fck\u00fcmetlerin \u00e7evirdikleri dolaplara engel olmak i\u00e7in k\u0131l\u0131n\u0131 bile k\u0131p\u0131rdatmayan ona ba\u015fvurdular. \u0130mparatorlu\u011fun, eski tutucu bakanlar\u0131, her oturumda bu g\u00fc\u00e7s\u00fcz meclisi maskaraya d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor, ve bu meclis de, bunu yapmalar\u0131na g\u00f6z yumuyordu. Ve, Silezyal\u0131 bir temsilci ve Neue Rheinische Zeitung yazarlar\u0131ndan biri olan Wilhelm Wolff, onlar\u0131, imparatorlu\u011fun ba\u015fta gelen ve en b\u00fcy\u00fck haininden ba\u015fka bir \u015fey olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hakl\u0131 olarak s\u00f6yledi\u011fi imparatorluk naibini* yasa-d\u0131\u015f\u0131 etme\u011fe \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 zaman, bu devrimci demokratlar\u0131n ortak ve erdemli \u00f6fkesi ile yuhaland\u0131! K\u0131sacas\u0131, gevezeli\u011fe, protestoya, at\u0131p tutmaya istemeye istemeye devam ettiler, \u2014 ama hep davranma cesaret ve ruhundan yoksun olarak. Bu s\u0131rada h\u00fck\u00fcmetlerin d\u00fc\u015fman birlikleri gitgide ilerliyor, ve onlar\u0131n kendi y\u00fcr\u00fctme g\u00fc\u00e7lerl, yani imparatorluk naibi, Alman prensleri ile birlikte onlar\u0131n yakla\u015fan sonunu haz\u0131rl\u0131yordu. Bu a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k meclis, sayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n son kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 da i\u015fte b\u00f6yle yitirdi; onu savunmak i\u00e7in ayaklanm\u0131\u015f bulunan isyanc\u0131lar, bundan b\u00f6yle onun i\u00e7in hi\u00e7 bir kayg\u0131 g\u00f6stermez oldular; ve sonunda, g\u00f6rece\u011fimiz gibi, utan\u0131lacak bir sona erdi\u011fi zaman, onursuz sonuna kimse ilgi g\u00f6stermeksizin \u00f6ld\u00fc.
Londra, A\u011fustos 1852<\/p>\n
XVIII. K\u00dc\u00c7\u00dcK-BURJUVALAR<\/p>\n
Son makalemizde, Alman h\u00fck\u00fcmetleri ile Frankfurt Parlamentosu aras\u0131ndaki sava\u015f\u0131m\u0131n, sonunda, May\u0131s\u0131n ilk g\u00fcnleri i\u00e7inde, Almanya’n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn a\u00e7\u0131k\u00e7a ayakland\u0131\u011f\u0131 bir dereceye varm\u0131\u015f bulundu\u011funu; \u00f6nce Dresden, sonra Bavyera Pfalz\u0131, Ren Prusyas\u0131 b\u00f6l\u00fcmleri, ve en sonra da Baden’in ayakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftik.
Her durumda, isyanc\u0131lar\u0131n ger\u00e7ek d\u00f6v\u00fc\u015fken g\u00fcc\u00fc, o ilk olarak silaha sar\u0131lan ve askerlerle sava\u015fa giri\u015fen \u00e7ekirdek, (sayfa 453) kentlerin i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131ndan
\u0130\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131, bu ayaklanmaya, ya siyasal iktidar ve toplumsal devrime do\u011fru gidi\u015findeki bir engeli ortadan kald\u0131rmay\u0131, ya da hi\u00e7 de\u011filse toplmunun daha etkin, ama daha az cesur s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131, o zamana kadar izlediklerinden daha g\u00f6z\u00fcpek ve daha devrimci bir yolda ilerletmeyi vaadeden herhangi bir harekete kat\u0131laca\u011f\u0131 gibi girdi. \u0130\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131, bu sava\u015f\u0131m\u0131n do\u011frudan do\u011fruya kendi sava\u015f\u0131m\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksiksiz bilinci ile silaha sar\u0131ld\u0131; ama kendisi i\u00e7in do\u011fru olan tek takti\u011fi izledi: kendi omuzlar\u0131 \u00fczerinde y\u00fckselen (burjuvazinin 1848’de yapt\u0131\u011f\u0131 gibi) hi\u00e7 bir s\u0131n\u0131f\u0131n, hi\u00e7 de\u011filse i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131na kendi \u00f6z \u00e7\u0131karlar\u0131 yaran\u0131na sava\u015f\u0131m i\u00e7in uygun bir alan a\u00e7mad\u0131k\u00e7a, kendi s\u0131n\u0131f egemenli\u011fini peki\u015ftirmesine izin vermemek; ve, her durumda, i\u015fleri, ya ulusun tamamen ve kar\u015f\u0131 konmaz bir bi\u00e7imde devrimci bir yola at\u0131laca\u011f\u0131, ya da devrimden \u00f6nceki status quo’nun, yeni bir devrimi ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz k\u0131lacak bi\u00e7imde, elden geldi\u011fince yeni ba\u015ftan kurulaca\u011f\u0131 bir bunal\u0131la kadar ileri g\u00f6t\u00fcrmek. Her iki durumda da, i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131, eski uygar Avrupa toplumlar\u0131ndan hi\u00e7 biri, g\u00fc\u00e7lerinin daha dingin ve daha d\u00fczenli bir geli\u015fmesini yeni ba\u015ftan \u00f6zleyemeden \u00f6nce, bu toplumlar i\u00e7in bundan b\u00f6yle bir zorunluluk durumuna gelmi\u015f bulunan bu devrimci yolda ilerleyerek, t\u00fcm ulusun ger\u00e7ek ve iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131 temsil ediyordu.
Ayaklanmaya kat\u0131lan k\u0131r adamlar\u0131na gelince, onlar devrimci partinin kollar\u0131na asl\u0131nda, ya vergilerin g\u00f6rece a\u011f\u0131r y\u00fck\u00fc, ya da \u00fcstlerine \u00e7\u00f6ken feodal y\u00fck\u00fcrnl\u00fcl\u00fckler nedeniyle at\u0131ld\u0131lar. (sayfa 454)
Onlar, kendi \u00f6z giri\u015fimleri olmaks\u0131z\u0131n, ayaklanmaya kat\u0131lan \u00f6b\u00fcr s\u0131n\u0131flar\u0131n, bir yandan i\u015f\u00e7iler ve \u00f6te yandan da k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi aras\u0131nda sallanan bir kuyruk\u00e7u\u011funu olu\u015fturuyorlard\u0131. Hemen her durumda, tutacaklar\u0131 yolu belirleyen \u015fey, \u00f6zel toplumsal konumlar\u0131 oluyordu; tar\u0131m i\u015f\u00e7isi, genellikle, kent i\u015f\u00e7isini destekliyordu; k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ift\u00e7i, k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fckkanc\u0131 ile elele y\u00fcr\u00fcme e\u011filimindeydi.
\u00d6nem ve etkinli\u011fini bir\u00e7ok kez belirtmi\u015f bulundu\u011fumuz o k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar s\u0131n\u0131f\u0131, 1849 ayaklanmas\u0131n\u0131n y\u00f6netici s\u0131n\u0131f\u0131 olarak kabul edilebilir. Bu kez b\u00fcy\u00fck Alman kentlerinden hi\u00e7 biri hareketin merkezleri aras\u0131nda bulunmad\u0131\u011f\u0131ndan, orta ve k\u00fc\u00e7\u00fck kentlerde her zaman a\u011f\u0131r basan k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar s\u0131n\u0131f\u0131, hareketin y\u00f6netimini eline alman\u0131n yolunu buldu. \u00d6te yandan, Reich Anayasas\u0131 ve Alman Parlamentosunun haklar\u0131 i\u00e7in y\u00fcr\u00fct\u00fclen bu sava\u015f\u0131mda s\u00f6zkonusu olan \u00e7\u0131karlar\u0131n, bu s\u0131n\u0131f\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131 oldu\u011funu da g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fck. T\u00fcm isyanc\u0131 b\u00f6lgelerde kurulan ge\u00e7ici h\u00fck\u00fcmetler, \u00e7o\u011funlukla halk\u0131n bu katman\u0131n\u0131 temsil ediyorlard\u0131, ve bu katman\u0131n hangi noktaya kadar gitt\u011fi, Alman k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazisinin, g\u00f6rece\u011fimiz gibi, e\u011fer kendisine verilen her h\u00fck\u00fcmeti y\u0131k\u0131ma g\u00f6t\u00fcrmeye de\u011filse, hi\u00e7 bir \u015feye yetenekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 akla-uygun bir bi\u00e7imde g\u00f6sterebilir.
Tafra satmakta \u00fcst\u00fcne olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, eylemde \u00e7ok yeteneksiz ve bir \u015feyleri g\u00f6ze almak gerekti\u011fi zaman \u00e7ok korkakt\u0131r. Ticari al\u0131\u015fveri\u015f ve kredi i\u015flemlerinin mesquin[9] karakteri, onun \u00f6z karakterine enerji ve giri\u015fim ruhu yoksullu\u011funun damgas\u0131n\u0131 vurmu\u015ftur; \u00f6yleyse ayn\u0131 niteliklerin bu katman\u0131n siyasal tutumunu da belirlemesini beklemek gerekir. Sonu\u00e7 olarak, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, yapmaya kararl\u0131 oldu\u011fu \u015fey \u00fczerindeki tumturakl\u0131 ve \u00e7ok sald\u0131rgan s\u00f6zlerle ayaklanmay\u0131 k\u0131\u015fk\u0131rtt\u0131; ayaklanma, kendisi hi\u00e7 istemedi\u011fi halde, bir kez patlak verir verinez, iktidar\u0131 eline almakta ivedilik g\u00f6sterdi; iktidar\u0131 sadece ayaklanman\u0131n etkilerini yoketmek i\u00e7in kulland\u0131. Silahl\u0131 bir \u00e7at\u0131\u015fman\u0131n, i\u015fleri ciddi bir bunal\u0131ma g\u00f6t\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc her yerde, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar \u00f6nlerine \u00e7\u0131kan tehlikeli durum kar\u015f\u0131s\u0131nda y\u0131ld\u0131r\u0131mla vurulmu\u015fa d\u00f6nd\u00fcler; onlar\u0131n cafcafl\u0131 silah ba\u015f\u0131na \u00e7a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131 (sayfa 455) ciddiye alan halk kar\u015f\u0131s\u0131nda y\u0131ld\u0131r\u0131mla vurulmu\u015fa d\u00f6nd\u00fcler; her \u015feyin \u00fcst\u00fcnde, izleme zorunda kald\u0131klar\u0131 siyasetin, kendileri, toplumsal konumlar\u0131, servetleri bak\u0131m\u0131ndan do\u011furabilece\u011fi sonu\u00e7lar kar\u015f\u0131s\u0131nda y\u0131ld\u0131r\u0131mla vurulmu\u015fa d\u00f6nd\u00fcler. Onlardan, her zaman s\u00f6yledikleri gibi, ayaklanma davas\u0131 u\u011fruna “ya\u015fam ve mallar\u0131n\u0131” tehlikeye atmalar\u0131 beklenmiyor muydu? Ayaklanmada, yenilgi durumunda onlara servetlerini yitirme tehlikesini ta\u015f\u0131yan resmi g\u00f6revler alma zorunda de\u011fil miydiler? Ve, zafer durumunda, sava\u015fkan ordular\u0131n ana g\u00f6vdesini olu\u015fturan muzaffer proleterlerin, kendilerini g\u00f6revlerinden kovmak ve t\u00fcm siyasetlerini alt\u00fcst etmekte ivedilik g\u00f6stereceklerinden emin de\u011fil miydiler? B\u00f6ylece, iki ate\u015f aras\u0131nda kalm\u0131\u015f, sa\u011fdan da soldan da tehdit edilen k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, iktidar\u0131n\u0131, her \u015feyi geli\u015fig\u00fczel gitmeye b\u0131rakmaktan ba\u015fka t\u00fcrl\u00fc kullanamad\u0131; bu da, beklenebilece\u011fi gibi, h\u00e2l\u00e2 varolabilecek az\u0131c\u0131k ba\u015far\u0131 olana\u011f\u0131n\u0131 yitirtiyor ve ayaklanmay\u0131 tamamen y\u0131k\u0131ma u\u011frat\u0131yordu. Takti\u011fi, daha do\u011frusu taktiksizli\u011fi, her yerde ayn\u0131 idi; bu nedenle, 1849 May\u0131s ayaklanmalar\u0131, Almanya’n\u0131n her yan\u0131nda, ayn\u0131 kal\u0131ba g\u00f6re bi\u00e7ildiler.
Dresden’de, sava\u015f\u0131m, kent sokaklar\u0131nda d\u00f6rt g\u00fcn s\u00fcrd\u00fc. Dresden d\u00fckkanc\u0131lar\u0131, yani “ulusal muhaf\u0131z”, sadece d\u00f6v\u00fc\u015fmemekle kalmad\u0131, ama bir\u00e7ok durumda, birliklerin isyanc\u0131lara kar\u015f\u0131 y\u00fcr\u00fctt\u00fckleri harek\u00e2t\u0131 da kolayla\u015ft\u0131rd\u0131. \u0130syanc\u0131lar, bir kez daha, hemen tamamen \u00e7evre sanayi b\u00f6lgeleri i\u015f\u00e7ilerinden bile\u015fiyorlard\u0131. Bunlar, daha sonra tutsak d\u00fc\u015fen ve \u015fimdi Macaristan’da, Munkacs zindanlar\u0131nda hapsedilmi\u015f bulunan Rus g\u00f6\u00e7meni Mi\u015fel Bakunin’in ki\u015fili\u011finde,yetenekli ve so\u011fukkanl\u0131 bir \u00f6nder buldular. Kalabal\u0131k Prusya birliklerinin i\u015fe kar\u0131\u015fmas\u0131, bu ayaklanmay\u0131 bast\u0131rd\u0131.
Ren Prusyas\u0131’nda ger\u00e7ek \u00e7at\u0131\u015fmalar pek \u00f6nemli olmad\u0131. B\u00fct\u00fcn b\u00fcy\u00fck kentler, kaleler taraf\u0131ndan komuta edilen m\u00fcstahkem kentler olduklar\u0131ndan, isyanc\u0131lar sadece birka\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7at\u0131\u015fmaya giri\u015febiliyorlard\u0131. Yeterli say\u0131da birlik toplan\u0131r toplanmaz, silahl\u0131 \u00e7at\u0131\u015fman\u0131n sonu oluyordu.
Pfalz ve Baden’de, tersine, isyanc\u0131lar\u0131n eline zengin ve verimli bir eyalet ile tam bir devlet ge\u00e7ti. Para, silah, asker, sava\u015f yedeklikleri, her \u015fey bulunuyordu. D\u00fczenli ordunun askerleri bile isyanc\u0131lara kat\u0131ld\u0131lar; dahas\u0131, Baden’de, bu askerler ilk safta bulunuyorlard\u0131. \u0130syanc\u0131lar, Saksonya (sayfa 456) ve Ren Prusyas\u0131’nda, Almanya’n\u0131n G\u00fcneyindeki hareketin \u00f6rg\u00fctlenmesi i\u00e7in zorunlu zaman\u0131 kazanma ere\u011fiyle, kendilerini feda ettiler. Hi\u00e7 bir eyaletsel ve k\u0131smi ayaklanma, bundan daha elveri\u015fli bir konum i\u00e7inde bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Paris’te bir devrim bekleniyordu; Macarlar Viyana kap\u0131lar\u0131nda idiler; b\u00fct\u00fcn Orta Almanya devletlerinde, ayaklanmaya sadece halk de\u011fil, ama askeri birlikler bile \u00e7ok yatk\u0131nd\u0131lar ve ona a\u00e7\u0131k\u00e7a kat\u0131lmak i\u00e7in sadece bir f\u0131rsat bekliyorlardi. Ama gene de, hareket, bir kez k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin eline d\u00fc\u015ft\u00fckten sonra, daha ba\u015f\u0131ndan beri, hap\u0131 yutmu\u015f demekti. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva h\u00fck\u00fcmdar naipleri, \u00f6zellikle, ba\u015flar\u0131nda Bay Brentano olmak \u00fczere Baden’dekiler, “yasal” h\u00fck\u00fcmdar\u0131n, b\u00fcy\u00fck-d\u00fckan\u0131n g\u00f6rev ve \u00fcst\u00fcnl\u00fck haklar\u0131n\u0131 gaspetmekle, yurt ihaneti su\u00e7unu i\u015flediklerini hi\u00e7 unutmad\u0131lar. Bakanl\u0131k koltuklar\u0131na, y\u00fcreklerinde su\u00e7lar\u0131n\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yarak kuruldular. Bu t\u00fcrl\u00fc \u00f6dleklerden ne beklenebilir? Ayaklanmay\u0131, komuta birli\u011finden, dolay\u0131s\u0131yla etkinlikten yoksun, kendili\u011findenli\u011fine b\u0131rakmakla kalmad\u0131lar, ama hareketin gidi\u015fini k\u0131rmak, onu g\u00fc\u00e7ten d\u00fc\u015f\u00fcrmek, yoketmek i\u00e7in, ellerinden gelen her \u015feyi gere\u00e7ekten yapt\u0131lar. Ve, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin, Brentano cinsinden bir avu\u00e7 ahlaks\u0131z dalavereci taraf\u0131ndan burunlar\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklendikleri halde, ger\u00e7ekten “\u00fclkeyi kurtaracaklar\u0131n\u0131” d\u00fc\u015fleyen “demokrat” kahramanlar\u0131n\u0131n, o ak\u0131l s\u0131r ermez politikac\u0131 tak\u0131m\u0131n\u0131n acar deste\u011fi sayesinde, ba\u015far\u0131 da kazand\u0131lar.
\u0130\u015fin askeri b\u00f6l\u00fcm\u00fcne gelince, hi\u00e7 bir sava\u015f harek\u00e2t\u0131, Baden ba\u015fkomutan\u0131, eski d\u00fczenli ordu te\u011fmeni Sigel’in komutas\u0131 alt\u0131ndaki harek\u00e2ttan daha ba\u015ftansavma ve daha budalaca bir bi\u00e7imde uygulanmam\u0131\u015ft\u0131r. Sonunda yetenekli Polonyal\u0131 Mieroslawski komutay\u0131 alana kadar, her yerde kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fck\u00fcm s\u00fcr\u00fcyor, her iyi f\u0131rsat ka\u00e7\u0131r\u0131l\u0131yor, her de\u011ferli dakika, b\u00fcy\u00fck, ama uygulanmas\u0131 olanaks\u0131z tasar\u0131lar kurmakla yitiriliyordu; ordu, d\u00f6rt kat daha b\u00fcy\u00fck bir d\u00fc\u015fman ordusu kar\u015f\u0131s\u0131nda, \u00f6rg\u00fcts\u00fcz, yenik, y\u0131lg\u0131n, ordonat\u0131m\u0131 k\u00f6t\u00fc bir durumda bulundu\u011fundan, art\u0131k yeni komutana, Wagh\u00e4usel’de onurlu, ama etkisiz bir sava\u015f vermek, ustaca bir \u00e7ekili\u015fte bulunmak, Rastadt surlar\u0131 \u00f6n\u00fcnde son bir umutsuz \u00e7at\u0131\u015fmaya giri\u015fmek [251] ve istifa etmekten ba\u015fka bir \u015fey kalm\u0131yordu. Ordular\u0131n, iyi yeti\u015fmi\u015f askerler ile acemi erlerin bir (sayfa 457) kar\u0131\u015f\u0131m\u0131ndan bile\u015ftikleri her ayaklanma sava\u015f\u0131nda oldu\u011fu gibi, devrimci orduda da bir kahramanl\u0131k bollu\u011fu ile, askerlikten uzak, \u00e7o\u011fu kez de a\u00e7\u0131klanmas\u0131 olanaks\u0131z bir ter\u00f6r bollu\u011fu, birarada g\u00f6r\u00fcld\u00fc; ama bu ordu yetkinlikten zorunlu olarak ne kadar uzak kal\u0131rsa kals\u0131n, hi\u00e7 de\u011filse say\u0131ca d\u00f6rt kat \u00fcst\u00fcn bir g\u00fcc\u00fcn onu yenmek i\u00e7in yeterli say\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ve y\u00fcz bin ki\u015filik bir d\u00fczenli birli\u011fin, 20.000 isyanc\u0131ya kar\u015f\u0131 bir seferde, askeri bak\u0131mdan kendisine sanki Napol\u00e9on’un eski muhaf\u0131z ordusu ile sava\u015facaklarm\u0131\u015fcas\u0131na sayg\u0131l\u0131 davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rme mutlulu\u011funa da erdi.
Ayaklanma, May\u0131sta patlak vermi\u015fti; 1849 Temmuzu ortalar\u0131nda tamamen yenilmi\u015f ve birinci Alman devrimi de sona ermi\u015f bulunuyordu.
Londra, (tarihsiz)<\/p>\n
XIX. AYAKLANMANIN SONU<\/p>\n
Almanya’n\u0131n G\u00fcneyi ve Bat\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131k bir ayaklanma i\u00e7inde bulunur, ve h\u00fck\u00fcmetler, Dresden’de \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131n ba\u015flamas\u0131ndan, Rastadt’\u0131n teslimine kadar, birinci Alman devrimi taraf\u0131ndan s\u0131\u00e7rat\u0131lan bu son alevleri de s\u00f6nd\u00fcrmek i\u00e7in on haftadan \u00e7ok bir zaman ay\u0131r\u0131rken, Ulusal Meclis, gidi\u015fi kimsenin dikkatini \u00e7ekmeksizin siyasal sahneden yok oldu.
Bu y\u00fcce meclisi, sayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fck\u00fcmetlerin sayg\u0131s\u0131z sald\u0131r\u0131lar\u0131, yaratm\u0131\u015f bulundu\u011fu merkezi iktidar\u0131n g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fck ve hain hareketsizl\u0131\u011f\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin kendini savunmak ve i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n da daha devrimci bir son erek i\u00e7in yapt\u0131klar\u0131 ayaklanmalar ile hesaplar\u0131 tarnamen alt\u00fcst olmu\u015f bir bi\u00e7imde, Frankfurt’ta b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131k. \u00dcyeleri aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck bir bitkinlik ve umutsuzluk h\u00fck\u00fcm s\u00fcr\u00fcyordu; olaylar birdenbire \u00f6ylesine a\u00e7\u0131k ve \u00f6ylesine kesin bir bi\u00e7im alm\u0131\u015flard\u0131 ki, bu bilgin yasamac\u0131lar\u0131n ger\u00e7ek g\u00fc\u00e7 ve ger\u00e7ek etkinlikleri \u00fczerindeki d\u00fc\u015fleri birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde dipten doru\u011fa y\u0131k\u0131lm\u0131\u015flard\u0131. Tutucular, h\u00fck\u00fcmetler taraf\u0131ndan verilen i\u015faret \u00fczerine, bundan b\u00f6yle varolmaya ancak kurulu yetkileri \u00f6nemsemeksizin devam edebilecek bir meclisten \u00e7oktan \u00e7ekilmi\u015f bulunuyorlard\u0131. Liberaller, tam bir bozgun i\u00e7inde, davan\u0131n yitirildi\u011fi sonucuna vard\u0131lar ve onlar da temsilcilik (sayfa 458) g\u00f6revlerini b\u0131rakt\u0131lar. Say\u0131n beyefendilerin y\u00fczlercesi pabu\u00e7suz ka\u00e7t\u0131lar. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta 800-900 olan say\u0131lar\u0131 \u00f6yle bir h\u0131zla azald\u0131 ki, bundan b\u00f6yle, y\u00fcz elli, ve birka\u00e7 g\u00fcn sonra da bir elli ki\u015finin, \u00e7o\u011funluk i\u00e7inde yeterli say\u0131y\u0131 olu\u015fturdu\u011fu a\u00e7\u0131kland\u0131. Ve, demokratik parti t\u00fcm\u00fcyle orada kalm\u0131\u015f olmas\u0131na kar\u015f\u0131n, bu rakama eri\u015fmekte bile g\u00fc\u00e7l\u00fck \u00e7ekildi.
Bu parlamento art\u0131klar\u0131n\u0131n izleyece\u011fi yol iyice \u00e7izilmi\u015fti. A\u00e7\u0131k\u00e7a ve kesinlikle ayaklanman\u0131n yan\u0131nda yer alacak, b\u00f6ylece kendi \u00f6z savunmalar\u0131 i\u00e7in bir orduya sahip olmakla, ayn\u0131 zamanda, yasall\u0131ktan ald\u0131klar\u0131 t\u00fcm g\u00fcc\u00fc ayaklanmaya kazand\u0131racaklard\u0131. Merkezi iktidar\u0131 \u00e7at\u0131\u015fmalara hemen bir son vermeye \u00e7a\u011f\u0131racak, ve e\u011fer, kolayca kestirilebilece\u011fi gibi, bu iktidar bu i\u015fi yapmay\u0131 ne ister ne de yapabilirse, onu hemen i\u015fba\u015f\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131racak ve yerine daha enerjik bir h\u00fck\u00fcmet getireceklerdi. E\u011fer isyanc\u0131 birlikleri Frankfurt’a getirmek olanakl\u0131 olmazsa (ba\u015flang\u0131\u00e7ta, \u00e7e\u015fitli Alman devletleri h\u00fck\u00fcmetleri haz\u0131rl\u0131ks\u0131z ve hen\u00fcz duraksamal\u0131 iken kolayca yap\u0131labilecek olan \u015fey), Meclis vakit ge\u00e7irmeden isyanc\u0131 b\u00f6lge merkezine ta\u015f\u0131nabilirdi. B\u00fct\u00fcn bunlar, en ge\u00e7 May\u0131s ortas\u0131 ya da sonlar\u0131na do\u011fru hemen ve kararl\u0131 bir bi\u00e7imde yap\u0131lsayd\u0131, hem ayaklanma, hem de Ulusal Meclis i\u00e7in ba\u015far\u0131 olana\u011f\u0131 vard\u0131.
Ama Alman k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi temsilcilerinden b\u00f6ylesine kararl\u0131 bir \u00e7izgi beklenemezdi. Bu g\u00f6z\u00fcn\u00fc h\u0131rs b\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015f devlet adamlar\u0131 d\u00fc\u015flerinden h\u00e2l\u00e2 kurtulmam\u0131\u015flard\u0131. Parlamentonun g\u00fcc\u00fcne ve dokunulmazl\u0131\u011f\u0131na duyduklar\u0131, kendileri i\u00e7in u\u011fursuz inanc\u0131 yitiren \u00fcyeler \u00e7oktan \u00e7ekip gitmi\u015flerdi; kalan demokratlar ise, on iki ayd\u0131r besledikleri iktidar ve b\u00fcy\u00fckl\u00fck d\u00fc\u015flerinden vazg\u00e7meye hi\u00e7 de yatk\u0131n de\u011fildiler. O zamana kadar izledikleri \u00e7izgiye ba\u011fl\u0131 kalarak, t\u00fcm ba\u015far\u0131 olana\u011f\u0131 ortadan kalkana kadar, her t\u00fcrl\u00fc kesin eylem kar\u015f\u0131s\u0131nda gerilediler. O zaman, y\u00fcksekten atmalar\u0131na ba\u011fl\u0131 a\u00e7\u0131k g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fc ancak ac\u0131ma ve g\u00fclme uyand\u0131rabilecek yapmac\u0131k ve kendini begenmi\u015flik dolu bir \u00e7al\u0131\u015f\u0131m s\u00fcrd\u00fcren bu adamlar, yapt\u0131klar\u0131na kulak bile asmayan bir imparatorluk naibi ile d\u00fc\u015fmanla a\u00e7\u0131k\u00e7a birlik kurmu\u015f bakanlara, kararlar, \u00e7a\u011fr\u0131lar, dilekler g\u00f6nderrneye devam ettiler. Ve sonunda, t\u00fcm Meclisin ger\u00e7ekten devrimci tek adam\u0131, Neue Rheinische Zeitung yazarlar\u0131ndan biri, Striegau temsilcisi (sayfa 459) Wilhelm Wolff, onlara, e\u011fer ciddi olarak konu\u015fuyorlarsa, \u00e7an\u00e7anlar\u0131n\u0131 k\u0131sa kesip, \u00fclkenin ba\u015f haini imparatorluk naibini hemen yasad\u0131\u015f\u0131 ilan etmekle daha iyi yapacaklar\u0131n\u0131 s\u00f6yledi\u011fi zaman, parlamenter baylar\u0131n yo\u011funla\u015fm\u0131\u015f t\u00fcm erdemli \u00f6fkesi, h\u00fck\u00fcmetler onlar\u0131 s\u00f6vg\u00fc ve alaylar alt\u0131nda bunalt\u0131rken bir t\u00fcrl\u00fc g\u00f6steremedikleri bir enerjiyle patlak verdi.
Wolff’un \u00f6nerisi, Saint-Paul Kilisesinin duvarlar\u0131 aras\u0131nda[252] s\u00f6ylenen ilk akl\u0131 ba\u015f\u0131nda s\u00f6z oldu\u011funa g\u00f6re, bu i\u015f do\u011fald\u0131; istedi\u011fi \u015fey, yap\u0131lacak \u015feyin ta kendisi oldu\u011funa, ve dosdo\u011fru ere\u011fe y\u00f6nelen bu kadar a\u00e7\u0131k bir dil, ancak karars\u0131zl\u0131kla kararl\u0131 ve bir \u015fey yapmaya \u00f6dleri kopan, hi\u00e7 bir \u015fey yapmayarak, asl\u0131nda yapmalar\u0131 gereken \u015feyin ta kendisini yapan duygulu ruhlar i\u00e7in bir sata\u015fma olabilece\u011fine g\u00f6re, bu i\u015f do\u011fald\u0131. Kafalar\u0131n\u0131n sislerini ayd\u0131nlatan \u015fim\u015fek gibi her s\u00f6z onlar\u0131 ellerinden geldi\u011fince uzun bir s\u00fcre kapanmakta direndikleri labirentten \u00e7\u0131kartacak nitelikte her uyar\u0131, durum \u00fczerine, onu oldu\u011fu gibi ortaya koyan her g\u00f6r\u00fc\u015f, bu egemen meclis \u00e7o\u011funlu\u011funa kar\u015f\u0131 elbette a\u011f\u0131r bir su\u00e7tu.
Kararlara, \u00e7a\u011fr\u0131lara, gensorulara ve s\u00f6ylevlere kar\u015f\u0131n, az sonra, say\u0131n temsilcilerin konumu Frankfurt’ta tutunmaya elveri\u015fsiz bir durum ald\u0131\u011f\u0131ndan, oradan \u00e7ekildiler; ama isyanc\u0131 b\u00f6lgelere de\u011fil; bu \u00e7ok kararl\u0131 bir ad\u0131m olurdu. W\u00fcrtemberg h\u00fck\u00fcmetinin bir bekle g\u00f6r tarafs\u0131zl\u0131\u011f\u0131 izledi\u011fi Stuttgart’a gittiler. Orada, en sonuncu, imparatorluk naibinin yerinden al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ilan ettiler ve kendi i\u00e7lerinden be\u015f ki\u015filik bir naipler kurulu se\u00e7tiler. Bu kurul, hemen, Almanya’n\u0131n b\u00fct\u00fcn h\u00fck\u00fcmetlerine kuzu kuzu ve gereken b!\u00e7imler i\u00e7inde iletilen bir milis yasas\u0131 kabul etti. H\u00fck\u00fcmetler, yani Meclisin ger\u00e7ek d\u00fc\u015fmanlar\u0131, Meclisin savunmasi i\u00e7in asker toplamakla g\u00f6revlendirildiler. Sonra, Ulusal Meclisin savunmasi i\u00e7in \u2014do\u011fal olarak ka\u011f\u0131t \u00fczerinde\u2014 bir ordu kuruldu. T\u00fcmenler, tugaylar, alaylar, bataryalar, her \u015fey, her \u015fey d\u00fczenlendi, s\u0131raya kondu. Ger\u00e7eklikten ba\u015fka hi\u00e7 bir \u015fey eksik de\u011fildi; \u00e7\u00fcnk\u00fc bu ordu, elbette hi\u00e7 mi hi\u00e7 ger\u00e7ekle\u015fmedi.
Meclisin kar\u015f\u0131s\u0131na son bir \u00e7are \u00e7\u0131k\u0131yordu. Dernokratik n\u00fcfus, parlamentonun buyru\u011funa girmek ve onu kesin bir eylemde bulunmaya zorlamak i\u00e7in, \u00fclkenin her yan\u0131ndan temsilciler g\u00f6nderdi. W\u00fcrtemberg h\u00fck\u00fcmetinin niyetlerini sezen halk, bu h\u00fck\u00fcmeti kom\u015fu isyanc\u0131lar\u0131n hareketine a\u00e7\u0131k (sayfa 460) ve etkin bir kat\u0131lmaya zorlamas\u0131 i\u00e7in Ulusal Meclisi s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131yordu. Ama, nafile. Ulusal Meclis, Stuttgart’a gidi\u015fiyle, kendini W\u00fcrtemberg h\u00fck\u00fcmetinin insaf\u0131na b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. \u00dcyeler bunu biliyorlard\u0131 ve halk aras\u0131ndaki kayna\u015fman\u0131n \u00f6n\u00fcn\u00fc ald\u0131lar. B\u00f6ylece, h\u00e2l\u00e2 koruyabilecekleri son etki kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 da yitirdiler. Hakettikleri \u00f6nemsenmemeyi kazand\u0131lar, ve W\u00fcrtemberg h\u00fck\u00fcmeti, Prusya’n\u0131n ve imparatorluk naibinin bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda, 18 Haziran 1849 g\u00fcn\u00fc, Parlamento toplant\u0131 salonunu kapat\u0131p, naipler kurulu \u00fcyelerinin \u00fclkeden ayr\u0131lmalar\u0131n\u0131 emrederek, demokratik g\u00fcld\u00fcr\u00fcye son verdi.
Bu kez, Baden’e, ayaklanma ordugah\u0131na gittiler; ama art\u0131k orada hi\u00e7 bir yararl\u0131l\u0131klar\u0131 yoktu. Kimse onlara ilgi g\u00f6stermedi. Gene de naipler kurulu, egemen Alman halk\u0131 ad\u0131na, \u00fclkeyi t\u00fcm \u00e7abas\u0131 ile kurtarmaya devam ediyordu. Almay\u0131 isteyen herkese pasaport vererek, kendini yabanc\u0131 devletlere tan\u0131tmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Daha i\u015f i\u015ften ge\u00e7memi\u015fken etkin bir yard\u0131mda bulunmay\u0131 reddetti\u011fi o ayn\u0131 W\u00fcrtemberg b\u00f6lgelerini ayakland\u0131rmak i\u00e7in, bildiriler yay\u0131nlay\u0131p komiserler g\u00f6nderdi; elbette hi\u00e7 bir sonu\u00e7 \u00e7\u0131kmad\u0131. \u015eu anda elimizde bu komiserlerden birisi, Herr Roesler (\u00d6ls temsilcisi) taraf\u0131ndan naipler kuruluna g\u00f6nderilmi\u015f, i\u00e7eri\u011fi hayli ilgin\u00e7 \u00f6zg\u00fcn bir rapor var. Stuttgart, 30 Haziran 1849 tarihini ta\u015f\u0131yor. Bu komiserlerden, verimsiz bir para avc\u0131l\u0131\u011f\u0131 yapan bir yar\u0131m d\u00fczinesinin ser\u00fcvenlerini anlatt\u0131ktan sonra, h\u00e2l\u00e2 g\u00f6revi ba\u015f\u0131nda bulunmamas\u0131ndan \u00f6t\u00fcr\u00fc bir dizi \u00f6z\u00fcr sunuyor: Ve sonra da, Prusya, Avusturya, Bavyera ve W\u00fcrtemberg aras\u0131ndaki olas\u0131 anla\u015fmazl\u0131klar ve bunlar\u0131n olanakl\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 \u00fczerine b\u00fcy\u00fck bir \u00f6nem ta\u015f\u0131yan d\u00fc\u015f\u00fcncelere dal\u0131yor. Tam bir incelemeden sonra, art\u0131k umut edilecek hi\u00e7 bir \u015fey kalmad\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131yor. Daha sonra, haberlerin aktar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in g\u00fcvenilir adamlardan ara istasyonlar\u0131 ve W\u00fcrtemberg bakanlar\u0131n\u0131n niyetleri ile askeri birliklerin hareketleri \u00fczerine bilgi toplamak i\u00e7in bir casusluk \u015febekesi kurulmasini \u00f6neriyor. Bu mektup yerine hi\u00e7 ula\u015fmad\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc, daha yaz\u0131ld\u0131\u011f\u0131 anda, “naipler kurulu”, \u00e7oktan “D\u0131\u015fi\u015fleri Bakanl\u0131\u011f\u0131” durumuna gelmi\u015f, yani yurt d\u0131\u015f\u0131na, \u0130svi\u00e7re’ye ge\u00e7mi\u015f; ve bu zavall\u0131 Herr Roesler, alt\u0131nc\u0131 dereceden bir krall\u0131\u011f\u0131n korkun\u00e7 h\u00fck\u00fcmetinin niyetleri \u00fczerinde kafa patlatt\u0131\u011f\u0131 s\u0131rada, y\u00fcz bin Prusya, Bavyera ve Hessen askeri, Rastadt (sayfa 461) surlar\u0131 \u00f6n\u00fcnde son bir sava\u015fma ile t\u00fcm sorunu \u00e7oktan \u00e7\u00f6zm\u00fc\u015f bulunuyordu.
Alman Parlamentosu, ve onunla birlikte devrimin ilk ve son yap\u0131t\u0131, b\u00f6ylece u\u00e7tu gitti. Toplanmaya \u00e7a\u011fr\u0131lmas\u0131, Almanya’da ger\u00e7ekten bir devrim oldu\u011funun ilk tan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 idi, ve ilk modern Alman devrimi sonuna errnedi\u011fi s\u00fcrece, o da varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. Kapitalist s\u0131n\u0131f\u0131n etkisi alt\u0131nda, \u00e7o\u011funlu\u011fu ile feodal uyu\u015fukluktan daha yeni kurtulmu\u015f, ufalanm\u0131\u015f ve da\u011f\u0131n\u0131k bir k\u0131rsal n\u00fcfus taraf\u0131ndan se\u00e7ilen bu Parlamento, 1820-1848 d\u00f6neminin t\u00fcm b\u00fcy\u00fck pop\u00fcler, adlar\u0131n\u0131 blok halinde siyasal sahneye \u00e7\u0131karmaya, ve sonra da onlar\u0131 tamamen yere sermeye yarad\u0131. Burjuva liberalizminin b\u00fct\u00fcn \u00fcnl\u00fc ki\u015fileri orada toplanm\u0131\u015ft\u0131. Burjuvazi harikalar bekliyordu; eline kendisi ve temsilcileri ad\u0131na, utan\u00e7tan ba\u015fka bir \u015fey ge\u00e7medi. Sanayici ve t\u00fcccar kapitalistler s\u0131n\u0131f\u0131, Almanya’da, t\u00fcm \u00f6b\u00fcr \u00fclkelerdekinden daha a\u011f\u0131r bir yenilgiye u\u011fradi; \u00f6nce Almanya’n\u0131n tek tek her devletinde devrildi, iktidardan kovuldu, ve sonra da, Alman merkezi parlamentosunda, adamak\u0131ll\u0131 yenildi, onuru k\u0131r\u0131ld\u0131, rezil r\u00fcsva edildi. Siyasal liberalizm, burjuvazinin rejimi, ister kralc\u0131, ister cumhuriyet\u00e7i h\u00fck\u00fcmet bi\u00e7imi alt\u0131nda olsun, bundan b\u00f6yle Almanya’da sonuna kadar olanaks\u0131zd\u0131r.
Alman Parlamentosu, varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n son d\u00f6neminde, 1848 Mart\u0131ndan beri, resmi muhalefetin ba\u015f\u0131nda bulunan o kesimin, yani k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, ve bir par\u00e7a da k\u00f6yl\u00fcl\u00fck \u00e7\u0131karlar\u0131 temsilcisi olan demokratlar\u0131n namusunu, sonsuz olarak lekelemeye hizmet etti. May\u0131s ve Haziranda, bu s\u0131n\u0131f, Almanya’da sa\u011flam bir h\u00fck\u00fcmet kurmak i\u00e7in yeteneklerini g\u00f6sterme f\u0131rsat\u0131n\u0131 buldu. Uygunsuz kc\u015fullardan \u00e7ok, devrimin patlak vermesinden sonra meydana gelen t\u00fcm kesin hareketler i\u00e7indeki tam ve s\u00fcrekli korkakl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, ticari i\u015flemlerinde g\u00f6sterdi\u011fi sinirli, korkak, karars\u0131z anlay\u0131\u015f\u0131 siyasette de g\u00f6stererek, nas\u0131l ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa u\u011ftad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fck. 1849 May\u0131s\u0131nda, bu y\u00fczden, t\u00fcm Avrupa ayaklanmalar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek sava\u015f birli\u011fi olan i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n g\u00fcvenini yitirmi\u015fti. Ama gene de, elinde b\u00fcy\u00fck olanaklar vard\u0131. Gericiler ile liberallerin \u00e7ekip gitmesinden sonra, Alman Parlamentosu tamamen ona kalm\u0131\u015ft\u0131. K\u0131rsal n\u00fcfus ondan yanayd\u0131. Yeter ki durumun a\u00e7\u0131k bir anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n sonucu olan bir karar ve (sayfa 462) cesaretle davrans\u0131n, k\u00fc\u00e7\u00fck devlet ordular\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7te-ikisi, Prusya ordusunun \u00fc\u00e7te-biri, Landwehr’in \u00e7o\u011funlu\u011fu ona kat\u0131lmaya haz\u0131rd\u0131lar. Ama bu s\u0131n\u0131f\u0131 y\u00f6neten politikac\u0131lar, kendilerini izleyen k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar kalabal\u0131\u011f\u0131ndan daha keskin g\u00f6r\u00fc\u015fl\u00fc de\u011fillerdi. Bunlar\u0131n, liberallerden daha g\u00f6z\u00fc k\u00f6r, bile bile s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen yan\u0131lg\u0131lara daha ba\u011fl\u0131, daha kolay inan\u0131r, olaylarla hesapla\u015fmakta daha yeteneksiz olduklar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Siyasal \u00f6nlemleri de s\u0131f\u0131r\u0131n alt\u0131na d\u00fc\u015ft\u00fc. Bununla birlikte, beylik ilkelerini uygulamaya ger\u00e7ekten koymami\u015f olduklar\u0131ndan, bu son umut, t\u0131pk\u0131 Louis Bonaparte’\u0131n coup d’Etat’s\u0131 ile Fransa’daki “saf demokrasi” g\u00f6revde\u015flerinde uyand\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 gibi, onlarda yeniden uyand\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 zaman, \u00e7ok elveri\u015fli ko\u015fullarda ani bir ayaklar\u0131maya giri\u015febilirler.
Ayaklanman\u0131n, Almanya’n\u0131n g\u00fcney-bat\u0131s\u0131ndaki yenilgisi ve Alman Parlamentosunun da\u011f\u0131lmas\u0131, birinci Alman devrimi tarihini kapat\u0131r. \u015eimdi bize, kar\u015f\u0131-devrimci ittifak\u0131n muzaffer \u00fcyelerine son bir g\u00f6zatma i\u015fi kal\u0131yor; bunu da gelecek mektubunuzda yapaca\u011f\u0131z.[253] (sayfa 463)
Londra, 24 Eyl\u00fcl 1852<\/p>\n
A\u011fustos 1851-Eyl\u00fcl 1852’de Engels taraf\u0131ndan yaz\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n
25 ve 28 Ekim; 6, 7, 12 ve 28 Kas\u0131m 1851’de;
27 \u015eubat 5, 15, 18 ve 19 Mart 9, 17 ve 24 Nisan, 27 Temmuz,
13 A\u011fustos, 18 Eyl\u00fcl ve 2 ve 23 Ekim 1852’de
New York Daily Tribune’da yay\u0131nlanm\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n
\u0130mza: Karl Marks<\/p>\n
Dipnotlar
[1] Heinrich LXXII. -Ed.
[2] Bavyera kral\u0131 Maximilian II kastediliyor. -Ed.
[3] S\u00f6zc\u00fck anlam\u0131: k\u00fc\u00e7\u00fck tanr\u0131lar; mecazi anlam\u0131: ikinci s\u0131n\u0131f ki\u015filer. -Ed.
[4] Ani s\u0131\u00e7ramalar. -\u00e7.
[5] Friedrich August II. -Ed.
[6] Wilhelm I. -Ed.
[7] Leopold. -Ed.
[8] Sald\u0131r, sald\u0131r, gene sald\u0131r. -\u00e7.
[9] Soysuz; baya\u011f\u0131. -\u00e7.
[10] \u00c7ek. -Ed.
[11] B\u00fcy\u00fck ve orta k\u00f6yl\u00fcler. -\u00e7.
[12] Aleksandr I. -Ed.
[13] Fredrich Wilhelm III. -Ed.
[14] G\u00fczel \u00fclk\u00fc. -\u00e7.<\/p>\n
A\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 Notlar
[18] K\u0131ta Sistemi, ya da k\u0131ta ablukas\u0131 \u2014 1806’da Napol\u00e9on I taraf\u0131ndan ilan edilmi\u015fti ve Avrupa k\u0131tas\u0131ndaki \u00fclkelerle B\u00fcy\u00fck Britanya aras\u0131nda ticareti yasakl\u0131yordu. Napol\u00e9on’un Rusya’daki yenilgisinden sonra kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.
[42] Do\u011fu Roma \u0130mparatorlu\u011fu \u2014 K\u00f6leci Roma \u0130mparatorlu\u011funun 395 y\u0131l\u0131nda ayr\u0131lm\u0131\u015f bir devlet; merkezi Konstantinople (\u0130stanbul) idi. Daha sonralar\u0131 Bizans ad\u0131n\u0131 alm\u0131\u015ft\u0131r. Do\u011fu Roma \u0130maparatorlu\u011fu 1453’de Osmanl\u0131lar taraf\u0131ndan istila edilinceye dek varolmu\u015ftur. -443.
[65]
[90]
[98] “In partibus infidelium” (kafirler d\u00fcnyas\u0131nda) \u2014 H\u0131ristiyan olmayan \u00fclkelerdesalt ad\u0131 var kendi yok piskoposluk b\u00f6lgelerine atanan katolik piskoposlara verilen ek bir \u00fcnvan. Bu deyim, Marks’\u0131n ve Engels’in yap\u0131tlar\u0131nda, \u00e7o\u011fu kez, bir \u00fclkede fiili durumu g\u00f6rmezden elerek yurtd\u0131\u015f\u0131nda kurulmu\u015f olan m\u00fclteci h\u00fck\u00fcmetler i\u00e7in kullan\u0131lmaktad\u0131r.
[103] Alman Konfederasyonu, feodal-mutlakiyet\u00e7i Alman devletlerinin 8 Haziran 1815’te Viyana Kongresi taraf\u0131ndan kurulan birli\u011fidir. Almanya’n\u0131n siyasal ve ekonomik par\u00e7alanm\u0131\u015fl\u0131\u011f\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesine yard\u0131mc\u0131 olmu\u015ftur. -372.
[187] Almanya’da Devrim ve Kar\u015f\u0131-Devrim adl\u0131 yap\u0131t\u0131nda Engels, 1848-1849 Alman Devriminin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ele\u015ftirmekte ve bu devrimin \u00f6nc\u00fcllerini, geli\u015fmesindeki temel a\u015famalar\u0131 ve \u00e7e\u015fitli s\u0131n\u0131flar ve partiler taraf\u0131ndan tak\u0131n\u0131lan tavr\u0131 tarihsel materyalist a\u00e7\u0131dan tahlil etmektedir. Bu yap\u0131tta proleter devrimci sava\u015f\u0131m\u0131n taktik ilkeleri geli\u015ftirilmekte ve silahl\u0131 ayaklanma konusundaki marksist \u00f6\u011fretinin temelleri at\u0131lmaktad\u0131r.
Bu yap\u0131t, 1851-52 tarihleri aras\u0131nda The New-York Daily Tribune’de yay\u0131nlanm\u0131\u015f bir dizi makaleden olu\u015fmu\u015ftur. Bu makaleler o s\u0131rada iktisadi ara\u015ft\u0131rmalar yapmakta olan Marks’on ricas\u0131 \u00fczerine Engels taraf\u0131ndan yaz\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ama makalelerin alt\u0131nda gazetenin resmi muhabiri Marks’\u0131n imzas\u0131 yer almaktayd\u0131. Ancak Marks ve Engels aras\u0131ndaki yaz\u0131\u015fmalar\u0131n 1913 y\u0131l\u0131nda yay\u0131nlanmas\u0131ndan sonrad\u0131r ki, bu makalelerin Engels taraf\u0131ndan yaz\u0131lm\u0131\u015f olduklar\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r.
The New-York Daily Tribune’de bu makaleler alt ba\u015fl\u0131ks\u0131z yay\u0131nlanm\u0131\u015flard\u0131. Bu yap\u0131t\u0131n Marks’\u0131n k\u0131z\u0131 Eleanor Marks-Eveling taraf\u0131ndan yay\u0131na haz\u0131rlanan 1896 \u0130ngilizce bask\u0131s\u0131nda, makaleler bu ciltte yer alan alt ba\u015fl\u0131kla konulmu\u015ftur.
Almanya’da Devrim ve Kar\u015f\u0131-Devrim’in bu ciltte yer alan T\u00fcrk\u00e7e metni, bu yap\u0131t\u0131n Frans\u0131zcas\u0131ndan \u00e7evrilerek (Friedrich Engels, La R\u00e9volution Democratique Buourgeois en Allemagne, Editions Sociales, Paris 1951) Almanya’da Devrim ve Kar\u015f\u0131-Devrim ad\u0131 ile Sol Yay\u0131nlar\u0131 taraf\u0131ndan Kas\u0131m 1975’de yay\u0131nlanm\u0131\u015f metnin (s. 267-404) bu cilt i\u00e7in d\u00fczenlenmi\u015f yeniden bas\u0131m\u0131d\u0131r. -363
[188] Burada s\u00f6zkonusu olan, \u00f6rne\u011fin “Avrupa demokrasisi merkez komitesi”, ya da “Londra’daki Alman i\u015fleri komitesi” vb. gibi komiteler, Londra’da kurulan (ve devrimin bozguna u\u011framas\u0131 ve Avrupa’da gericili\u011fin canlanmas\u0131ndan sonra, siyasal g\u00f6\u00e7menli\u011fin merkezi durumuna gelen) \u00e7e\u015fitli komitelerdir. Bu \u00f6rg\u00fctlerin y\u00f6netimini ellerine alanlar, eski parlamento \u00fcyeleri, gazeteciler vb. gibi k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva demokrasisi temsilcileri oldu.
Bunlar\u0131n halka y\u00f6nelttikleri, ve Marx’\u0131n deyimine g\u00f6re, “halk\u0131n ezilen s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n do\u011frudan do\u011fruya doland\u0131r\u0131lmas\u0131 giri\u015fiminin ta kendisi” olan \u00e7a\u011fr\u0131lar ve bildiriler, Marx ve Engels tarafindan, sert bir ele\u015ftiriden ge\u00e7irildiler. – 363.
[189] Burada s\u00f6zkonusu olan, \u0130ngiltere’de 17. y\u00fczy\u0131l ve Fransa’da da 18. y\u00fczy\u0131ldaki burjuva devrimlerdir. – 364.
[190] 1848 Devrimi, Paris’te 24 \u015eubatta, Viyana’da 13 Mart, ve Berlin’de de 18 Martta ba\u015flad\u0131. – 364.
[191] 24 \u015eubat 1848 g\u00fcn\u00fc se\u00e7ilen ge\u00e7ici Frans\u0131z h\u00fck\u00fcmeti \u00fcyeleri. – 365.
[192] The Tribune \u2014 1841-1924 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanm\u0131\u015f ilerici bir burjuva gazetesi olan The New-York Daily Tribune’\u00fcn k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f ad\u0131. Marx ve Engels, A\u011fustos 1851’den Mart 1862’ye kadar bu gazeteye yaz\u0131lar yazm\u0131\u015flard\u0131r. – 365, 465, 611.
[193] Yani Napol\u00e9on I’in kesin devrili\u015finden sonra. O zamana kadar, Alman devletleri, Fransa’ya y\u0131llar y\u0131l\u0131 b\u00fcy\u00fck tazminatlar \u00f6demek zorunda kald\u0131lar. Ayr\u0131ca, Bat\u0131 ve G\u00fcney Almanya, siyasal bak\u0131mdan oldu\u011fu kadar, iktisadi bak\u0131mdan da Fransa’ya ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131. – 367.
[194] 1818 Koruyucu G\u00fcmr\u00fck Tarifesi \u2014 Prusya topraklar\u0131 \u00fczerinde i\u00e7 g\u00fcmr\u00fcklerin kald\u0131r\u0131lmas\u0131. – 367.
[195] Zollverein (G\u00fcmr\u00fck Birli\u011fi), Prusya’n\u0131n hegemonyas\u0131 alt\u0131nda 1834’te kuruldu, hemen t\u00fcm Alman devletlerini i\u00e7ine al\u0131yordu; ortak bir g\u00fcmr\u00fck s\u0131n\u0131rlar\u0131 kurarak Almanya’n\u0131n siyasal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn ger\u00e7ekle\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 olmu\u015ftur. – 367, 614.
[196] Almanya o s\u0131ralarda kendi ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131klar\u0131na sahip ve toprak bak\u0131m\u0131ndan birbirinden \u00e7ok ayr\u0131 olan 36 krall\u0131k, prenslik ve \u00f6zg\u00fcr kentten olu\u015fuyordu. – 367.
[197] Prusya burjuvazisinin artan ho\u015fnutsuzlu\u011fu, ilk kez, Prusya kral\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra 1840’ta patlak verdi. O\u011flu, burjuvazinin t\u00fcm umutlar\u0131n\u0131 kendisine ba\u011flad\u0131\u011f\u0131 Friedrich Wilhelm IV, Napol\u00e9on’a kar\u015f\u0131 sava\u015f s\u0131ras\u0131nda Prusya kral\u0131 taraf\u0131ndan vaadedilen Anayasay\u0131 ihsan etmeyi t\u0131pk\u0131 babas\u0131 gibi, reddetti. – 368.
[198] Almanya’da proletarya ile burjuvazi aras\u0131ndaki ilk b\u00fcy\u00fck s\u0131n\u0131f sava\u015fmas\u0131 olan Silezya dokumac\u0131lar\u0131n\u0131n 4-6 Haziran 1844’teki ayaklanmalar\u0131 ve \u00c7ek i\u015f\u00e7ilerinin 1944 Haziran\u0131n\u0131n ikinci yar\u0131s\u0131ndaki ayaklanmalar\u0131, h\u00fck\u00fcmetin askeri birlikleri taraf\u0131ndan kanl\u0131 bir bi\u00e7imde bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. – 370.
[199] Frans\u0131z devriminin dolayl\u0131 etkisinin \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011fu ve Napol\u00e9on l’in egemenli\u011fi s\u0131ras\u0131nda Fransa taraf\u0131ndan ilhak edilmi\u015f bulunan Renanya’da, feodal ili\u015fkiler 19. y\u00fczy\u0131l\u0131n ba\u015flar\u0131nda ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131; ve bu \u00fclke gene Prusya’ya d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fc zaman, 1815’te de yeniden kurulmad\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Prusya’da, feodal rejim \u00f6z\u00fcnde 1948 Devrimine kadar, varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. – 370.
[200] Diyet \u2014 Alman Konfederasyonunun merkez organ\u0131; Alman h\u00fck\u00fcmeti taraf\u0131ndan gerici bir siyasal ara\u00e7 olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. – 372.
[201] Bu g\u00fcmr\u00fck birli\u011fi (Steuerverein) May\u0131s 1834’te kurulmu\u015ftu. Bu birlik Alman devletlerinden Hannover’i, Braunschweig’i, Oldenburg’u ve Schaumburglippe’yi i\u00e7ine al\u0131yordu. Bu devletlerin \u0130ngiltere ile ticaret yapmaktan \u00e7\u0131karlar\u0131 vard\u0131. Bu ayr\u0131l\u0131k\u00e7\u0131 birlik 1854’te da\u011f\u0131ld\u0131 ve bu birli\u011fe kat\u0131lm\u0131\u015f olan devletler Zollverein’e (bkz: 195 nolu not) kat\u0131ld\u0131lar. – 372.
[202] Napol\u00e9on I’in d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcnden sonra, 1814-1815 y\u0131llar\u0131nda Rus \u00e7ar\u0131, Rusya, Avusturya ve Prusya aras\u0131nda 1815’te kurulan gerici Kutsal \u0130ttifak i\u00e7inde y\u00f6netici bir rol oynad\u0131. \u00c7arl\u0131\u011f\u0131n, Almanya’n\u0131n b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f kalmas\u0131nda \u00e7\u0131kar\u0131 vard\u0131. – 372.
[203] 1814-15’teki Viyana kongresinde Avrupa gericili\u011finin ba\u015f\u0131n\u0131 \u00e7eken \u0130ngiltere ve \u00e7arl\u0131k Rusyas\u0131, halklar\u0131n ulusal birlik ve ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131klar\u0131na ald\u0131rmadan me\u015fruiyet\u00e7i monar\u015fileri yeniden kurma amac\u0131yla Avrupa’n\u0131n haritas\u0131n\u0131 ba\u015ftan ba\u015fa de\u011fi\u015ftirdiler. – 372.
[247] 21 Mart 1848’de Prusyal\u0131 burjuva bakanlar\u0131n giri\u015fimiyle Berlin’de Almanya’n\u0131n birli\u011finin kurulmas\u0131 lehinde tantanal\u0131 bir g\u00f6steri d\u00fczenlenmi\u015fti. Friedrich Wilhelm IV, kolunda siyah-k\u0131rm\u0131z\u0131-sar\u0131 bir paz\u0131bent -birle\u015fik Almanya’n\u0131n sembol\u00fc- olmak \u00fczere at s\u0131rt\u0131nda sokaklarda dola\u015fm\u0131\u015f ve sahte-yurtsever s\u00f6ylevler vermi\u015fti. -445.
[248] Burada \u0130mparatorluk Anayasas\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irmek amac\u0131yla toplanan konferansa de\u011finiliyor. Bu konferans\u0131n sonucunda, Prusya, Saksonya ve Hannover krallar\u0131 aras\u0131nda, 26 May\u0131s 1849’da bir anla\u015fma (“\u00dc\u00e7 Kral\u0131n Birli\u011fi”) imzaland\u0131. Bu “Birlik”, Prusya monar\u015fisinin Almanya’da egemenlik elde etme giri\u015fimiydi, \u00e7\u00fcnk\u00fc buna g\u00f6re Prusya kral\u0131 imparatorlu\u011fun naibi olacakt\u0131. Ama Avusturya ve Rusya’dan gelen bask\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda, Prusya daha Kas\u0131m 1850’de bu “Birlik”ten vazge\u00e7mek zorunda kald\u0131. -448.
[249] Eski Macaristan’\u0131 kuzeyden g\u00fcneye ge\u00e7en \u0131rmak. -449.
[250] Macaristan’\u0131n, onu Almanya’dan ay\u0131ran bat\u0131 s\u0131n\u0131r\u0131 \u0131rma\u011f\u0131. -449.
[251] Bu \u00e7at\u0131\u015fma Haziran sonunda oldu. Rastadt m\u00fcstahkem kenti hen\u00fcz devrimci \u00f6\u011felerin elinde bulunuyordu, ama 23 Temmuzda teslim oldu. -449.
[252] T\u00fcm-Alman Ulusal Meclisi 18 May\u0131s 1848’den 30 May\u0131s 1849’a kadar olan oturumlar\u0131n\u0131 St. Paul Kilisesi’nde yapm\u0131\u015ft\u0131. -460.
[253] Bu dizinin son makalesi The New-York Tribune’de \u00e7\u0131kmad\u0131. Marx’\u0131n k\u0131z\u0131 Eleanor Marx-Aveling taraf\u0131ndan haz\u0131rlanan 1896 \u0130ngilizce bask\u0131s\u0131n\u0131n ve bundan sonra \u00e7\u0131kan baz\u0131 bask\u0131ar\u0131n sonuna, bu yaz\u0131 dizisine ait olmayan Engels’in “Kolonya’da Kom\u00fcnistlerin Yarg\u0131lanmas\u0131” adl\u0131 makalasi eklenmi\u015ftir. -463<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
XVI. ULUSAL MECL\u0130S VE H\u00dcK\u00dcMETLER Frankfurt Ulusal Meclisi, Prusya kral\u0131n\u0131 Almanya (Avusturya d\u0131\u015f\u0131nda) imparatoru olarak se\u00e7tikten sonra, ona tac\u0131 sunmak \u00fczere Berlin’e bir kurul g\u00f6nderdi. Friedrich Wilhelm, temsilcileri 3 Nisan g\u00fcn\u00fc kabul etti. Onlara, Almanya’n\u0131n b\u00fct\u00fcn \u00f6b\u00fcr prensleri \u00fczerinde, halk temsilcilerinin oyunun kendisine vermi\u015f bulundu\u011fu \u00f6ncelik hakk\u0131n\u0131 kabul etmesine kar\u015f\u0131n, \u00f6b\u00fcr prenslerin kendi \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[],"class_list":{"0":"post-5844","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-karl-marx-friedrich-engels-arsivi"},"yoast_head":"\n