![](\"http:\/\/i41.tinypic.com\/169lp5f.jpg\")
III<\/p>\nIII<\/p>\n
Yasama Meclisi 28 May\u0131s 1849’da topland\u0131. 2 Aral\u0131k 1851’de da\u011f\u0131ld\u0131. Bu d\u00f6nem anayasal ya da parlamenter cumhuriyet d\u00f6nemidir.
Bu d\u00f6nemin kendisi de belliba\u015fl\u0131 \u00fc\u00e7 d\u00f6neme ayr\u0131l\u0131r: 29 May\u0131s 1849’dan 13 Haziran 1849’a kadar, demokrasi ile burjuvazi aras\u0131nda sava\u015f\u0131m, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvaya da demokrat partinin yenilgisi; 13 Haziran 1849’dan 31 May\u0131s 1850’ye kadar burjuvazinin, yani g\u00fc\u00e7birli\u011fi kurmu\u015f orleanc\u0131larla me\u015fruiyet\u00e7ilerin ya da d\u00fczen partisinin parlamenter diktat\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fc, genel oy sisteminin kald\u0131r\u0131lmas\u0131 ile ta\u00e7land\u0131r\u0131lan diktat\u00f6rl\u00fck; 31 May\u0131s 1850’den 2 Aral\u0131k 1851’e kadar burjuvazi ile Bonaparte aras\u0131nda sava\u015f\u0131m, burjuva egemenli\u011finin devrilmesi, anayasal ya da parlamenter cumhuriyetin \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fc.
Birinci Frans\u0131z devriminde, anayasac\u0131lar\u0131n egemenli\u011fi, yerini jirondenlerin egemenli\u011fine, onlar\u0131nki de jakobenlerin egemenli\u011fine b\u0131rakt\u0131. Bu partilerin herbiri en ileri partiden destek al\u0131r. Bunlardan herbiri, devrimi, art\u0131k kendisinin ard\u0131ndan gidemeyece\u011fi, hele \u00f6n\u00fcne ge\u00e7emeyece\u011fi kadar ileri g\u00f6t\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcnde, kendisini izleyen en g\u00f6z\u00fcpek m\u00fcttefik taraf\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve giyotine g\u00f6nderildi. Devrim, b\u00f6ylece y\u00fckselen bir \u00e7izgi izleyerek geli\u015fti.
1848 devriminde ise bunun tersi oluyor. Proletarya partisi, (sayfa 500) demokrat k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva partisinin basit bir eklentisi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Proletarya partisi, 16 Nisanda,[137] 15 May\u0131sta ve Haziran olaylar\u0131nda demokrat k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva partisinin ihanetine u\u011frad\u0131 ve yaln\u0131z ba\u015f\u0131na b\u0131rak\u0131ld\u0131. Demokrat parti ise, kendi y\u00f6n\u00fcnden cumhuriyet\u00e7i burjuva partisinin omuzuna yaslan\u0131yor. Cumhuriyet\u00e7i burjuva partisi, sa\u011flam bir tabana sahip oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr d\u00fc\u015f\u00fcnmez, uygunsuz yol arkada\u015f\u0131ndan yakas\u0131n\u0131 kurtar\u0131yor ve d\u00fczen partisine yaslan\u0131yor. D\u00fczen partisi kayk\u0131l\u0131p \u00e7ekiliveriyor, burjuva cumhuriyet\u00e7ilerine takla att\u0131r\u0131yor, kendisi de gidip silahl\u0131 kuvvetlerin omuzuna dayan\u0131yor. H\u00e2l\u00e2 silahl\u0131 kuvvetlerin omuzuna dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 san\u0131p dururken, bir sabah, bu omuzlar\u0131n s\u00fcng\u00fcye d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015f oldu\u011funun fark\u0131na var\u0131yor. Her parti, kendisini ileri itmek isteyeni geri tepiyor, kendisini geri itmek isteyene ise ileri do\u011fru aban\u0131yor. Bu g\u00fcl\u00fcn\u00e7 durum i\u00e7inde yer alm\u0131\u015f olan\u0131n, dengesini yitirmesinde, ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz e\u011filip b\u00fck\u00fclmelerden sonra garip canbazl\u0131klarla yere y\u0131k\u0131lmas\u0131nda \u015fa\u015f\u0131lacak hi\u00e7 bir \u015fey yoktur. Devrim, b\u00f6ylece inen bir \u00e7izgi izliyor. Devrim, daha \u015eubat\u0131n son barikat\u0131 kald\u0131r\u0131lmadan ve ilk devrimci otorite olu\u015fturulmadan \u00f6nce bile bu geriye do\u011fru harekete ge\u00e7mi\u015f bulunuyor.
Bu \u00f6n\u00fcm\u00fczde duran d\u00f6nem, g\u00f6ze batan apa\u00e7\u0131k \u00e7eli\u015fkilerin en \u00e7e\u015fitli bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131d\u0131r: a\u00e7\u0131k\u00e7a anayasaya kar\u015f\u0131 fesat kuran anayasac\u0131lar; kendilerini anayasac\u0131 diye ortaya koyan devrimciler; s\u0131n\u0131rs\u0131z yetkiye sahip olmak isteyen ve hep parlamenter kalan bir Ulusal Meclis; sabr\u0131 meslek haline getiren ve bug\u00fcnk\u00fc yenilgilerinin ac\u0131s\u0131n\u0131 gelecekteki zaferlerinin kehaneti ile avutan bir Montagne; cumhuriyetin patres conscripti’si[12*] olan, durumun \u00f6zellikleri y\u00fcz\u00fcnden, taraftar olduklar\u0131 krall\u0131k ailelerini yabanc\u0131 \u00fclkelerde tutmak, nefret ettikleri cumhuriyeti ise Fransa’da saklamak zorunda kalan kralc\u0131lar; g\u00fcc\u00fcn\u00fc bizzat kendi zaaf\u0131ndan ve sayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ise uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131 horg\u00f6r\u00fcden alan bir y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc; iki krall\u0131\u011f\u0131n biraraya gelmi\u015f namus karas\u0131ndan ba\u015fka bir \u015fey olmayan bir cumhuriyet; emperyalist bir etiket alt\u0131nda Restorasyon ve Temmuz monar\u015fisi; ilk ko\u015fulu ayr\u0131lma olan ittifaklar; ilk yasas\u0131 karars\u0131zl\u0131k olan sava\u015flar. D\u00fczen ad\u0131na yoz ve ama\u00e7s\u0131z (sayfa 501) bir \u00e7alkant\u0131; devrim ad\u0131na, d\u00fczen lehinde en g\u00f6steri\u015fli, en cafcafl\u0131 \u00f6\u011f\u00fctler. Ger\u00e7eksiz tutku ve tutkusuz ger\u00e7ek, yi\u011fitli\u011fi olmayan yi\u011fit, olays\u0131z tarih; tek devindirici g\u00fcc\u00fc takvim gibi g\u00f6r\u00fcnen, ayn\u0131 gerilimlerin ve ayn\u0131 gev\u015feyip yumu\u015famalar\u0131n durmadan yinelenmesiyle bezdirici bir geli\u015fme; salt \u00e7\u00f6z\u00fcmlenmeden k\u00f6relmek, hafiflemek ve yokolmak \u00fczere keskinle\u015fiyor gibi g\u00f6r\u00fcnen uzla\u015fmaz \u00e7eli\u015fkiler; iddial\u0131 bir bi\u00e7imde yay\u0131l\u0131p ortaya serilen \u00e7abalar ve d\u00fcnyan\u0131n sonu tehlikesi kar\u015f\u0131s\u0131nda burjuvaca korku; ve ayn\u0131 zamanda, “laisser-aller”leriyle[13*] \u00e7a\u011f\u0131m\u0131zdan \u00e7ok Fronde[278] zamanlar\u0131n\u0131 an\u0131msatan d\u00fcnyan\u0131n kurtar\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k entrikalar\u0131 ve oynad\u0131klar\u0131 baya\u011f\u0131 saray komedileri; bir tek ki\u015finin d\u00fczenbaz budalal\u0131\u011f\u0131 ile hi\u00e7li\u011fe mahk\u00fcm olan Fransa’n\u0131n b\u00fct\u00fcn resmi dehas\u0131, genel oyda kendini ortaya her koyu\u015funda, kendi eksiksiz ifadesini, sonunda, bir doland\u0131r\u0131c\u0131n\u0131n yenilmez iradesinde buluncaya kadar y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n k\u00f6kle\u015fmi\u015f d\u00fc\u015fmanlar\u0131nda arayan ulusun iradesi. E\u011fer bir tarih d\u00f6nemi tek bir k\u00fcl rengine boyanabilseydi, o, i\u00e7te bu d\u00f6nem olurdu. \u0130nsanlar ve olaylar, tersine \u00e7evrilmi\u015f Schlemihl’ler[279] gibi, cisimlerini yitirmi\u015f g\u00f6lgeler gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlar. Devrimin kendisi, kendi savunucular\u0131n\u0131 felce u\u011frat\u0131yor ve yaln\u0131z kendi has\u0131mlar\u0131n\u0131 co\u015fkunluk ve tutku ile s\u00fcsl\u00fcyor. Kar\u015f\u0131-devrimcilerin durmadan g\u00f6zlerinin \u00f6n\u00fcne getirdikleri ve afsunlarla kovup uzakla\u015ft\u0131rd\u0131klar\u0131 “k\u0131z\u0131l hayalet” sonunda ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 zaman, anar\u015fist Frigyal\u0131, beresiyle de\u011fil, ama d\u00fczenin \u00fcniformas\u0131n\u0131 giymi\u015f olarak k\u0131rm\u0131z\u0131 pantolonla g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor.
Daha \u00f6nce g\u00f6rd\u00fck: Bonaparte’\u0131n 20 Aral\u0131k 1848 g\u00fcn\u00fc, yani kendi y\u00fckseli\u015f g\u00fcn\u00fcnde kurdu\u011fu h\u00fck\u00fcmet, bir d\u00fczen partisi bakanlar kurulu idi, me\u015fruiyetcilerle orleanc\u0131lar\u0131n koalisyon kabinesiydi. Bu Barrot-Falloux kabinesi, az\u00e7ok \u015fiddet yoluyla \u00f6mr\u00fcn\u00fc k\u0131saltt\u0131\u011f\u0131 Kurucu Meclisten sonra da ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131 ve h\u00e2l\u00e2 da iktidarda bulunuyordu. Kralc\u0131lar koalisyonunun generali Changamier, birinci t\u00fcmenin ve Paris Ulusal Muhaf\u0131z\u0131n\u0131n ba\u015fkomutanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kendi \u015fahs\u0131nda birle\u015ftirmekte devam ediyordu. Nihayet, genel se\u00e7imler, d\u00fczen partisine, Ulusal Mecliste b\u00fcy\u00fck bir \u00e7o\u011funluk saklam\u0131\u015ft\u0131. Milletvekilleri ve Louis-Philippe’in y\u00fcksek meclis \u00fcyeleri, (sayfa 502) mecliste me\u015fruiyet\u00e7ilerden olu\u015fmu\u015f kutsal bir falanj buldular; ulusun say\u0131s\u0131z oy pusulalar\u0131, onlar i\u00e7in, politika sahnesine giri\u015f kart\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Bonapart\u00e7\u0131 milletvekilleri, ba\u011f\u0131ms\u0131z parlamenter bir parti kuramayacak kadar da\u011f\u0131n\u0131kt\u0131lar. Ancak d\u00fczen partisinin “mauvaisequeue”\u00fc[14*] gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. \u0130\u015fte b\u00f6ylece d\u00fczen partisi h\u00fck\u00fcmet iktidar\u0131na, orduya ve yasama organ\u0131na, k\u0131saca, onun egemenli\u011fini halk\u0131n iradesinin ifadesi imi\u015f gibi g\u00f6sterten genel se\u00e7imler ve ayr\u0131ca kar\u015f\u0131-devrimin Avrupa k\u0131tas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00fc \u00fczerindeki zamanda\u015f zaferi ile moral bak\u0131m\u0131ndan g\u00fc\u00e7lenmi\u015f bulunan t\u00fcm devlet iktidar\u0131na sahip bulunuyordu.
Hi\u00e7 bir zaman bir parti, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7larla ve daha elveri\u015fli bir durumda sava\u015fa girmedi.
Kazaya u\u011fram\u0131\u015f kat\u0131ks\u0131z cumhuriyet\u00e7iler, Yasama Meclisinde, ba\u015flar\u0131nda Afrika’n\u0131n generalleri Cavaignac, Lamorici\u00e8re, Bedeau bulunan, yakla\u015f\u0131k elli ki\u015filik bir klik durumuna d\u00fc\u015ft\u00fcler. Ama b\u00fcy\u00fck muhalefet partisini Montagne olu\u015fturdu. Montagne, sosyal-demokrat partisine verilen bir parlamenter vaftiz ad\u0131 idi. Montagne, 750 ki\u015filik Ulusal Meclisin 200 \u00fcyesine sahip olmakla, en az\u0131ndan, d\u00fczen partisinin ayr\u0131 ayr\u0131 ele al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda \u00fc\u00e7 kesiminden herhangi biri kadar g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. Kralc\u0131 koalisyonun t\u00fcm\u00fc kar\u015f\u0131s\u0131ndaki g\u00f6reli az\u0131nl\u0131\u011f\u0131, \u00f6zel ko\u015fullarla dengelenmi\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Yaln\u0131z il se\u00e7imleri Montagne’\u0131n k\u0131r n\u00fcfusu \u00fczerinde b\u00fcy\u00fck bir etkinlik kazanm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6stermekle kalmad\u0131, ayr\u0131ca hemen hemen b\u00fct\u00fcn Paris milletvekilleri de Montagne’\u0131n saflar\u0131nda bulunuyordu. Ordu, \u00fc\u00e7 astsubay\u0131 se\u00e7erek demokratik inan\u00e7lar\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftu ve Montagne’\u0131n lideri Ledru-Rollin, b\u00fct\u00fcn d\u00fczen partisi temsilcilerinin tersine, oylar\u0131n\u0131 onun ad\u0131 \u00fczerinde toplayan be\u015f il taraf\u0131ndan, parlamenter soylulu\u011fa y\u00fckseltilmi\u015fti. B\u00f6ylece, Montagne, 29 May\u0131s 1849 g\u00fcn\u00fc, \u00e7e\u015fitli monar\u015fist kesimler aras\u0131ndaki d\u00fczen partisinin t\u00fcm\u00fc ile Bonaparte aras\u0131ndaki ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz \u00e7at\u0131\u015fmalar y\u00fcz\u00fcnden, b\u00fct\u00fcn ba\u015far\u0131 \u00f6\u011felerine sahip g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Onbe\u015f g\u00fcn sonra, her \u015feyini yitirdi, onurunu da.
Bu \u00e7a\u011f\u0131n parlamento tarihini izlemeden \u00f6nce, incelemekte oldu\u011fumuz d\u00f6nemin niteli\u011fi hakk\u0131nda ola\u011fan kuruntular\u0131 (sayfa 503) \u00f6nlemek i\u00e7in burada birka\u00e7 uyar\u0131da bulunmal\u0131y\u0131z. Demokratlar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndan bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Kurucu Meclis d\u00f6nemi s\u0131ras\u0131nda oldu\u011fu gibi Yasama Meclisi d\u00f6neminde de s\u00f6zkonusu olan, cumhuriyet\u00e7ilerle kralc\u0131lar aras\u0131nda basit bir sava\u015f\u0131md\u0131r. Ama, onlar, hareketin kendisini, gericilik s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fcyle, b\u00fct\u00fcn kedileri k\u00fcl rengi g\u00f6steren ve gece bek\u00e7ilerine yara\u015f\u0131r beylik s\u00f6zlerini tespih \u00e7eker gibi geveleyip durmalar\u0131na izin veren gece s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fcyle \u00f6zetliyorlar. Ve ger\u00e7ekte, d\u00fczen partisi, ilk bak\u0131\u015fta, yaln\u0131zca, fraksiyonlardan herbiri, kendi taht taliplerini tahta \u00e7\u0131karmak ve has\u0131m fraksiyonun taht taliplerini safd\u0131\u015f\u0131 etmek i\u00e7in kendi aralar\u0131nda entrika \u00e7evirmekle kalmamakta, hepsi “cumhuriyet”e kar\u015f\u0131 ayn\u0131 kinde ve ayn\u0131 sald\u0131r\u0131larda birle\u015fen ayr\u0131 ayr\u0131 kralc\u0131 fraksiyonlar\u0131n birbirlerine dola\u015ft\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc de vermektedir. Montagne, kendi y\u00f6n\u00fcnden bu kralc\u0131 gizli fesada kar\u015f\u0131 gelerek, “cumhuriyet”i temsil eder g\u00f6r\u00fcnmektedir. D\u00fczen partisi, daima, Prusya’dakinden ne eksik, ne fazla olan ve b\u00fcrokrasinin, jandarman\u0131n ve savc\u0131lar\u0131n t\u0131pk\u0131 Prusya’daki gibi kaba bir polis m\u00fcdahalesiyle kendini ortaya koyan, bas\u0131na, derneklere vb. kar\u015f\u0131 bir “gericilik”i y\u00f6netmeye u\u011fra\u015ft\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Montagne, kendi y\u00f6n\u00fcnden, bir-bu\u00e7uk y\u00fczy\u0131ldan beri s\u00f6z\u00fcmona halk\u00e7\u0131 denilen b\u00fct\u00fcn partilerin yapt\u0131klar\u0131 gibi s\u00fcrekli olarak, bu sald\u0131r\u0131lar\u0131 geri \u00e7evirmekle ve b\u00f6ylece “insan\u0131n sonsuz haklar\u0131n\u0131” savunmakla u\u011fra\u015f\u0131yor. Ama, e\u011fer durum ve partiler daha yak\u0131ndan incelenirse, s\u0131n\u0131f sava\u015f\u0131m\u0131n\u0131 gizleyen bu y\u00fczeysel g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f, bu d\u00f6nemin \u00f6zel \u00e7ehresi kaybolur.
Daha \u00f6nce s\u00f6yledi\u011fimiz gibi, me\u015fruiyet\u00e7iler ve orleanc\u0131lar, d\u00fczen partisinin iki b\u00fcy\u00fck fraksiyonunu olu\u015fturuyorlard\u0131. Bu fraksiyonlar\u0131, kendi fraksiyonlar\u0131n\u0131n taht taliplisine ba\u011flayan ve onlar\u0131 birbiriyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya getiren \u015fey, zambak [143] ile \u00fc\u00e7renkli bayraktan, kralc\u0131l\u0131\u011f\u0131n de\u011fi\u015fik n\u00fcanslar\u0131 olan Bourbon s\u00fclalesi ile Orleans s\u00fclalesinden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fil miydi? Bourbon’lar zaman\u0131nda, h\u00fck\u00fcm s\u00fcren, rahipleri ve u\u015faklar\u0131 ile b\u00fcy\u00fck toprak m\u00fclkiyeti idi. Orleans’lar zaman\u0131nda ise, h\u00fck\u00fcm s\u00fcren, avukatlar\u0131, profes\u00f6rleri ve hatipleri ile y\u00fcksek maliye, b\u00fcy\u00fck sanayi, b\u00fcy\u00fck ticaret, yani sermaye idi. Me\u015fru krall\u0131k, toprakbeylerinin irsi egemenli\u011finin siyasal ifadesinden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildi, ayn\u0131 \u015fekilde, (sayfa 504) Temmuz monar\u015fisi de, burjuva yeni zenginlerin zorbal\u0131kla ele ge\u00e7irdikleri egemenli\u011finin siyasal ifadesinden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildi. Onlar\u0131 kendi aralar\u0131nda fraksiyonlara b\u00f6len \u015fey, s\u00f6zde ilkeler de\u011fildi, kendi maddi varl\u0131k ko\u015fullar\u0131yd\u0131, iki farkl\u0131 m\u00fclkiyet \u00e7e\u015fidi idi, kent ile k\u0131r aras\u0131ndaki eski uzla\u015fmaz kar\u015f\u0131tl\u0131kt\u0131, sermaye ile toprak m\u00fclkiyeti aras\u0131ndaki rekabet idi. Ayn\u0131 zamanda eski an\u0131lar\u0131n, ki\u015fisel ge\u00e7imsizliklerin, korkular\u0131n ve umutlar\u0131n, \u00f6nyarg\u0131lar\u0131n ve kuruntular\u0131n, sempatilerin ve antipatilerin, inan\u00e7lar\u0131n, inan konular\u0131n\u0131n ve ilkelerin, onlar\u0131, kral s\u00fclalesinden birine ya da \u00f6tekine ba\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kim yads\u0131r? M\u00fclkiyetin de\u011fi\u015fik bi\u00e7imleri \u00fczerinde, toplumsal varl\u0131k ko\u015fullar\u0131 \u00fczerinde, \u00f6zel olarak bi\u00e7imlenmi\u015f izlenimlerden, duygulardan, hayallerden, d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc\u015f tarzlar\u0131ndan ve felsefe anlay\u0131\u015flar\u0131ndan olu\u015fmu\u015f b\u00fct\u00fcn bir \u00fcstyap\u0131 y\u00fckselir. S\u0131n\u0131f\u0131n t\u00fcm\u00fc, bunlar\u0131 yarat\u0131r ve bu maddi ko\u015fullar ve bunlara tekab\u00fcl eden toplumsal ili\u015fkiler temeli \u00fczerinde, bu \u00fcstyap\u0131 \u00f6\u011felerini bi\u00e7imlendirir. Bunlar\u0131 gelenek yoluyla ya da e\u011fitim yoluyla edinen birey, bu \u00fcstyap\u0131 \u00f6\u011felerinin, ger\u00e7ek belirleyici nedenleri olu\u015fturduklar\u0131n\u0131 ve kendi eyleminin hareket noktas\u0131 olduklar\u0131n\u0131 sanabilir. Orleanc\u0131lar ve me\u015fruiyet\u00e7iler, her fraksiyon, gerek kendi kendilerini, gerekse \u00f6tekileri, iki kral s\u00fclalesine ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131 ile birbirlerinden ayr\u0131ld\u0131klar\u0131na inand\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015flarsa da, sonradan, olaylar, bu iki hanedan\u0131n birle\u015fmelerini engelleyen \u015feyin, en ba\u015fta \u00e7\u0131karlar\u0131 aras\u0131ndaki ayr\u0131l\u0131k oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Nas\u0131l \u00f6zel ya\u015famda bir adam\u0131n kendisi hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fckleri ve s\u00f6yledikleri ile ger\u00e7ekte ne oldu\u011fu ve ne yapt\u0131\u011f\u0131 birbirinden ayr\u0131l\u0131rsa, tarihsel sava\u015f\u0131mlarda da, \u00f6zel ya\u015famdakinden daha \u00e7ok, partilerin s\u00f6zlerini ve emellerini onlar\u0131n kurulu\u015flar\u0131ndan ve ger\u00e7ek \u00e7\u0131karlar\u0131ndan ay\u0131rdetmek, kendileri hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fckleri ile ger\u00e7ekte ne olduklar\u0131n\u0131 birbirinden ay\u0131rdetmek gerekir. Orleanc\u0131lar ve me\u015fruiyet\u00e7iler, cumhuriyette, e\u015fit emellerle, birbirlerinin yan\u0131nda bulunuyorlard\u0131. Her kesimin, \u00f6tekine kar\u015f\u0131 kendi hanedan\u0131n\u0131n \u00f6zel \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131 canland\u0131r\u0131p g\u00fc\u00e7lendirmeyi ama\u00e7 edinmesi, ancak, burjuvaziyi b\u00f6len toprak m\u00fclkiyeti ve sermaye iki b\u00fcy\u00fck \u00e7\u0131kar\u0131n(sayfa 505) b\u00fcy\u00fck toprak m\u00fclkiyeti, feodal \u00e7al\u0131m\u0131na ve soyluluk gururuna kar\u015f\u0131n, modern toplumun geli\u015fmesi sonucunda, tamamen burjuvala\u015fm\u0131\u015ft\u0131. \u0130\u015fte bu y\u00fczden, \u0130ngiltere’de, Tory’ler, uzun zaman, krall\u0131\u011fa, kiliseye ve eski \u0130ngiliz anayasas\u0131n\u0131n g\u00fczel \u015feylerine tutkun olduklar\u0131n\u0131 sanm\u0131\u015flard\u0131, ta ki, tehlike \u00e7at\u0131p da sadece toprak rant\u0131na tutkunluklar\u0131n\u0131 itiraf etmek zorunda kald\u0131klar\u0131 g\u00fcne kadar.
Kralc\u0131lar koalisyonu, parlamento d\u0131\u015f\u0131nda, Ems’de[159] ve Claremont’da,[160] bas\u0131nda, kendi aralar\u0131nda, dolap \u00e7eviriyorlard\u0131. Kulislerin gerisinde, kendi eski orleanc\u0131 ve me\u015fruiyet\u00e7i k\u0131l\u0131klar\u0131na b\u00fcr\u00fcn\u00fcyorlar ve yeniden eski yar\u0131\u015fmalar\u0131na ba\u015fl\u0131yorlard\u0131. Ama, g\u00f6zler \u00f6n\u00fcndeki sahnede, a\u00e7\u0131k eylemlerinde b\u00fcy\u00fck parlamenter parti s\u0131fat\u0131yla, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak birbirlerinin hanedanlar\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda sadece sayg\u0131 ile e\u011filiyorlar ve krall\u0131\u011f\u0131n yeniden diriltilmesini ad infinitum[15*]d\u00fczen partisi olarak, yani siyasal bir etiket alt\u0131nda de\u011fil, toplumsal bir etiket alt\u0131nda; gezici prenseslerin \u015f\u00f6valyeleri olarak de\u011fil, burjuva d\u00fczeninin temsilcileri olarak; cumhuriyet\u00e7ilere kar\u015f\u0131 kralc\u0131lar olarak de\u011fil, \u00f6teki s\u0131n\u0131flara kar\u015f\u0131 burjuva s\u0131n\u0131f\u0131 olarak y\u00fcr\u00fct\u00fcyorlard\u0131. Onlar\u0131n, d\u00fczen partisi olarak, toplumun \u00f6teki s\u0131n\u0131flar\u0131 \u00fczerindeki egemenlikleri, daha \u00f6nceleri Restorasyon d\u00f6neminde, temmuz monar\u015fisi d\u00f6neminde oldu\u011fundan daha mutlak, daha sert oldu ve zaten ancak parlamenter cumhuriyet bi\u00e7iminde bu egemenli\u011fin olana\u011f\u0131 vard\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc, yaln\u0131z bu bi\u00e7imde Frans\u0131z burjuvazisinin iki b\u00fcy\u00fck kesimi birle\u015febilir ve bu bak\u0131mdan da s\u0131n\u0131flar\u0131n egemenli\u011fini bu s\u0131n\u0131f\u0131n ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 bir kesiminin egemenli\u011finin yerine koyabilirlerdi. Ama, gene de, d\u00fczen partisi olarak, cumhuriyete sald\u0131r\u0131yorlar ve ona kar\u015f\u0131 nefretlerini dile getiriyorlard\u0131ysa da, bunu, yaln\u0131z kralc\u0131 inan\u00e7lar\u0131ndan dolay\u0131 yapm\u0131yorlard\u0131. \u0130\u00e7g\u00fcd\u00fcleri, her ne kadar cumhuriyet kendi siyasal egemenliklerini daha iyi yerine getiriyorsa da, gene cumhuriyetin kendilerini toplumun ezilen s\u0131n\u0131flar\u0131 ile kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya getirerek, onlar\u0131, bu s\u0131n\u0131flara kar\u015f\u0131 arac\u0131s\u0131z, tac\u0131n g\u00f6lgesine gizlemeksizin, kendi aralar\u0131ndaki ve krall\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 ikincil sava\u015f\u0131mlar\u0131yla ulusun ilgisini ba\u015fka y\u00f6nlere \u00e7ekememeksizin a\u00e7\u0131k\u00e7a sava\u015fmaya (sayfa 506) zorlayarak, bu egemenli\u011fin toplumsal temellerini a\u015f\u0131nd\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yl\u00fcyordu onlara. Onlar\u0131 kendi s\u0131n\u0131f egemenliklerinin kar\u015f\u0131s\u0131nda titreten ve onlara egemenliklerinin daha tamamlanmam\u0131\u015f, daha geli\u015fmemi\u015f, dolay\u0131s\u0131yla daha az tehlikeli bi\u00e7imlerinin hasretini \u00e7ektiren \u015fey, zaaf duygular\u0131 idi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kralc\u0131lar koalisyonu, ne zaman kendilerine kar\u015f\u0131t olan taht taliplisi ile, Bonaparte ile \u00e7at\u0131\u015fma haline gelseler, ne zaman y\u00fcr\u00fctmenin, parlamentodaki kendi sonsuz egemenliklerini tehdit etti\u011fi inanc\u0131na varsalar, dolay\u0131s\u0131yla ne zaman egemenliklerinin politik s\u0131fat\u0131n\u0131 g\u00f6zler \u00f6n\u00fcne sermek zorunda kalsalar, Ulusal Meclisi, sonu sonuna kendisini en az cumhuriyetin b\u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc konusunda uyaran orleanc\u0131 Thiers’den tutun da, 2 Aral\u0131k 1851’de, \u00fc\u00e7renkli atk\u0131s\u0131 boynunda, onuncu il\u00e7enin belediyesi \u00f6n\u00fcnde toplanm\u0131\u015f halka, cumhuriyet ad\u0131na nutuk \u00e7eken yeni halk savunucusu me\u015fruiyet\u00e7i Berryer’e kadar hepsi, kralc\u0131 olarak de\u011fil de cumhuriyet\u00e7i olarak hareket ediyorlar. [Cumhuriyet ad\u0131na konu\u015furken -\u00e7.] onu, asl\u0131nda, alayc\u0131 bir yank\u0131 \u015f\u00f6yle yan\u0131tl\u0131yor: Henri V! Henri V!
Burjuva g\u00fc\u00e7birli\u011finin kar\u015f\u0131s\u0131nda, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalarla i\u015f\u00e7iler aras\u0131nda bir g\u00fc\u00e7birli\u011fi, s\u00f6zde sosyal-demokrat parti olu\u015fmu\u015ftu. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar, 1848 Haziran g\u00fcnlerinin ertesinde kendilerini yeterince \u00f6d\u00fcllendirilmi\u015f g\u00f6rm\u00fcyorlard\u0131. Maddi \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n tehdit alt\u0131nda bulundu\u011funu ve bu \u00e7\u0131karlar\u0131n kar\u015f\u0131lanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayacak olan demokratik g\u00fcvencelerin kar\u015f\u0131-devrim taraf\u0131ndan tehlikeye d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6r\u00fcyorlard\u0131. Bu y\u00fczden de i\u015f\u00e7ilere yak\u0131nla\u015ft\u0131lar. \u00d6te yandan, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar\u0131n parlamentodaki temsilcileri, burjuva cumhuriyet\u00e7ilerin diktat\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fc s\u0131ras\u0131nda kenarda kalan Montagne, Kurucu Meclisin \u00f6mr\u00fcn\u00fcn ikinci yar\u0131s\u0131nda, Bonaparte’a kar\u015f\u0131 ve kralc\u0131 bakanlara kar\u015f\u0131 sava\u015f\u0131m\u0131 sayesinde, yitirmi\u015f oldu\u011fu halk sevgisini yeniden kazanm\u0131\u015ft\u0131. Sosyalist liderlerle bir ittifak yapm\u0131\u015ft\u0131. 1849 \u015eubat\u0131nda uzla\u015fma \u015f\u00f6lenleri d\u00fczenlendi. Ortak bir program tasla\u011f\u0131 \u00e7izildi, ortak se\u00e7im komiteleri kuruldu ve ortak adaylar ileri s\u00fcr\u00fcld\u00fc. Proletaryan\u0131n toplumsal taleplerinin devrimci sivrili\u011fi giderildi ve onlara demokratik bir ifade verildi. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin demokratik taleplerinin salt siyasal bi\u00e7imleri kald\u0131r\u0131ld\u0131 ve sosyalist noktalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. B\u00f6ylece sosyal-demokrasi yarat\u0131ld\u0131. Bu bile\u015fmenin sonucu olan yeni Montagne, i\u015f\u00e7i (sayfa 507) s\u0131n\u0131f\u0131ndan \u00e7\u0131km\u0131\u015f birka\u00e7 fig\u00fcran ve birk\u00e7 sekter sosyalist bir yana, eski Montagne’la ayn\u0131, ama say\u0131 bak\u0131m\u0131ndan daha kuvvetli unsurlar\u0131 i\u00e7eriyordu. Do\u011frusunu isterseniz, Montagne da temsil etti\u011fi s\u0131n\u0131f gibi geli\u015fme s\u0131ras\u0131nda de\u011fi\u015fikli\u011fe u\u011fram\u0131\u015ft\u0131. Sosyal-demokrasinin \u00f6zel niteli\u011fi, cumhuriyet\u00e7i demokratik kurumlar\u0131, birer ara\u00e7 olarak istemesinde; iki ucu, yani sermaye ile \u00fccretli eme\u011fi, ortadan kald\u0131rmak de\u011fil, ama bu iki u\u00e7 aras\u0131ndaki uzla\u015fmaz \u00e7eli\u015fkiyi hafifletmek ve bunlar aras\u0131nda bir uyuma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek istemesinde \u00f6zetleniyordu. Bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in ileri s\u00fcr\u00fclebilecek \u00f6nlemler ne kadar \u00e7e\u015fitli olursa olsun, amac\u0131n b\u00fcr\u00fcnece\u011fi g\u00f6r\u00fc\u015flerin az\u00e7ok devrimci niteli\u011fi ne olursa olsun, i\u00e7erik hep ayn\u0131 kal\u0131yor. Bu, toplumun, demokratik yolla d\u00f6n\u00fc\u015fmesidir, ama bu, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva \u00e7er\u00e7evesinde bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmd\u00fcr. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin, ilke olarak, bencil bir s\u0131n\u0131f \u00e7\u0131kar\u0131n\u0131 zafere ula\u015ft\u0131rmak istedi\u011fi yolundaki s\u0131n\u0131rl\u0131 bir anlay\u0131\u015f\u0131 payla\u015fmamak gerekir. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, tersine, kendi kurtulu\u015funun \u00f6zel ko\u015fullar\u0131n\u0131n genel ko\u015fullar olduklar\u0131na ve bu ko\u015fullar d\u0131\u015f\u0131nda modern toplumun kurtar\u0131lamayaca\u011f\u0131na ve s\u0131n\u0131f sava\u015f\u0131m\u0131n\u0131n da \u00f6nlenemeyece\u011fine inan\u0131r. Keza, demokrat temsilcilerin hepsinin, d\u00fckk\u00e2nc\u0131 olduklar\u0131n\u0131 ya da d\u00fckk\u00e2nc\u0131lara hayranl\u0131k duyduklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmemek gerekir. K\u00fclt\u00fcrleri ile ve ki\u015fisel durumlar\u0131 ile onlardan bir u\u00e7urumla ayr\u0131lm\u0131\u015f olabilirler. Onlar\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazin temsilcileri yapan \u015fey, onlar\u0131n beyinlerinin de k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvanin kendi ya\u015fam\u0131nda da a\u015famad\u0131\u011f\u0131 s\u0131n\u0131rlar\u0131 a\u015famamas\u0131 ve bu y\u00fczden de teorik olarak, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar\u0131n maddi \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n ve toplumsal durumlar\u0131n\u0131n pratik olarak kendilerini ittikleri ayn\u0131 sorunlara ve ayn\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcmlere itilmi\u015f olmalar\u0131d\u0131r. Genel olarak, bir s\u0131n\u0131f\u0131n siyasal ve edebi temsilcileri ile bunlar\u0131n temsil ettikleri s\u0131n\u0131f aras\u0131ndaki ili\u015fki b\u00f6yle bir ili\u015fkidir.
Bu duruma g\u00f6re, Montagne, cumhuriyeti ve s\u00f6z\u00fcmona insan haklar\u0131n\u0131 savunmak i\u00e7in s\u00fcrekli olarak d\u00fczen partisine kar\u015f\u0131 sava\u015ft\u0131\u011f\u0131 halde, ne cumhuriyetin, ne de insan haklar\u0131n\u0131n onun y\u00fcce ama\u00e7lar\u0131 olmamas\u0131 \u00e7ok do\u011fal bir \u015feydir, t\u0131pk\u0131 silahlar\u0131ndan yoksun b\u0131rak\u0131lmak istenen ve buna kar\u015f\u0131 direnen bir ordunun kendi silahlar\u0131n\u0131 kaybetmemesi i\u00e7in sava\u015f alan\u0131nda yer almas\u0131 gibi.
D\u00fczen partisi, Ulusal Meclis a\u00e7\u0131l\u0131r a\u00e7\u0131lmaz Montagne’a (sayfa 508) sata\u015ft\u0131, damar\u0131na bast\u0131. Burjuvazi, nas\u0131l bir y\u0131l \u00f6nce devrimci proletaryay\u0131 ba\u015f\u0131ndan atmak zorunlulu\u011funu anlam\u0131\u015f idiyse, \u015fimdi de demokrat k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalardan kurtulmak gere\u011fini hissediyordu. Ancak hasm\u0131n durumu de\u011fi\u015fikti. Proletarya partisinin g\u00fcc\u00fc sokakta idi, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin g\u00fcc\u00fc ise bizzat Ulusal Meclisin ba\u011fr\u0131nda. Dolay\u0131s\u0131yla k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvaziyi Ulusal Meclisin d\u0131\u015f\u0131na, soka\u011fa \u00e7ekmek ve b\u00f6ylece sa\u011flamla\u015ft\u0131rmak zaman ve f\u0131rsat\u0131n\u0131 bulamadan \u00f6nce, parlamenter etkinli\u011fini k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin gene kendisine k\u0131rd\u0131rtmak s\u00f6zkonusudur. Montagne ba\u015ftan kara tuza\u011fa d\u00fc\u015ft\u00fc.
Roma’n\u0131n Frans\u0131z birlikleri taraf\u0131ndan topa tutulmas\u0131, \u00f6n\u00fcne at\u0131lan yem oldu. Bu davran\u0131\u015f, anayasan\u0131n, Frans\u0131z Cumhuriyetine kendi askeri g\u00fc\u00e7lerini bir ba\u015fka halk\u0131n \u00f6zg\u00fcrl\u00fcklerine kar\u015f\u0131 kullanmay\u0131 yasaklayan V. maddesini \u00e7i\u011fnemek demekti. Bundan ba\u015fka, anayasan\u0131n IV. maddesi de, gene, Ulusal Meclisin onay\u0131 olmaks\u0131z\u0131n y\u00fcr\u00fctme taraf\u0131ndan her ne bi\u00e7imde olursa olsun sava\u015f il\u00e2n\u0131n\u0131 yasakl\u0131yordu, ve Kurucu Meclis, 8 May\u0131s tarihli karar\u0131 ile Roma seferini k\u0131nam\u0131\u015ft\u0131. \u0130\u015fte bu nedenlerle, Ledru-Rollin, 11 Haziran 1849’da Bonaparte ve bakanlar\u0131 hakk\u0131nda soru\u015fturma a\u00e7\u0131lmas\u0131 istemiyle \u00f6nerge verdi. Thiers’in i\u011fneli sata\u015fmalar\u0131ndan sinirlenen Ledru-Rollin, anayasay\u0131 silah zoru da dahil, her yola ba\u015fvurarak savunmak istedikleri tehdidinde bulunacak kadar ileri gitti. Montagne, tek v\u00fccut gibi hep birden aya\u011fa dikildi, ve bu silah ba\u015f\u0131na \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 yineledi. 12 Haziranda, Ulusal Meclis, su\u00e7lama istemini geri \u00e7evirdi, Montagne da meclisi terketti. 13 Haziran olaylar\u0131n\u0131 biliyoruz: Montagne’\u0131n bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn Bonaparte ve bakanlar\u0131n\u0131 “anayasa-d\u0131\u015f\u0131” il\u00e2n eden bildirisi, silahs\u0131z olan ve Changarnier’nin birlikleriyle daha ilk kar\u015f\u0131la\u015fmalar\u0131nda da\u011f\u0131lan demokrat ulusal muhaf\u0131zlar\u0131n sokak g\u00f6sterileri, vb., vb.. Montagne’\u0131n bir b\u00f6l\u00fcm\u00fc yabanc\u0131 \u00fclkelere s\u0131\u011f\u0131nd\u0131, bir ba\u015fka grup Bourges Y\u00fcce Divan\u0131na verildi[149] ve bir parlamento y\u00f6netmeli\u011fi, geri kalan\u0131n\u0131, Ulusal Meclis ba\u015fkan\u0131n\u0131n tam yetkili g\u00f6zetimine t\u00e2bi k\u0131ld\u0131. Paris’e yeniden s\u0131k\u0131y\u00f6netim kondu ve Paris ulusal muhaf\u0131z\u0131n\u0131n demokrat kesimi da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. B\u00f6ylece Montagne’\u0131n parlamentodaki etkinli\u011fi ve k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazinin Paris’teki (sayfa 509) kuvveti k\u0131r\u0131ld\u0131.
13 Haziranda kanl\u0131 bir i\u015f\u00e7i ayaklanmas\u0131n\u0131n ilk i\u015faretinin verildi\u011fi Lyon, \u00e7evresindeki be\u015f ille birlikte, s\u0131k\u0131y\u00f6netim b\u00f6lgesi il\u00e2n edildi ve bu durum bug\u00fcne kadar s\u00fcrmekte.
Montagne’\u0131n \u00f6nemli k\u0131sm\u0131, bildirisini imzalamay\u0131 reddederek, \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fc yaln\u0131z b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. Bas\u0131n sahneden \u00e7ekilmi\u015fti, \u015fu anlamda ki, yaln\u0131z iki gazete pronunciamento’yu[16*] yay\u0131nlamay\u0131 g\u00f6ze alabilmi\u015fti. K\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar, temsilcilerine ihanet ettiler, \u00e7\u00fcnk\u00fc ulusal muhaf\u0131zlar ortadan yok oldular, ya da kendilerini g\u00f6sterdikleri yerde de barikatlar kurulmas\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131lar. Temsilciler, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvalar\u0131 aldatm\u0131\u015flard\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc ordu i\u00e7inde varl\u0131\u011f\u0131 ileri s\u00fcr\u00fclen s\u00f6zde taraftarlar\u0131 hi\u00e7 bir yerde g\u00f6rmek m\u00fcmk\u00fcn olmad\u0131. Nihayet, demokrat parti, proletaryadan bir ek kuvvet alaca\u011f\u0131 yerde, kendi zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 proletaryaya da bula\u015ft\u0131rd\u0131 ve demokratlar\u0131n marifetleri s\u0131ras\u0131nda her zaman oldu\u011fu gibi, liderler kendi “halk”\u0131n\u0131 ka\u00e7akl\u0131kla, halk ise liderlerini aldat\u0131c\u0131l\u0131kla su\u00e7layabilmekte teselli buldular.
Montagne’\u0131n yak\u0131nda kampanyaya ba\u015flayaca\u011f\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir g\u00f6steri\u015fle il\u00e2n edilmesi pek ender g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, ve gene demokrasinin ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz zaferinin daha b\u00fcy\u00fck bir g\u00fcvenle ve \u00e7ok daha uzun bir zaman \u00f6ncesinden, b\u00fcy\u00fck bir g\u00fcr\u00fclt\u00fcyle duyurulmas\u0131 pek enderdir. Ku\u015fkusuz, demokratlar, Eriha’n\u0131n[280](sayfa 510) tehditlerini uygulamaya ge\u00e7irmek zorunda g\u00f6recek kadar g\u00fc\u00e7 ve tats\u0131z bir durumda kal\u0131nca da, bunu, amaca giden yolda hi\u00e7 bir \u015feyden ka\u00e7\u0131nmayan, ve canlaba\u015fla geri \u00e7ekilmek i\u00e7in bahaneler arayan, ikircil bir tarzda yap\u0131yorlar. Kavgay\u0131 haber veren g\u00f6zkama\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7, kavgan\u0131n ba\u015flamas\u0131 gerekti\u011fi anda, zay\u0131f bir m\u0131r\u0131lt\u0131 halinde yitip gidiyor. Oyuncular kendilerini ciddiye almaz oluyorlar, ve eylem, i\u011fneyle delinen bir kuru barsak gibi ac\u0131kl\u0131 bir \u015fekilde fosluyor.
Hi\u00e7 bir parti, elinde bulunan ara\u00e7lar\u0131, demokrat partiden daha \u00e7ok abartmaz. Hi\u00e7 biri, durum hakk\u0131nda daha hafiflikle hayale kap\u0131lmaz. Ordunun bir k\u0131sm\u0131 kendisi i\u00e7in, oy verdi diye, Montagne, ordunun kendinden yana aya\u011fa kalkaca\u011f\u0131 kan\u0131s\u0131ndayd\u0131. Peki hangi durumda? B\u00f6yle bir durum, birlikler a\u00e7\u0131s\u0131ndan, ancak, devrimciler, Frans\u0131z askerlerine kar\u015f\u0131, Roma askerlerinin taraf\u0131n\u0131 tuttuklar\u0131 zaman do\u011fard\u0131. \u00d6te yandan proletaryan\u0131n, ulusal muhaf\u0131za kar\u015f\u0131 derin bir nefret duymamas\u0131 ve gizli derneklerin liderlerinin demokrat partinin \u00f6nderlerine kar\u015f\u0131 derin bir g\u00fcvensizlik beslememesi i\u00e7in, 1848 Haziran\u0131n\u0131n an\u0131lar\u0131 hen\u00fcz pek tazeydi. Bu anla\u015fmazl\u0131klar\u0131 gidermek i\u00e7in b\u00fcy\u00fck ortak \u00e7\u0131karlar\u0131n ortaya konmu\u015f olmas\u0131 gerekliydi. Anayasan\u0131n soyut bir paragraf\u0131n\u0131n \u00e7i\u011fnenmesi b\u00f6yle bir \u00e7\u0131kar koymuyordu ortaya. Anayasa, demokratlar\u0131n bizzat kendilerinin a\u00e7\u0131klad\u0131klar\u0131na g\u00f6re, daha \u00f6nce bir\u00e7ok kez bozulmam\u0131\u015f m\u0131yd\u0131? En pop\u00fcler gazeteler, anayasay\u0131 kar\u015f\u0131-devrimci bir tertip olarak damgalamam\u0131\u015flar m\u0131yd\u0131? Ama demokrat, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvaziyi, dolay\u0131s\u0131yla, ba\u011fr\u0131nda kar\u015f\u0131t iki s\u0131n\u0131f\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 birbirlerini k\u00f6relttikleri bir ara s\u0131n\u0131f\u0131 temsil etti\u011fi i\u00e7in, s\u0131n\u0131flar aras\u0131 uzla\u015fmaz \u00e7eli\u015fkilerin \u00fcst\u00fcnde oldu\u011funu san\u0131r. Demokratlar, kar\u015f\u0131lar\u0131nda ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 bir s\u0131n\u0131f bulundu\u011funu teslim ediyorlar, ama onlar kendileri, ulusun b\u00fct\u00fcn geri kalanlar\u0131yla birlikte halk\u0131 olu\u015fturuyorlar. Onlar\u0131n temsil ettikleri \u015fey ise, halk\u0131n hakk\u0131d\u0131r, onlar\u0131 ilgilendiren \u015fey, halk\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131d\u0131r. O halde, bir sava\u015f\u0131ma giri\u015fmeden \u00f6nce farkl\u0131 s\u0131n\u0131flar\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131 ve durumlar\u0131n\u0131 incelemeleri gerekmiyor. Kendi \u00f6z ara\u00e7lar\u0131n\u0131, fazla bir titizlik ve \u00f6zenle tartmalar\u0131n\u0131n gere\u011fi yok. Halk\u0131n tamamen kendi kaynaklar\u0131 ile kendini ezenlere kar\u015f\u0131 sald\u0131rmas\u0131 i\u00e7in demokratlar\u0131n (sayfa 511) yapacaklar\u0131 tek \u015fey, bir i\u015faret vermektir. Ama e\u011fer, pratikte, onlar\u0131n \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n \u00e7\u0131kar olmad\u0131klar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karsa, ve e\u011fer onlar\u0131n g\u00fcc\u00fc bir g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fck olarak kendini a\u00e7\u0131\u011fa vurursa, bunun su\u00e7u, ya b\u00f6l\u00fcnmez halk\u0131 bir\u00e7ok d\u00fc\u015fman kamplara b\u00f6len k\u00f6t\u00fcl\u00fck\u00e7\u00fc safsatac\u0131lar\u0131n, ya demokrasinin hedeflerini kendi \u00f6z iyili\u011fi olarak de\u011ferlendiremeyecek kadar sersem ve k\u00f6r olan ordunundur, ya da uygulamada bir ayr\u0131nt\u0131 her \u015feyi berbat etmi\u015ftir, ya da art\u0131k beklenmedik bir rastlant\u0131 bu kez partiyi kaybettirmi\u015ftir. Her halde de, demokrat, en y\u00fczkaras\u0131 bir bozgundan, sava\u015f\u0131ma girdi\u011fi zaman ne kadar masum idiyse o kadar tertemiz olarak ve yeni bir inan\u00e7la, kendisi ve partisi eski g\u00f6r\u00fc\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131 b\u0131rakaca\u011f\u0131 i\u00e7in de\u011fil de, tersine, ko\u015fullar ard\u0131ndan yeti\u015fece\u011fi kadar olgunla\u015faca\u011f\u0131 i\u00e7in mutlaka kazanaca\u011f\u0131 inanc\u0131 ile \u00e7\u0131kar.
Bunun i\u00e7indir ki k\u0131r\u0131p ge\u00e7irilmi\u015f, yere serilmi\u015f ve yeni parlamento y\u00f6netmeli\u011finin a\u015fa\u011f\u0131lad\u0131\u011f\u0131 Montagne’\u0131 fazla mutsuz sanmamal\u0131s\u0131n\u0131z. 13 Haziran, onun liderlerini ba\u015f\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131rm\u0131\u015f olsa da, bu yeni durumdan umuda kap\u0131lan daha d\u00fc\u015f\u00fck yeteneklere yer a\u00e7\u0131yordu. Parlamentodaki g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fckleri art\u0131k ku\u015fku g\u00f6t\u00fcrmez oldu\u011fundan, art\u0131k, eylemlerini manevi ho\u015fnutsuzluk, \u00f6fkelenme n\u00f6betleri ve g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc beyanlarla s\u0131n\u0131rland\u0131rmaya hak kazanm\u0131\u015flard\u0131. D\u00fczen partisi, onlar\u0131, ne kadar devrimin son resmi temsilcileri olarak, anar\u015finin b\u00fct\u00fcn deh\u015fetinin cisimle\u015fmesi olarak g\u00f6r\u00fcyormu\u015f gibi yapsa da, onlar, ger\u00e7ekte, gene de \u00f6ylesine yavan ve \u00f6ylesine \u0131l\u0131ml\u0131 olabiliyorlard\u0131. Ama 13 Haziran \u00fczerine \u015fu derin k\u0131v\u0131rtt\u0131rmayla kendi kendilerini avuttular: Hele genel oy sistemine dokunmaya bir c\u00fcret etsinler! O zaman g\u00f6steririz onlara kim oldu\u011fumuzu! Nous verrons![17*]
Yabanc\u0131 \u00fclkelere s\u0131\u011f\u0131nan montanyarc\u0131lara gelince, burada \u015funa dikkati \u00e7ekmek yeter: Ledru-Rollin, ba\u015f\u0131nda bulundu\u011fu g\u00fc\u00e7l\u00fc partiyi, onbe\u015f g\u00fcnden k\u0131sa bir s\u00fcre i\u00e7inde ve geri getirme umudu kalmamacas\u0131na y\u0131kmay\u0131 ba\u015fard\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, in partibus [98] bir Frans\u0131z h\u00fck\u00fcmeti kurman\u0131n kendisine d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcne inand\u0131; uzakta, eylem alan\u0131n\u0131n uza\u011f\u0131nda, devrimin d\u00fczeyi d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc \u00f6l\u00e7\u00fcde ve Resmi Fransa’n\u0131n resmi b\u00fcy\u00fckl\u00fckleri gitgide k\u00fc\u00e7\u00fcld\u00fckleri \u00f6l\u00e7\u00fcde bu partinin \u00e7ehresi o kadar (sayfa 512) b\u00fcy\u00fcyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Ulahlara ve \u00f6teki halklara, Avrupa k\u0131tas\u0131n\u0131n zorbalar\u0131n\u0131, gerek kendi m\u00fcdahalesi ile ve gerekse m\u00fcttefiklerinin m\u00fcdahalesi ile tehdit etti\u011fi aral\u0131kl\u0131 genelgeler g\u00f6ndererek 1852 i\u00e7in cumhuriyet\u00e7i bir talip gibi g\u00f6r\u00fcnebilmi\u015fti. Proudhon, bu baylara Vous n’\u00eates que desblagueurs[18*] diye ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 zaman, tamamen haks\u0131z m\u0131yd\u0131?
13 Haziran g\u00fcn\u00fc, d\u00fczen partisi, yaln\u0131z Montagne’\u0131 y\u0131kmakla kalmam\u0131\u015f, anayasay\u0131 Ulusal Meclisin \u00e7o\u011funlu\u011funun kararlar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 k\u0131lmay\u0131 da ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131. Cumhuriyeti \u015fu \u015fekilde kavr\u0131yordu: parlamenter bi\u00e7imlerde, egemenli\u011fin, krall\u0131k d\u00f6neminde oldu\u011fu gibi, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fcn\u00fcn vetosu ya da parlamentoyu da\u011f\u0131tma hakk\u0131 ile s\u0131n\u0131rl\u0131 olmaks\u0131z\u0131n parlamenter bi\u00e7imlerde \u015fimdiki burjuva egemenli\u011fi. Bu, Thiers’in dedi\u011fi gibi parlamenter cumhuriyetti. Ama burjuvazi, 13 Haziranda, parlamento i\u00e7inde salt egemenli\u011fini g\u00fcven alt\u0131na ald\u0131ysa da, parlamentonun kendisini, en pop\u00fcler kesimini atarak, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc kar\u015f\u0131s\u0131nda ve halk kar\u015f\u0131s\u0131nda devas\u0131z bir zaafla yaralam\u0131yor muydu? Herhangi ba\u015fka bir merasime gerek g\u00f6rmeden, bir\u00e7ok milletvekilini, savc\u0131lar\u0131n istemlerine teslim ederek, kendi parlamenter dokunulmazl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yok ediyordu. Montagne’a uygulad\u0131\u011f\u0131 a\u015fa\u011f\u0131lay\u0131c\u0131 y\u00f6netmelik, halk\u0131n herbir temsilcisini al\u00e7altt\u0131\u011f\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde, cumhurba\u015fkan\u0131n\u0131 y\u00fckseltiyordu. Burjuvazi, anayasay\u0131 savunmak i\u00e7in giri\u015filen ayaklanmay\u0131, anar\u015fist diye, toplumu alt\u00fcst etmeyi ama\u00e7layan bir eylem diye damgalamakla, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc, kendisine kar\u015f\u0131n, anayasay\u0131 \u00e7i\u011fnedi\u011fi takdirde, ba\u015fkald\u0131rma \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 olana\u011f\u0131n\u0131 kendisi i\u00e7in de yasakl\u0131yordu. Tarihin ac\u0131 alay\u0131 \u00f6yle istedi ki, Bonaparte’\u0131n emri \u00fczerine Roma’y\u0131 topa tutan ve b\u00f6ylece 13 Haziran ayaklanmas\u0131n\u0131n dolays\u0131z nedeni olan general Oudinot, 2 Aral\u0131k 1851’de, d\u00fczen partisi taraf\u0131ndan, halka, \u0131srarla ve bo\u015f yere Bonaparte’a kar\u015f\u0131 anayasan\u0131n generali olarak sunuldu. 13 Haziran\u0131n bir ba\u015fka kahraman\u0131, y\u00fcksek maliyenin adamlar\u0131 olan bir ulusal muhaf\u0131zlar \u00e7etesinin ba\u015f\u0131nda, demokrat gazetelerin y\u00f6netim merkezlerindeki kaba davran\u0131\u015flar\u0131ndan \u00f6t\u00fcr\u00fc Ulusal Meclis k\u00fcrs\u00fcs\u00fcnden kutlanm\u0131\u015f olan Vieyra, evet bu ayn\u0131, Vieyra, Bonarparte’\u0131n komplosuna sokulmu\u015ftu ve Ulusal Meclisin (sayfa 513) son saati geldi\u011finde, onu, ulusal muhaf\u0131zlardan gelecek her t\u00fcrl\u00fc koruyuculuktan yoksun b\u0131rakmakta \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir katk\u0131s\u0131 olmu\u015ftu.
13 Haziran\u0131n ba\u015fka bir anlam\u0131 daha oldu. Montagne, meclisten Bonaparte’a kar\u015f\u0131 bir su\u00e7lama koparmak istemi\u015fti. Bu bak\u0131mdan, onun yenilgisi, Bonaparte’\u0131n do\u011frudan bir zaferi, has\u0131mlar\u0131 olan demokratlara kar\u015f\u0131 parlak bir ki\u015fisel ba\u015far\u0131s\u0131 oldu. D\u00fczen partisi, zaferi ele ge\u00e7irmek i\u00e7in d\u00f6v\u00fc\u015ft\u00fc, Bonaparte ise parsay\u0131 toplad\u0131. \u0130\u015fte onun yapt\u0131\u011f\u0131 bu. 14 Haziranda, Paris duvarlar\u0131 \u00fczerinde bir bildiri g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, bu bildiride, Ba\u015fkan, g\u00fcya, elinde olmayarak, istemeye istemeye, ancak olaylar\u0131n zorlamas\u0131 ile ke\u015fi\u015flere \u00f6zg\u00fc yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan \u00e7\u0131k\u0131yor ve o de\u011feri bilinmemi\u015f erdem, has\u0131mlar\u0131n\u0131n kara \u00e7almalar\u0131ndan yak\u0131n\u0131yordu ve kendi ki\u015fili\u011fini d\u00fczenin davas\u0131 ile \u00f6zde\u015fle\u015ftirir g\u00f6r\u00fcnerek, daha do\u011frusu d\u00fczenin davas\u0131n\u0131 kendi ki\u015fili\u011fi ile \u00f6zde\u015fle\u015ftiriyordu. \u00dcstelik, Ulusal Meclis, i\u015f i\u015ften ge\u00e7tikten sonra da olsa, Roma seferini onaylad\u0131ysa da, buna ilk giri\u015fen o, Bonaparte’\u0131n kendisi idi. B\u00fcy\u00fckrahip Samuel’i Vatikan’a geri g\u00f6t\u00fcrd\u00fckten sonra, Tuileries saray\u0131na kral David olarak yerle\u015fmeyi umabilirdi.[281] Papazlar\u0131 kazanm\u0131\u015ft\u0131.
13 Haziran ayaklanmas\u0131, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz gibi, sokaklarda bar\u0131\u015f\u00e7\u0131l bir y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f alay\u0131 olmaktan ileri gitmemi\u015fti. Demek ki, ona kar\u015f\u0131 kazan\u0131lacak askeri \u015feref ve zaferler yoktu. \u015euras\u0131 da daha az ger\u00e7ek de\u011fildir: kahraman bak\u0131m\u0131ndan oldu\u011fu kadar olay bak\u0131m\u0131ndan da yoksul olan bu \u00e7a\u011fda, d\u00fczen partisi, bu kans\u0131z sava\u015f\u0131 ikinci bir Austerlitz’e[282] \u00e7evirdi. K\u00fcrs\u00fc ve bas\u0131n, orduyu, anar\u015finin g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc temsil eden halk y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131na kar\u015f\u0131 d\u00fczenin g\u00fcc\u00fc olarak kutlad\u0131lar ve “toplumun kalesi” Changarnier’yi g\u00f6klere \u00e7\u0131kard\u0131lar. Sonunda Changamier’nin kendisinin bile inanmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 bir yutturmaca. Ama, el alt\u0131ndan, \u015f\u00fcpheli g\u00f6r\u00fcnen birlikler Paris’ten uzakla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131, demokratlardan yana oy kullanan alaylar Fransa’dan Cezayire s\u00fcr\u00fcld\u00fc, birliklerin eleba\u015f\u0131lar\u0131 disiplin b\u00f6l\u00fcklerine yolland\u0131. Son olarak da, bas\u0131n k\u0131\u015fladan, k\u0131\u015fla da burjuva toplumundan sistemli olarak kopar\u0131ld\u0131.
\u0130\u015fte Frans\u0131z ulusal muhaf\u0131z\u0131n\u0131n tarihinin kesin d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131na gelmi\u015f bulunuyoruz. 1830’da, Restorasyonun devrilmesine karar veren oydu. Louis-Philippe zaman\u0131nda, (sayfa 514) ulusal muhaf\u0131z\u0131n nizami birliklerin yan\u0131nda yer ald\u0131\u011f\u0131 her ayaklanma yenilgiye u\u011frad\u0131. 1848 \u015eubat olaylar\u0131 s\u0131ras\u0131nda ulusal muhaf\u0131z ayaklanmaya kar\u015f\u0131 pasif ve Louis-Philippe’e kar\u015f\u0131 da kesin olmayan bir tutum ald\u0131\u011f\u0131 zaman, Louis-Philippe kendini yenilmi\u015f sayd\u0131. \u0130\u015fte b\u00f6ylece, devrimin, ulusal muhaf\u0131z olmadan galip gelemeyece\u011fi, ordunun da ulusal muhaf\u0131za kar\u015f\u0131 galip gelemeyece\u011fi inanc\u0131 k\u00f6k sald\u0131. Bu, ordunun, burjuvazinin sonsuz erkine olan temelsiz bo\u015f inanc\u0131 idi. 1848 Haziran olaylar\u0131 s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm ulusal muhaf\u0131z\u0131n ordu birliklerinin yard\u0131m\u0131 ile ba\u015fkald\u0131rmay\u0131 ezmesi, bu bo\u015f inan\u0131 kuvvetlendirmekten ba\u015fka bir \u015fey yapmam\u0131\u015ft\u0131. Bonaparte’\u0131n iktidara geli\u015finden sonra, ulusal muhaf\u0131z komutanl\u0131\u011f\u0131 ile birinci askeri t\u00fcmen komutanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, anayasaya ayk\u0131r\u0131 olarak, Changarnier’nin \u015fahs\u0131nda birle\u015ftirilmesi sonucu, ulusal muhaf\u0131z\u0131n etkinli\u011fi, bir bak\u0131ma, azald\u0131.
Ulusal muhaf\u0131z komutanl\u0131\u011f\u0131, \u015fimdi art\u0131k y\u00fcksek askeri komutanl\u0131\u011f\u0131n basit bir s\u0131fat\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcnden, ulusal muhaf\u0131z, art\u0131k askeri birliklerin eklentisinden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildi. En sonunda, 13 Haziranda par\u00e7aland\u0131, yaln\u0131z, bu \u00e7a\u011f\u0131n ba\u015f\u0131ndan beri Fransa’n\u0131n her yan\u0131nda zaman zaman yinelenegelen k\u0131smi da\u011f\u0131lmas\u0131 sonucu de\u011fil, hi\u00e7 bir iz, k\u0131r\u0131nt\u0131 b\u0131rakmamacas\u0131na da\u011f\u0131ld\u0131. 13 Haziran g\u00f6sterisi her \u015feyden \u00f6nce demokrat ulusal muhaf\u0131zlar\u0131n bir g\u00f6sterisiydi. Onlar orduya kar\u015f\u0131, silahlar\u0131n\u0131 de\u011fil, \u00fcniformalar\u0131n\u0131 \u00e7evirmi\u015flerdi. Oysa esas t\u0131ls\u0131m da, bu \u00fcniformadayd\u0131 i\u015fte. Ordu, bu \u00fcniforman\u0131n da t\u0131pk\u0131 herhangi ba\u015fka bir y\u00fcn kuma\u015f oldu\u011funa kendini inand\u0131rabildi. B\u00fcy\u00fc bozulmu\u015ftu. 1848’in Haziran olaylar\u0131nda burjuvazi ve k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, ulusal muhaf\u0131z olarak proletaryaya kar\u015f\u0131 ordu ile birle\u015fmi\u015fti. 13 Haziran 1849’da, burjuvazi, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuva ulusal muhaf\u0131z\u0131 da\u011f\u0131tt\u0131. 2 Aral\u0131k 1851’de, burjuva ulusal muhaf\u0131z kendi kendini da\u011f\u0131t\u0131yordu ve Bonaparte, i\u015f olup bittikten sonra da\u011f\u0131tma kararnamesini imzalarken bir emri-vakiyi ger\u00e7eklemekten ba\u015fka bir \u015fey yapm\u0131\u015f olmad\u0131. B\u00f6ylece, burjuvazi, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvazi, art\u0131k onun i\u00e7in ba\u011f\u0131ml\u0131 olmaktan \u00e7\u0131karak bir ba\u015fkald\u0131ran oldu\u011fu andan itibaren, orduya kar\u015f\u0131 da son silah\u0131n\u0131 kendi eliyle par\u00e7alam\u0131\u015ft\u0131, nas\u0131l ki, bizzat kendisi de mutlak hale gelir gelmez, mutlakiyete kar\u015f\u0131 savunma ara\u00e7lar\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00fcn\u00fc, genel bir bi\u00e7imde, kendi elleri ile y\u0131kacaksa. (sayfa 515)
Bu arada, d\u00fczen partisi, tekrar bulmak \u00fczere yaln\u0131zca 1848’de kaybetmi\u015f g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc bir iktidar\u0131, 1849’da, hi\u00e7 bir s\u0131n\u0131r tan\u0131mazcas\u0131na yeniden ele ge\u00e7iri\u015fini, cumhuriyete ve anayasaya s\u00f6verek, kendi \u00f6z liderlerinin yapt\u0131klar\u0131 da dahil olmak \u00fczere ge\u00e7mi\u015f, bug\u00fcnk\u00fc gelecek b\u00fct\u00fcn devrimleri l\u00e2netleyerek, ve bas\u0131n\u0131n a\u011fz\u0131na kilit vuran, dernek kurma hakk\u0131n\u0131 yokeden yasalar \u00e7\u0131kararak, s\u0131k\u0131y\u00f6netimi d\u00fczenli, kurala uygun, temel bir kurum haline getirerek kutlad\u0131. Sonra, Ulusal Meclis, kendi yoklu\u011fu s\u00fcresince g\u00f6rev g\u00f6recek bir s\u00fcrekli komisyon atad\u0131ktan sonra, a\u011fustosun ortas\u0131ndan ekimin ortas\u0131na kadar tatile girdi. Bu tatil s\u0131ras\u0131nda, me\u015fruiyet\u00e7iler Ems ile, orleanc\u0131lar Claremont ile dolaplar \u00e7evirdiler, ayn\u0131 \u015feyi, Bonaparte, h\u00fck\u00fcmdarvari gezilere \u00e7\u0131karak, il meclisleri de, anayasan\u0131n yeniden g\u00f6zden ge\u00e7irilmesini tart\u0131\u015farak yapt\u0131lar. Bunlar, Ulusal Meclisin tatil d\u00f6nemlerinde d\u00fczenli olarak her zaman meydana gelen ara olaylard\u0131 ve ben bunlardan ancak birer “olay” olduklar\u0131 zaman s\u00f6zetmek niyetindeyim. Burada sadece \u015funa i\u015faret edelim. Ulusal Meclis, uzun bir s\u00fcre i\u00e7in sahneden kaybolmakla ve cumhuriyetin ba\u015f\u0131nda yaln\u0131z bir tek siluet, hem de Bonaparte’\u0131nkinden daha da y\u00fcrekler ac\u0131s\u0131 bir siluet b\u0131rakmakla, siyasal olmayan bir davran\u0131\u015fta bulunuyordu, oysa d\u00fczen partisi, halk\u0131 \u00e7ileden \u00e7\u0131karan bir tutumla, i\u00e7indeki ayr\u0131 ayr\u0131 kralc\u0131 \u00f6\u011felere ayr\u0131l\u0131yor ve kendisini, krall\u0131\u011f\u0131n yeniden canland\u0131r\u0131lmas\u0131 konusundaki i\u00e7 \u00e7eki\u015fmelere b\u0131rak\u0131yordu. Bu tatiller s\u0131ras\u0131nda, parlamentonun anla\u015f\u0131lmaz g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc ne zaman kesilse ve parlamento ne zaman \u00fclkeye da\u011f\u0131lmak \u00fczere ayr\u0131lsa, bu cumhuriyetin \u00e7ehresini tamamlamak i\u00e7in yaln\u0131z bir tek \u015feyin eksik oldu\u011fu tart\u0131\u015fma g\u00f6t\u00fcrmez bir bi\u00e7imde ortaya \u00e7\u0131kar: parlamento tatillerini s\u00fcrekli hale getirmek ve parlamentonun “\u00d6zg\u00fcrl\u00fck, E\u015fitlik, Karde\u015flik!” sloganlar\u0131n\u0131n yerine, a\u00e7\u0131k se\u00e7ik, belli anlamlar\u0131 olan “Piyade, S\u00fcvari, Top\u00e7u” terimlerini koymak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
III Yasama Meclisi 28 May\u0131s 1849’da topland\u0131. 2 Aral\u0131k 1851’de da\u011f\u0131ld\u0131. Bu d\u00f6nem anayasal ya da parlamenter cumhuriyet d\u00f6nemidir. Bu d\u00f6nemin kendisi de belliba\u015fl\u0131 \u00fc\u00e7 d\u00f6neme ayr\u0131l\u0131r: 29 May\u0131s 1849’dan 13 Haziran 1849’a kadar, demokrasi ile burjuvazi aras\u0131nda sava\u015f\u0131m, k\u00fc\u00e7\u00fck-burjuvaya da demokrat partinin yenilgisi; 13 Haziran 1849’dan 31 May\u0131s 1850’ye kadar burjuvazinin, yani g\u00fc\u00e7birli\u011fi kurmu\u015f […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[186],"tags":[],"class_list":{"0":"post-5877","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-louis-bonaparte-in-18-brumaire-i-karl-marx"},"yoast_head":"\n