![](\"http:\/\/i41.tinypic.com\/169lp5f.jpg\")
VDevrimci bunal\u0131m a\u015f\u0131l\u0131r a\u015f\u0131lmaz ve genel oy sistemi kald\u0131r\u0131l\u0131r kald\u0131r\u0131lmaz, Ulusal Meclis ile Bonaparte aras\u0131ndaki sava\u015f\u0131m hemen yeniden ba\u015flad\u0131.
Anayasa, Bonaparte’\u0131n \u00f6dene\u011fini 600.000 frank olarak saptam\u0131\u015ft\u0131. Ba\u015fkanl\u0131\u011fa yerle\u015fmesinden ancak alt\u0131 ay ge\u00e7mi\u015fti ki, Bonaparte bunu iki kat\u0131na \u00e7\u0131kartmay\u0131 ba\u015fard\u0131. Odilon Barrot, ger\u00e7ekten de, Kurucu Meclisten, s\u00f6zde temsil masraflar\u0131 kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131 olarak, y\u0131lda, 600.000 frankl\u0131k bir ek koparm\u0131\u015ft\u0131. 13 Hazirandan sonra, Bonaparte, ayn\u0131 \u00e7e\u015fitten isteklerini duyurmu\u015ftu, ama bu kez Barrot kat\u0131nda ba\u015far\u0131 elde edememi\u015fti. 31 May\u0131stan sonra, hemen uygun f\u0131rsattan yararland\u0131 ve bakanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile Ulusal Meclise 3 milyonluk bir \u00f6denti \u00f6nerisi yapt\u0131rtt\u0131. Uzun, ser\u00fcvenli, ba\u015f\u0131bo\u015f bir serseri ya\u015fam, son derece duyarl\u0131 antenler olu\u015fturmu\u015ftu onda, bu antenler, ona, burjuvalar\u0131ndan para s\u0131zd\u0131rabilece\u011fi elveri\u015fli anlar\u0131 yakalayabilmesini sa\u011fl\u0131yordu. A\u00e7\u0131k bir chantage en r\u00e8gle[25*] uygulad\u0131. Ulusal Meclis, onun yard\u0131m\u0131 ve su\u00e7 ortakl\u0131\u011f\u0131yla, halk\u0131n egemenli\u011fini \u00e7i\u011fnemi\u015fti. Bonaparte, meclisi, kesenin a\u011fz\u0131n\u0131 a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131 ve suspay\u0131 olarak kendisine y\u0131lda 3 milyon vermeyi reddetti\u011fi takdirde, su\u00e7unu halk mahkemesine a\u00e7\u0131klamakla tehdit ediyordu. Meclis, 3 milyon (sayfa 528) Frans\u0131z\u0131n oy kullanma hakk\u0131n\u0131 ellerinden alm\u0131\u015ft\u0131. Dola\u015f\u0131m-d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f, ge\u00e7erli\u011fi olmayan herbir Frans\u0131z i\u00e7in, ge\u00e7erli\u011fi olan bir frank istiyordu, yani tam tam\u0131na 3 milyon frank. O, alt\u0131 milyonun se\u00e7ti\u011fi adam olarak, i\u015f i\u015ften ge\u00e7tikten sonra, hile ile kendisinden a\u015f\u0131r\u0131lan oylar i\u00e7in zarar ziyan \u00f6dentisi istiyordu. Meclis Komisyonu, bu densizi ba\u015f\u0131ndan savd\u0131. Bonapartc\u0131 bas\u0131n tehdit etti. Ulusal Meclis, ulusun kitlesi ile ilke \u00fczerinde ve kesin olarak ba\u011flar\u0131n\u0131 kopard\u0131\u011f\u0131 bir anda, cumhurba\u015fkan\u0131 ile de ba\u011flar\u0131 koparabilir miydi? Meclis, y\u0131ll\u0131k h\u00fck\u00fcmdar \u00f6dene\u011fini geri \u00e7evirdi, ama yaln\u0131z bir kez olmak \u00fczere 2.168.000 frankl\u0131k bir ek \u00f6denek verdi. B\u00f6ylece \u00e7ifte bir zaaf\u0131n su\u00e7lusu oldu, bir yandan paray\u0131 verdi, beri yandan da bunu istemeye istemeye verdi\u011fini k\u0131zg\u0131nl\u0131\u011f\u0131yla ortaya koydu. Bonaparte’\u0131n bu paray\u0131 ne ama\u00e7la gereksindi\u011fini daha ilerde g\u00f6rece\u011fiz. Genel se\u00e7im sisteminin kald\u0131r\u0131l\u0131\u015f\u0131n\u0131n hemen ard\u0131ndan ve Bonaparte’\u0131n, Mart ve Nisan bunal\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda hakarete u\u011fram\u0131\u015f tutumunu b\u0131rakarak gaspedici parlamentoya kar\u015f\u0131 k\u0131\u015fk\u0131rt\u0131c\u0131, sinirlendirici bir hayas\u0131zl\u0131k i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc bu ho\u015f olmayan bir sonuca ba\u011flan\u0131\u015ftan sonra, Ulusal Meclis, \u00fc\u00e7 ay s\u00fcre ile, 11 A\u011fustostan, 11 Kas\u0131ma kadar tatile girdi. Meclis, kendi yerine, i\u00e7inde hi\u00e7 bir bonapart\u00e7\u0131n\u0131n bulunmad\u0131\u011f\u0131, ancak bir miktar \u0131l\u0131ml\u0131 cumhuriyet\u00e7inin yer ald\u0131\u011f\u0131 18 \u00fcyeden olu\u015fmu\u015f bir Daimi Komisyon atad\u0131. 1849 y\u0131l\u0131n\u0131n Daimi Komisyonunda yaln\u0131z d\u00fczen partisinin adamlar\u0131 ve bonapart\u00e7\u0131lar vard\u0131. Ama o \u00e7a\u011fda d\u00fczen partisi, s\u00fcrekli olarak devrime kar\u015f\u0131 oldu\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yordu. Bu kez, durmadan ba\u015fkana kar\u015f\u0131 oldu\u011funu a\u00e7\u0131klayan, parlamenter cumhuriyet idi. 31 May\u0131s yasas\u0131ndan sonra, d\u00fczen partisinin kar\u015f\u0131s\u0131nda, yaln\u0131z bu bir tek rakip vard\u0131.
Ulusal Meclis, 1850 Kas\u0131m\u0131nda yeniden topland\u0131\u011f\u0131 zaman, meclisin o zamana kadar ba\u015fkana kar\u015f\u0131 verdi\u011fi k\u00fc\u00e7\u00fck k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6nemsiz \u00e7at\u0131\u015fmalar yerine, bu iki g\u00fc\u00e7 aras\u0131nda, ac\u0131mas\u0131z b\u00fcy\u00fck bir sava\u015f, k\u0131yas\u0131ya bir sava\u015f\u0131m giderek ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz bir hale gelmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnd\u00fc.
1849’da oldu\u011fu gibi bu y\u0131l\u0131n parlamento tatili s\u0131ras\u0131nda da, d\u00fczen partisi ayr\u0131 ayr\u0131 kesimlere b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc; bunlar\u0131n herbiri, Louis-Philippe’in \u00f6l\u00fcm\u00fcnde taze bir kaynak bulan krall\u0131\u011f\u0131 diriltmeye y\u00f6nelik kendi entrikalar\u0131 ile u\u011fra\u015f\u0131yordu. Me\u015fruiyet\u00e7ilerin kral\u0131 Henri V, Paris’te oturan ve Daimi (sayfa 529) Komisyon \u00fcyelerinin de i\u00e7inde yer ald\u0131\u011f\u0131 ger\u00e7ek bir bakanlar kurulu bile atam\u0131\u015ft\u0131. \u015eu halde, Bonaparte, kendi y\u00f6n\u00fcnden, Fransa ta\u015fras\u0131nda geziler yapmakta ve huzuru ile onur verdi\u011fi kent halk\u0131n\u0131n e\u011filimine g\u00f6re az\u00e7ok \u00fcst\u00fc \u00f6rt\u00fcl\u00fc ya da a\u00e7\u0131k bir bi\u00e7imde kendisinin krall\u0131\u011f\u0131 diriltme tasar\u0131lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamakta ve kendisine taraftarlar toplamakta hakl\u0131 idi. B\u00fcy\u00fck resmi Moniteur’\u00fcn ve Bonaparte’\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6zel Moniteur’lerinin elbette ki muzaffer turneler olarak g\u00f6klere \u00e7\u0131karmamazl\u0131k edemeyecekleri bu gezilerde, Bonaparte, daima 10 Aral\u0131k derne\u011fine ba\u011fl\u0131 ki\u015filerle birlikteydi. Bu dernek, 1849’da kurulmu\u015ftu. Bir yard\u0131msever dernek kurmak bahanesi ile Paris l\u00fcmpen-proletaryas\u0131 gizli kollar halinde \u00f6rg\u00fctlendirilmi\u015fti, derne\u011fin kendisi bonapart\u00e7\u0131 bir general taraf\u0131ndan y\u00f6neltilmek \u00fczere, herbir kolun ba\u015f\u0131na bonapart\u00e7\u0131 ajanlar konulmu\u015ftu. Ge\u00e7imlerinin ve hatta k\u00f6kenlerinin nereden geldi\u011fi \u015f\u00fcpheli, y\u0131k\u0131ma u\u011fram\u0131\u015f “kibar d\u00fc\u015fk\u00fcnler” yan\u0131nda, burjuvazinin koku\u015fmu\u015f ser\u00fcvencileri ve d\u00f6k\u00fcnt\u00fcleri yan\u0131nda, bu dernekte, ba\u015f\u0131bo\u015f serseriler, yol verilmi\u015f askerler, zindandan \u00e7\u0131km\u0131\u015f forsalar, s\u00fcrg\u00fcn ka\u00e7k\u0131n\u0131 k\u00fcrek mahkumlar\u0131, h\u0131rs\u0131zlar, \u015farlatanlar, lazzaroniler,[132] yankesiciler, g\u00f6zden s\u00fcrmeyi \u00e7eken hokkabazlar, kumarbazlar, pezevenkler, genelev i\u015fletenler, hamallar, i\u015fsiz yazarlar, org \u00e7al\u0131c\u0131lar\u0131, pa\u00e7avrac\u0131lar, bileyciler, kalayc\u0131lar, dilenciler, k\u0131sacas\u0131, Frans\u0131zlar\u0131n “boh\u00e9me”[26*] dedikleri bu ne oldu\u011fu belirsiz, \u00e7\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015f, karars\u0131z t\u00fcm y\u0131\u011f\u0131n vard\u0131. \u0130\u015fte, Bonaparte, kendisine yak\u0131n olan bu unsurlarla 10 Aral\u0131k derne\u011finin g\u00f6vdesini olu\u015fturmu\u015ftu. “Yard\u0131mseverler derne\u011fi”, \u015fu anlamda ki, Bonaparte gibi b\u00fct\u00fcn \u00fcyeler, emek\u00e7i halk\u0131n zarar\u0131na birbirlerinin yard\u0131m\u0131na ko\u015fmak gereksinmesini duyuyorlard\u0131. Kendisini l\u00fcmpen-proletaryaya ba\u015fkan atayan, kendisinin ki\u015fisel olarak ard\u0131nda ko\u015ftu\u011fu \u00e7\u0131karlar\u0131 \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f, \u00e7e\u015fitlendirilmi\u015f bir bi\u00e7imde yaln\u0131z l\u00fcmpen-proletaryada bulan, toplumun b\u00fct\u00fcn s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n bu tortusunu, bu d\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fc, bu firesini kay\u0131ts\u0131z \u015farts\u0131z yaslanabilece\u011fi tek s\u0131n\u0131f olarak g\u00f6ren bu Bonaparte, ger\u00e7ek Bonaparte’t\u0131r, “sansphrase”[27*] Bonaparte’t\u0131r. Bu d\u00fczenbaz sefih, halklar\u0131n ya\u015fam\u0131na, onlar\u0131n eylemine ve devletin eylemlerine, s\u00f6z\u00fcn en kaba anlam\u0131yla, bir komedi (sayfa 530)[285] 10 Aral\u0131k derne\u011fine, t\u0131pk\u0131 Klaus Zettel’in[28*] aslan\u0131 temsil etmesi gibi, halk\u0131 temsil etmekle g\u00f6revlendirilen 10.000 bald\u0131r\u0131\u00e7\u0131plak sokak serserisini topluyor. Burjuvazinin kendisi, en iyi i\u015flenmi\u015f, en eksiksiz bir komediyi, ama d\u00fcnyan\u0131n en ciddi havas\u0131 ile ve Frans\u0131z dram kurallar\u0131n\u0131n en ukal\u00e2ca protokollerinden hi\u00e7 birini \u00e7i\u011fnemeksizin oynad\u0131\u011f\u0131 bir anda, kendi devlet i\u015flerinin g\u00f6steri\u015fine yar\u0131-kanar yar\u0131-kanmaz bir durumda iken komediyi d\u00fcped\u00fcz komedi olarak alan bu ser\u00fcvenci, ona \u00fcst\u00fcn gelecekti. Ancak g\u00f6steri\u015fli hasm\u0131ndan kurtuldu\u011fu zaman, kendi imparatorluk rol\u00fcn\u00fc ciddiye ald\u0131\u011f\u0131 ve Napol\u00e9on maskesini tak\u0131nd\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ger\u00e7ek Napol\u00e9on’u temsil etti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc zamand\u0131r ki, tarihi art\u0131k bir komedi sanmayan, ama kendi \u00f6z komedisini tarih sanan bu a\u011f\u0131rba\u015fl\u0131 soytar\u0131, kendi d\u00fcnya anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n kurban\u0131 oluyor. Ulusal i\u015flikler sosyalist i\u015f\u00e7iler i\u00e7in ne idiyse, gezgin muhaf\u0131zlar burjuva cumhuriyet\u00e7iler i\u00e7in ne idiyse, Bonaparte’\u0131n \u00f6zel partisini meydana getiren 10 Aral\u0131k derne\u011fi de onun i\u00e7in ayn\u0131 \u015fey idi. Bonaparte’\u0131n gezilerinde, demiryolu vagonlar\u0131na doldurulmu\u015f bu dernek kollar\u0131n\u0131n, gitti\u011fi yerde, kendisine hemen bir kar\u015f\u0131lay\u0131c\u0131 ve dinleyici kalabal\u0131\u011f\u0131 sa\u011flamak; yalanc\u0131ktan halk kendisine sevgi g\u00f6steriyormu\u015f gibi yapmak, “Vive I’empereur!”[29*] diye ba\u011f\u0131rmak ve elbette ki polisin himayesinde cumhuriyet\u00e7ilere s\u00f6vmek ve onlar\u0131 d\u00f6vmek gibi \u00f6zel bir g\u00f6revleri vard\u0131. Paris’e d\u00f6n\u00fc\u015flerinde ise, bir \u00f6nc\u00fc birli\u011fi olu\u015fturmak, kar\u015f\u0131-g\u00f6sterileri \u00f6nlemek ya da da\u011f\u0131tmakla g\u00f6revliydiler. 10 Aral\u0131k derne\u011fi, Bonaparte’\u0131n derne\u011fi idi, ona aitti, onun eseri, onun en \u00f6z d\u00fc\u015f\u00fcncesi idi. O neyi kendine mal ediyorsa, bunu, ona durum ve ko\u015fullar\u0131n (sayfa 531) g\u00fcc\u00fc veriyor, ne yap\u0131yorsa, bunu, durum ve ko\u015fullar onun i\u00e7in yap\u0131yor, ya da o, k\u0131saca, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n eylemlerini kopya etmekle yetiniyor. Ama, ard\u0131nda gizli doland\u0131r\u0131c\u0131lar ve h\u0131rs\u0131zlar derne\u011fi,[30*] d\u00fczensizlik, karga\u015fa, fuhu\u015f, h\u0131rs\u0131zl\u0131k derne\u011fi olmak \u00fczere yurtta\u015flar\u0131n \u00f6n\u00fcnde, resmi bir dille a\u00e7\u0131ktan a\u00e7\u0131\u011fa d\u00fczenden, dinden, aileden, m\u00fclkiyetten s\u00f6zederken, i\u015fte o, Bonaparte’\u0131n ta kendisidir, demetin as\u0131l yarat\u0131c\u0131s\u0131 odur, 10 Aral\u0131k derne\u011finin \u00f6yk\u00fcs\u00fc, onun kendi \u00f6yk\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Ola\u011fan\u00fcst\u00fc durumlarda d\u00fczen partisi milletvekillerinin, 10 Aral\u0131k\u00e7\u0131lar\u0131n coplar\u0131n\u0131n tad\u0131na bakt\u0131klar\u0131 olmu\u015ftu. Dahas\u0131 var, Ulusal Meclise ba\u011fl\u0131 ve meclisin g\u00fcvenli\u011fini kollamakla g\u00f6revli Polis Komiseri Yon, Daimi Komisyona, Alais ad\u0131nda birinin tan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerine [10] Aral\u0131k\u00e7\u0131lardan bir kolun, General Changarnier’yi ve Meclis Ba\u015fkan\u0131 Dupin’i \u00f6ld\u00fcrmeye karar vermi\u015f bulunduklar\u0131 ve karar\u0131 kimlerin yerine getirece\u011finin bile belli oldu\u011fu hakk\u0131nda bilgi verdi. 10 Aral\u0131k derne\u011fi hakk\u0131nda bir soru\u015fturma, ki bu Bonaparte’\u0131n gizli d\u00fcnyas\u0131na sayg\u0131s\u0131zca bir el atma olacakt\u0131, ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz g\u00f6r\u00fcnd\u00fc. Meclisin toplanmas\u0131ndan hemen \u00f6nce, Bonaparte, ne olur ne olmaz diye, derne\u011fini da\u011f\u0131tt\u0131, ama anla\u015f\u0131laca\u011f\u0131 gibi yaln\u0131z ka\u011f\u0131t \u00fczerinde, \u00e7\u00fcnk\u00fc 1851’in sonunda, h\u00e2l\u00e2, Emniyet M\u00fcd\u00fcr\u00fc Carlier ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir muht\u0131ra ile, Bonaparte’\u0131, bu derne\u011fi ger\u00e7ekten da\u011f\u0131tmaya sevketmek i\u00e7in bo\u015funa u\u011fra\u015ft\u0131.
10 Aral\u0131k derne\u011fi, Bonaparte’\u0131n nizami orduyu b\u00fcy\u00fck bir 10 Aral\u0131k derne\u011fine \u00e7evirmeyi ba\u015far\u0131ncaya kadar, onun \u00f6zel ordusu olarak kalacakt\u0131. Bonaparte, Ulusal Meclisin uzat\u0131lmas\u0131ndan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra, bu do\u011frultuda bir giri\u015fimde bulundu; bu i\u015f i\u00e7in de, az \u00f6nce meclisten kopard\u0131\u011f\u0131 paradan yararland\u0131. Bir kaderci olarak, insan\u0131n, \u00f6zellikle de askerin kar\u015f\u0131 duramayaca\u011f\u0131 baz\u0131 \u00fcst\u00fcn g\u00fc\u00e7ler oldu\u011funa inanm\u0131\u015ft\u0131. Bu g\u00fc\u00e7ler aras\u0131nda, en ba\u015fta puro ve \u015fampanyay\u0131, so\u011fuk k\u00fcmes hayvanlar\u0131 etlerini ve sar\u0131msakl\u0131 sucuklar\u0131 say\u0131yordu. Onun i\u00e7in, subaylar\u0131 ve astsubaylar\u0131, Elys\u00e9e saray\u0131n\u0131n salonlar\u0131nda, puro ve \u015fampanya, so\u011fuk k\u00fcmes hayvanlar\u0131 etleri ve sar\u0131msakl\u0131 sucuklar sunarak a\u011f\u0131rlamaya ba\u015flad\u0131. 3 Ekimde, (sayfa 532) Saint-Maur tefti\u015findeki birliklerle, 10 Ekimde, daha b\u00fcy\u00fck \u00e7apta Satory tefti\u015findeki birliklerle, ayn\u0131 manevray\u0131 yineledi. Amca, B\u00fcy\u00fck \u0130skender’in Asya’daki seferlerini an\u0131ms\u0131yordu, ye\u011fen ise Bacchus’un[288] ayn\u0131 \u00fclkedeki gezilerini. B\u00fcy\u00fck \u0130skender, i\u015fin do\u011frusu, bir yar\u0131-tanr\u0131 idi, oysa Bacchus bir tanr\u0131yd\u0131, ve 10 Aral\u0131k derne\u011finin koruyucu tanr\u0131s\u0131 daha \u00e7ok oydu.
3 Ekim tefti\u015finden sonra, daimi komisyon, sava\u015f bakan\u0131 d’Hautpoul’u huzuruna \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131. D’Hautpoul, bu gibi disipline ayk\u0131r\u0131l\u0131klar\u0131n bir daha yinelenmeyece\u011fine s\u00f6z verdi. Bonaparte’\u0131n 10 Ekimde, d’Hautpoul’un verdi\u011fi s\u00f6z\u00fc nas\u0131l tuttu\u011fu bilinir. General Changarnier, Paris ordusu ba\u015fkomutan\u0131 s\u0131fat\u0131yla s\u00f6zkonusu iki tefti\u015fi y\u00f6netmi\u015fti. Ayn\u0131 zamanda, hem Daimi Komisyon \u00fcyesi, hem ulusal muhaf\u0131z lideri, 29 Ocak ve 13 Haziran\u0131n “kurtar\u0131c\u0131s\u0131”, “toplumun kalesi”, d\u00fczen partisinin y\u00fcksek ba\u015fkanl\u0131k makam\u0131 aday\u0131, her iki monar\u015finin adam\u0131 say\u0131lan Monk, o zamana kadar sava\u015f bakan\u0131na kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7 bir zaman kabul etmemi\u015fti. Her zaman cumhuriyet\u00e7i anayasa ile a\u00e7\u0131k\u00e7a alay etmi\u015f ve Bonaparte’\u0131 kibar ve anlam\u0131 bellisiz bir koruyuculukla izlemi\u015fti. Ama i\u015fte \u015fimdi, sava\u015f bakan\u0131na kar\u015f\u0131 disiplinin, Bonaparte’a kar\u015f\u0131 da anayasan\u0131n savunucusu oluyordu. 10 Ekimde, s\u00fcvari birliklerinin bir b\u00f6l\u00fcm\u00fc “Vive Napol\u00e9on!Vivent les saucissons!”[31*] diye ba\u011f\u0131rd\u0131klar\u0131 zaman, Changarnier, hi\u00e7 de\u011filse dostu Neumeyer’in komutas\u0131nda ge\u00e7it yapan piyade birliklerinin bir \u00f6l\u00fc sessizli\u011fi g\u00f6stermesini sa\u011flayacak tedbirleri ald\u0131. Sava\u015f bakan\u0131, Bonaparte’\u0131n ayartmas\u0131 \u00fczerine, General Neumeyer’i cezaland\u0131rmak i\u00e7in, ona 14 ve 15. t\u00fcmenlerin komutanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 verece\u011fini ileri s\u00fcrerek, onu Paris’teki g\u00f6revinden ald\u0131. Neumeyer, bu yer de\u011fi\u015ftirmeyi reddetti ve sonu\u00e7 olarak da istifas\u0131n\u0131 vermek zorunda kald\u0131. Changarnier ise, beri yandan, 2 Kas\u0131mda g\u00fcnl\u00fck bir emir yay\u0131nlad\u0131, bu emirle silah alt\u0131ndaki b\u00fct\u00fcn birliklere her ne t\u00fcrden olursa olsun ba\u011f\u0131rmay\u0131 ve siyasal g\u00f6sterileri yasakl\u0131yordu. Elys\u00e9e gazeteleri[289] Changarnier’ye, d\u00fczen partisininkiler ise Bonaparte’a sald\u0131rd\u0131lar. Daimi Komisyon, gizli oturumlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, bu oturumlarda \u00e7e\u015fitli zamanlarda, yurdun (sayfa 533) tehlikede oldu\u011funun ilan edilmesi \u00f6nerildi. Ordu, biri Bonaparte’\u0131n ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 Elys\u00e9e’de mek\u00e2n kuran, \u00f6teki Changarnier’nin oturdu\u011fu Tuileries’de bulunan iki genelkurmay ile iki d\u00fc\u015fman kampa b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f gibiydi. Bir an, kavgaya ba\u015flama i\u015fareti vermek i\u00e7in, Ulusal Meclisin toplanmas\u0131 bekleniyormu\u015f gibi oldu. Frans\u0131z kamuoyu, Bonaparte ile Changarnier aras\u0131ndaki bu s\u00fcrt\u00fc\u015fmeleri, \u015fu \u0130ngiliz yazar\u0131n\u0131n karakterize etti\u011fi gibi de\u011ferlendiriyordu: “Fransa’n\u0131n siyasal hizmetk\u00e2rlar\u0131, devrimin yak\u0131c\u0131 lavlar\u0131n\u0131 eski s\u00fcp\u00fcrgelerle s\u00fcp\u00fcr\u00fcyorlar, bu i\u015fi g\u00f6r\u00fcrken de birbirlerine giriyorlar.”
Bu arada, Bonaparte, Sava\u015f Bakan\u0131 d’Hautpoul’un g\u00f6revlerini kald\u0131rmak, onu ivedilikle Cezayire g\u00f6ndermek ve yerine de sava\u015f bakan\u0131 olarak Schramm’\u0131 atamak i\u00e7in zaman yitirmedi. 12 Kas\u0131mda, ayr\u0131nt\u0131larla doldurulmu\u015f, burcu burcu d\u00fczen kokan, uzla\u015fma e\u011filimiyle yan\u0131p tutu\u015fan, anayasaya boyun e\u011fmi\u015f, an\u0131n yak\u0131c\u0131 sorunlar\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda her sorunu i\u015fleyen koskoca bir mesaj verdi Ulusal Meclise. Sanki laf aras\u0131nda s\u00f6z\u00fc ge\u00e7iyormu\u015fcas\u0131na, anayasan\u0131n kesin yarg\u0131lar\u0131na uygun olarak, yaln\u0131z cumhurba\u015fkan\u0131n\u0131n orduyu istedi\u011fi bi\u00e7imde kullanmak yetkisine sahip oldu\u011funu an\u0131\u015ft\u0131r\u0131yordu. Mesaj \u015fu \u015fatafatl\u0131 protesto s\u00f6zleriyle son buluyordu:
“Fransa her \u015feyden \u00f6nce huzur istiyor. … Yaln\u0131zca yeminime ba\u011fl\u0131 olarak, onun bana \u00e7izdi\u011fi dar s\u0131n\u0131rlar i\u00e7inde kalaca\u011f\u0131m. Halk\u0131n se\u00e7ti\u011fi ve g\u00fcc\u00fcn\u00fc sadece halka bor\u00e7lu olan ben, her zaman onun yasal olarak ifadesini bulan iradesine boyun e\u011fece\u011fim. E\u011fer siz, bu \u00e7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi i\u00e7inde, anayasan\u0131n yeniden g\u00f6zden ge\u00e7irilmesine karar verirseniz, bir Kurucu Meclis, yasama g\u00fcc\u00fcn\u00fcn durumunu d\u00fczenleyecektir. Yok b\u00f6yle bir karar vermezseniz, halk, 1852’de kendi karar\u0131n\u0131 g\u00f6rkemle ilan edecektir. Ama gelecekteki \u00e7\u00f6z\u00fcmler ne olursa olsun, ihtiras\u0131n, bask\u0131n yapman\u0131n ya da zorun, b\u00fcy\u00fck bir ulusun kaderini belirlemesine hi\u00e7 bir zaman izin verilmeyece\u011fi konusunda anla\u015fal\u0131m… Benim her \u015feyden \u00f6nce dikkatimi gerektiren \u015fey, 1852’de Fransa’y\u0131 kimin y\u00f6netece\u011fi sorunu de\u011fildir, zaman\u0131m\u0131, \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki d\u00f6nemin \u00e7alkant\u0131s\u0131z, karga\u015fas\u0131z ge\u00e7mesi i\u00e7in kullanmakt\u0131r. \u0130\u00e7tenlikle a\u00e7t\u0131m y\u00fcre\u011fimi size: benim a\u00e7\u0131k y\u00fcreklili\u011fime g\u00fcveninizle, benim iyi niyetime, i\u015fbirli\u011finizle kar\u015f\u0131l\u0131k (sayfa 534) vereceksiniz, gerisi Tanr\u0131dan.”
Burjuvazinin erdemli beylik s\u00f6zleriyle dolu, ikiy\u00fczl\u00fcl\u00fckle \u0131l\u0131mla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f namus dili, burada, 10 Aral\u0131k derne\u011finin h\u00fck\u00fcmdar \u00f6nderinin ve Saint-Maur ve Satory’nin piknik kahraman\u0131n\u0131n a\u011fz\u0131nda en derin anlam\u0131n\u0131 ku\u015fan\u0131yor.
D\u00fczen partisinin burgravlar\u0131, bir an olsun, bu y\u00fcre\u011fini a\u00e7man\u0131n haketti\u011fi g\u00fcven konusunda hayale kap\u0131lmad\u0131lar. \u00c7oktan beri yeminleri kan\u0131ksanm\u0131\u015f bu adamlar\u0131n kendi saflar\u0131nda, bu i\u015fte sa\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u011fartm\u0131\u015f olanlar, yeminini bozman\u0131n b\u00fcy\u00fck ustalar\u0131 vard\u0131. Ordu \u00fczerine yaz\u0131lan b\u00f6l\u00fcm onlar\u0131n g\u00f6zlerinden ka\u00e7mad\u0131. Onlar, mesaj\u0131n, son zamanlarda \u00e7\u0131kar\u0131lan yasalar\u0131 uzun uzun s\u0131ralad\u0131\u011f\u0131 halde, en \u00f6nemli yasay\u0131, se\u00e7im yasas\u0131n\u0131 ayr\u0131 tutarak ondan hi\u00e7 s\u00f6zetmedi\u011fini, tam tersine, anayasan\u0131n de\u011fi\u015ftirilmek \u00fczere g\u00f6zden ge\u00e7irilmemesi halinde, 1852 y\u0131l\u0131 i\u00e7in ba\u015fkan se\u00e7imini halka havale etti\u011fini \u00f6fke ile g\u00f6rd\u00fcler. Se\u00e7im yasas\u0131, d\u00fczen partisinin y\u00fcr\u00fcmesini, hele hele atlamalar\u0131n\u0131 engelleyen ayak ba\u011f\u0131 idi. \u00dcstelik, Bonaparte, 10 Aral\u0131k derne\u011fini resmen da\u011f\u0131tmakla ve Sava\u015f Bakan\u0131 d’Hautpoul’un g\u00f6revlerini elinden almakla, bu g\u00fcnah ke\u00e7ilerini yurdun suna\u011f\u0131nda kendi elleri ile kurban etmi\u015fti. Beklenen \u00e7arp\u0131\u015fman\u0131n \u015fiddetini azaltm\u0131\u015ft\u0131. Nihayet, d\u00fczen partisinin kendisi, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc ile her t\u00fcrl\u00fc kesin, kestirip atacak \u00e7at\u0131\u015fmay\u0131, y\u00fcrek \u00e7arp\u0131nt\u0131s\u0131 ile \u00f6nlemeye, yumu\u015fatmaya, yat\u0131\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Devrimden kopar\u0131lan kazan\u0131mlar\u0131 yitirmek korkusuyla, onun meyvelerini rakiplerine toplatt\u0131r\u0131yordu. “Fransa her \u015feyden \u00f6nce huzur istiyor.” Bu, d\u00fczen partisinin \u015eubattan beri devrime y\u00f6neltti\u011fi \u00e7a\u011fr\u0131yd\u0131, Bonaparte’\u0131n mesaj\u0131nda, d\u00fczen partisine y\u00f6neltti\u011fi \u00e7a\u011fr\u0131yd\u0131. “Fransa her \u015feyden \u00f6nce huzur istiyor.” Bonaparte gaspa y\u00f6nelen i\u015fler i\u015fliyordu, ama d\u00fczen partisi Bonaparte’\u0131n i\u015flerine kar\u015f\u0131 g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc protestolarda bulundu\u011fu, ve onlar\u0131 vesvese ile yorumlad\u0131\u011f\u0131 zaman “d\u00fczensizli\u011fin, karga\u015fan\u0131n” su\u00e7lusu haline getiriyordu kendini. E\u011fer hi\u00e7 kimse s\u00f6z\u00fcn\u00fc etmeseydi, Satory’nin sucuklar\u0131 oldu\u011fu yerde dururdu. “Fransa her \u015feyden \u00f6nce huzur istiyor.” Dolay\u0131s\u0131yla, Bonaparte, diledi\u011fini huzur i\u00e7inde yaps\u0131n istiyordu ve d\u00fczen partisi \u00e7ifte bir korku ile eli-kolu ba\u011flanm\u0131\u015f durumdayd\u0131: gene devrimci kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klara yola\u00e7mak korkusu ve kendi s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n, (sayfa 235) yani burjuvazinin g\u00f6z\u00fcne karga\u015fal\u0131\u011f\u0131n k\u0131\u015fk\u0131rt\u0131c\u0131s\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnmek korkusu. Fransa her \u015feyden \u00f6nce huzur istedi\u011fi i\u00e7in, Bonaparte, mesaj\u0131nda “bar\u0131\u015f” s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc kulland\u0131ktan sonra, ona “sava\u015f” s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc ile kar\u015f\u0131l\u0131k vermeyi g\u00f6ze alamad\u0131. Ulusal Meclisin a\u00e7\u0131l\u0131\u015f\u0131nda b\u00fcy\u00fck skandal sahneleri bekleyen halk, hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131na u\u011frad\u0131. \u00c7o\u011funluk, ekim olaylar\u0131 \u00fczerine Daimi Komisyonun tutanaklar\u0131n\u0131n teslimini isteyen muhalefet vekillerini yenilgiye u\u011fratt\u0131. \u0130lke olarak gerginlik yaratacak b\u00fct\u00fcn tart\u0131\u015fmalar \u00f6nlendi. Ulusal Meclisin 1850 y\u0131l\u0131 kas\u0131m ve aral\u0131k aylar\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ilgin\u00e7 olmad\u0131.
Nihayet, aral\u0131\u011f\u0131n sonuna do\u011fru, parlamentonun baz\u0131 ayr\u0131cal\u0131klar\u0131 \u00e7evresinde gerilla sava\u015f\u0131 ba\u015flad\u0131. Burjuvazi, genel se\u00e7im sistemini kald\u0131rarak s\u0131n\u0131f sava\u015f\u0131m\u0131na son verdi\u011finden beri, hareket, iki g\u00fcc\u00fcn ayr\u0131cal\u0131klar\u0131 \u00fczerine k\u00fc\u00e7\u00fck, baya\u011f\u0131 h\u0131rla\u015fmalar d\u00fczeyine d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.
Meclis \u00fcyelerinden Mauguin’e kar\u015f\u0131 bor\u00e7 y\u00fcz\u00fcnden bir mahk\u00fcmiyet karar\u0131 elde edilmi\u015fti. Mahkeme ba\u015fkan\u0131n\u0131n iste\u011fi \u00fczerine, Adalet Bakan\u0131 Rouher, fazla merasime gerek g\u00f6rmeden, bor\u00e7lu hakk\u0131nda bir tutuklama m\u00fczekkeresi kesmek gerekti\u011fini a\u00e7\u0131klad\u0131. Bunun \u00fczerine Mauguin borcu y\u00fcz\u00fcnden hapse at\u0131ld\u0131. Ulusal Meclis, kendisine kar\u015f\u0131 bu suikasti haber al\u0131nca \u00f6fkeden deliye d\u00f6nd\u00fc. Yaln\u0131z Mauguin’in derhal serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131 emretmekle kalmad\u0131, hemen o ak\u015fam, milletvekilini, meclis zab\u0131t katibine, Clichy cezaevinden zorla \u00e7ekip \u00e7\u0131kartt\u0131rd\u0131. Bununla birlikte, \u00f6zel m\u00fclkiyetin kutsall\u0131\u011f\u0131na olan inanc\u0131n\u0131 olumlamak i\u00e7in ve gerekti\u011finde, cans\u0131k\u0131c\u0131 olan montanyarlar i\u00e7in bir bar\u0131nak a\u00e7mak art-d\u00fc\u015f\u00fcncesi ile, halk temsilcilerinin bor\u00e7 y\u00fcz\u00fcnden hapsedilmelerini, ancak ilk\u00f6nce kendisinin yetki vermesi ko\u015fuluyla kabul etti. Meclis, cumhurba\u015fkan\u0131n\u0131n da bor\u00e7 y\u00fcz\u00fcnden hapsedilebilece\u011fi karar alt\u0131na almay\u0131 unuttu. B\u00f6ylece de, kendi \u00fcyelerini h\u00e2l\u00e2 koruyan son dokunulmazl\u0131k g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc de yok etti.
Polis komiseri Yon’un, Alais ad\u0131nda birinin tan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerine, 10 Aral\u0131k\u00e7\u0131lar\u0131n bir kolunun, Dupin ile Changarnier’yi \u00f6ld\u00fcrmeyi tasarlamakla su\u00e7lad\u0131\u011f\u0131 an\u0131msanacakt\u0131r. Daha, meclisin ilk oturumunda meclis defterdarlar\u0131, bu vesileyle, Ulusal Meclisin kendi \u00f6zel b\u00fct\u00e7esinden \u00f6denecek, emniyet (sayfa 236)
Ulusal Meclisin, kas\u0131m ve aral\u0131k aylar\u0131 boyunca, belirli f\u0131rsatlarda y\u00fcr\u00fctme ile sava\u015f\u0131ma girmeyi nas\u0131l \u00f6nledi\u011fini g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fck. \u015eimdi ise, Ulusal Meclisi, en soysuz bahanelerle sava\u015f\u0131ma girmek zorunda g\u00f6r\u00fcyoruz. Mauguin olay\u0131nda, Ulusal Meclis, halk temsilcilerinin bor\u00e7 y\u00fcz\u00fcnden hapsedilmesi ilkesine resmilik veriyor, ama bunun yaln\u0131z kendisinin ho\u015funa gitmeyen temsilcilere uygulanmas\u0131na izin verme yetkisini kendine sakl\u0131yor ve bu pis ayr\u0131cal\u0131k hakk\u0131 i\u00e7in de adalet bakan\u0131 ile kavga ediyor. 10 Aral\u0131k derne\u011fi hakk\u0131nda bir soru\u015fturma emri vermek i\u00e7in, Bonaparte’\u0131 Fransa’n\u0131n ve t\u00fcm Avrupa’n\u0131n g\u00f6zleri \u00f6n\u00fcnde Paris l\u00fcmpen-proletaryas\u0131n\u0131n \u00f6nderi olarak ger\u00e7ek y\u00fcz\u00fc ile ac\u0131mas\u0131zca ortaya koymak i\u00e7in Dupin’e kar\u015f\u0131 s\u00f6zde suikast tasar\u0131s\u0131ndan yararlanaca\u011f\u0131 yerde, meclis, bu \u00e7at\u0131\u015fmay\u0131, bir polis komiserini atamaya ve g\u00f6revden almaya, kimin, kendisinin mi yoksa i\u00e7i\u015fleri bakan\u0131n\u0131n m\u0131 yetkili oldu\u011fu gibi tek bir soruna indiriyor. \u0130\u015fte (sayfa 537)(sayfa 538)
20 Aral\u0131kta, Pascal Duprat, \u0130\u00e7i\u015fleri bakan\u0131na, alt\u0131n k\u00fcl\u00e7eler piyangosu \u00fczerine soru y\u00f6neltti, a\u00e7\u0131klama, istedi. Bu piyango, bir “Elys\u00e9e k\u0131z\u0131”[290] idi. Her ne kadar Frans\u0131z yasas\u0131, yard\u0131m ama\u00e7lar\u0131 g\u00fcdenler d\u0131\u015f\u0131nda her t\u00fcrl\u00fc piyangoyu yasakl\u0131yorsa da, bu piyangoyu, Bonaparte ile onun sad\u0131k adamlar\u0131 d\u00fcnyaya getirmi\u015f, polis m\u00fcd\u00fcr\u00fc Carlier de onu resmen kanatlar\u0131 alt\u0131na alm\u0131\u015ft\u0131. Kazanc\u0131 g\u00fcya Paris serserilerinin Kaliforniya’ya ula\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 masraflar\u0131na ayr\u0131lm\u0131\u015f olan bir frankl\u0131k yedi milyon bilet. Her \u015feyden \u00f6nce Paris proletaryas\u0131n\u0131n sosyalist hayallerinin yerini yald\u0131zl\u0131 d\u00fc\u015flerle doldurmak, \u00f6\u011fretisel (doctrinal) \u00e7al\u0131\u015fma hakk\u0131 yerine b\u00fcy\u00fck ikramiye serab\u0131n\u0131 koymak istiyorlard\u0131. Paris i\u015f\u00e7ileri, do\u011fal olarak, Kaliforniya alt\u0131n k\u00fcl\u00e7elerinin par\u0131lt\u0131s\u0131 alt\u0131nda, kendi ceplerinden s\u0131zd\u0131r\u0131lan, kararm\u0131\u015f, donuk franklar\u0131 farketmediler. K\u0131sacas\u0131, d\u00fcped\u00fcz bir doland\u0131r\u0131c\u0131l\u0131k vard\u0131 bu i\u015fte. Paris’teki ya\u015fant\u0131lar\u0131n\u0131 bozmadan Kaliforniya’n\u0131n alt\u0131n madenlerini i\u015fletmek isteyen serseriler, Bonaparte’\u0131n kendisi ile, onun bo\u011faz\u0131na kadar borca batm\u0131\u015f Yuvarlak Masa \u015e\u00f6valyeleri[291] idi. Ulusal Meclisin verdi\u011fi \u00fc\u00e7 milyon har vurup harman savrulmu\u015ftu, kasay\u0131 yeniden doldurmak i\u00e7in, \u015f\u00f6yle ya da b\u00f6yle bir \u00e7are gerekti. Bonaparte, bo\u015funa, s\u00f6z\u00fcmona “i\u015f\u00e7i siteleri” kurulmas\u0131 i\u00e7in, listenin ba\u015f\u0131nda \u00f6nemli bir tutarla yer ald\u0131\u011f\u0131 bir ulusal ba\u011f\u0131\u015f toplanmas\u0131 i\u00e7in imza kampanyas\u0131 ba\u015flatt\u0131. Kat\u0131 y\u00fcrekli burjuvalar, horg\u00f6r\u00fc ile, Bonaparte’\u0131n imzas\u0131yla \u00fcstlendi\u011fi miktar\u0131 \u00f6demesini beklediler ve o, fazla bekletti\u011fi i\u00e7in de sosyalist hayal \u015fatolar\u0131 \u00fczerine spek\u00fclasyonu ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa u\u011frad\u0131. Alt\u0131n k\u00fcl\u00e7eleri daha ba\u015far\u0131l\u0131 oldu. Bonaparte ve hempalar\u0131, yedi milyon ile alt\u0131n k\u00fcl\u00e7elerin de\u011feri aras\u0131ndaki fark\u0131n bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc cebe indirmekle yetinmediler, sahte biletler yapt\u0131lar, ayn\u0131 numarayla on, onbe\u015f, yirmi bilet s\u00fcrd\u00fcler piyasaya tam da 10 Aral\u0131k derne\u011finin anlay\u0131\u015f\u0131na uygun bir mali i\u015flem! Bu i\u015fte, Ulusal Meclisin kar\u015f\u0131s\u0131nda art\u0131k itibari bir cumhurba\u015fkan\u0131 yoktu, etten ve kemikten ger\u00e7ek Bonaparte vard\u0131. Burada, Meclis, onu art\u0131k anayasa ile de\u011fil, ama ceza yasas\u0131 ile \u00e7at\u0131\u015f\u0131r bir halde su\u00e7\u00fcst\u00fc yakalayabilirdi. E\u011fer Meclis, Duprat’n\u0131n sorusu \u00fczerine konu\u015fma a\u00e7mad\u0131 ise, bu, sadece Girardin’in “yeterlik” \u00f6nergesinin d\u00fczen partisine kendi ahl\u00e2k bozuklu\u011funu an\u0131msatmas\u0131ndan \u00f6t\u00fcr\u00fc de\u011fildi. Burjuva ve en ba\u015fta da devlet (sayfa 539) adaml\u0131\u011f\u0131 makam\u0131 ile kabaran burjuva, pratikteki yetersizli\u011fini teorik a\u015f\u0131r\u0131l\u0131klarla tamamlar. Devlet adam\u0131 olmak s\u0131fat\u0131yla, t\u0131pk\u0131 devletin kendisi gibi, ancak \u00fcst\u00fcn, kutsanm\u0131\u015f ara\u00e7larla sava\u015f\u0131labilen \u00fcst\u00fcn bir varl\u0131k haline gelir.
Hele, “bohemce” oldu\u011fu kadar prens\u00e7e bir doland\u0131r\u0131c\u0131 olarak da, a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k burjuvaya g\u00f6re sava\u015f\u0131m\u0131 al\u00e7ak\u00e7a y\u00fcr\u00fctebilmek gibi bir \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc olan Bonaparte, bunun \u00fczerine, bizzat Ulusal Meclisin kendisi, onu, kendi eliyle, askeri b\u00fcy\u00fck \u015f\u00f6lenlerin, tefti\u015flerin, 10 Aral\u0131k derneklerinin ve son olarak da ceza yasas\u0131n\u0131n kaygan zeminine s\u00fcr\u00fckledikten sonra, art\u0131k g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fteki savunmadan sald\u0131r\u0131ya ge\u00e7me zaman\u0131n\u0131n geldi\u011fini g\u00f6rd\u00fc. Bu arada adalet, sava\u015f (harbiye), denizcilik (bahriye) ve maliye bakanlar\u0131n\u0131n u\u011frad\u0131klar\u0131 ufak yenilgilerden biraz s\u0131k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131, Ulusal Meclis, bu yenilgiler yoluyla ho\u015fnutsuzlu\u011funu homurdanarak ortaya koyuyordu. Bonaparte, yaln\u0131z, bakanlar\u0131n\u0131n \u00e7ekilmesine ve b\u00f6ylece y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fcn\u00fcn parlamentoya ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n teslim edilmesine engel olmakla kalmad\u0131, hemen o s\u0131rada, daha Ulusal Meclis tatile girdi\u011fi zaman ba\u015flam\u0131\u015f oldu\u011fu i\u015fi tamamlayabildi, yani askeri iktidar\u0131 parlamentonun elinden \u00e7ekip ald\u0131 ve Changarnier’yi de g\u00f6revinden.
Bir Elys\u00e9e gazetesi, s\u00f6zde, may\u0131s ay\u0131 i\u00e7inde birinci askeri t\u00fcmene hitaben yaz\u0131lm\u0131\u015f, yani Changarnier’den gelen bir g\u00fcnl\u00fck emir yay\u0131nlad\u0131; bu emirde, subaylara, bir karga\u015fal\u0131k halinde, kendi saflar\u0131ndaki hainlerden hi\u00e7 birinin can\u0131n\u0131 ba\u011f\u0131\u015flamamay\u0131, onlar\u0131 hemen kur\u015funa dizmeyi ve Ulusal Meclis birliklere elkoymak isteyecek olursa meclisin bu iste\u011fini reddetmeyi \u00f6\u011f\u00fctl\u00fcyordu. 3 Ocak 1851’de bu g\u00fcnl\u00fck emir hakk\u0131nda bakanlar kuruluna soru soruldu. Kabine, i\u015fi incelemek \u00fczere, \u00f6nce \u00fc\u00e7 ayl\u0131k, sonra bir haftal\u0131k, son olarak da yaln\u0131z yirmid\u00f6rt saatlik d\u00fc\u015f\u00fcnme s\u00fcresi istedi. Meclis, hemen bir a\u00e7\u0131klama yap\u0131lmas\u0131 \u00fczerinde direndi. Changarnier aya\u011fa kalkt\u0131 ve hi\u00e7 bir zaman b\u00f6yle bir g\u00fcnl\u00fck emir olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131. Ve, her zaman meclisin emirlerini yerine getirmeye \u00f6zen g\u00f6sterdi\u011fini ve \u00e7at\u0131\u015fma halinde meclisin kendisine g\u00fcvenebilece\u011fini s\u00f6zlerine ekledi. Meclis, Changarnier’nin a\u00e7\u0131klamalar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131lg\u0131nca alk\u0131\u015flarla kar\u015f\u0131lad\u0131 ve ona g\u00fcvenoyu verdi. Bir generalin \u00f6zel koruyuculu\u011fu alt\u0131na girerek kendi g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve ordunun sonsuz (sayfa 540) g\u00fcc\u00fcn\u00fc, karar alt\u0131na ald\u0131, kendisini g\u00fc\u00e7ten yoksun b\u0131rakt\u0131. Oysa, bu general, kendi y\u00f6n\u00fcnden, kendi koruyuculu\u011funa o kadar gereksinmesi olan parlamento taraf\u0131ndan, yani kendi koruyuculu\u011fu alt\u0131nda bulunan\u0131n kendisini korumas\u0131na bel ba\u011flar halde, Bonaparte’tan dolay\u0131 elinde tuttu\u011fu bir g\u00fcc\u00fc, gene bu ayn\u0131 Bonaparte’a kar\u015f\u0131 meclisin emrine verirken, kendi kendini kand\u0131r\u0131yordu. Ama Changarnier’nin, burjuvazinin 29 Ocak 1849’dan beri kendisine verdi\u011fi gizemli g\u00fcce inanc\u0131 vard\u0131. Kendisini, \u00f6teki iki devlet iktidar\u0131 yan\u0131nda bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc iktidar say\u0131yordu. Changarnier’ye de, bu \u00e7a\u011f\u0131n, b\u00fcy\u00fckl\u00fckleri salt kendi partilerinin \u00e7\u0131karc\u0131 bir bi\u00e7imde kendilerini ku\u015fatt\u0131\u011f\u0131 sayg\u0131nl\u0131k halesine dayanan ve rastlant\u0131lar kendilerini mucizeler yaratmaya \u00e7a\u011f\u0131r\u0131r \u00e7a\u011f\u0131rmaz birer s\u0131radan ki\u015fi oluveren \u00f6teki kahramanlar\u0131n\u0131n, daha do\u011frusu azizlerinin kaderini payla\u015f\u0131yordu. \u0130nanmazl\u0131k, genel olarak, bu s\u00f6zde kahramanlar\u0131n ve bu ger\u00e7ek azizlerin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl d\u00fc\u015fman\u0131d\u0131r. Tutkudan, co\u015fkudan yoksun s\u00f6z canbazlar\u0131na ve alayc\u0131lara kar\u015f\u0131, y\u00fcce bir a\u011f\u0131rba\u015fl\u0131l\u0131k ta\u015fan erdemli \u00f6fkeleri bundan ileri gelmektedir.
Ayn\u0131 ak\u015fam, bakanlar, Elys\u00e9e saray\u0131na \u00e7a\u011fr\u0131ld\u0131lar. Bonaparte, Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in dayatt\u0131. Be\u015f bakan bunu imzalamay\u0131 reddetti. LeMoniteur bir kabine bunal\u0131m\u0131 oldu\u011funu haber verdi ve bas\u0131nda, d\u00fczen partisi, Changarnier’nin komutas\u0131nda bir parlamento ordusu meydana getirmek tehdidinde bulundu. Anayasa, d\u00fczen partisine bu hakk\u0131 veriyordu. Changarnier’yi Ulusal Meclise ba\u015fkan atamaktan ve g\u00fcvenli\u011fini sa\u011flamak i\u00e7in birka\u00e7 birlik istemekten ba\u015fka bir \u015fey yapmas\u0131 gerekmezdi. Ve Changarnier hen\u00fcz ger\u00e7ekten ordunun ve Paris ulusal muhaf\u0131z\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131nda oldu\u011funa ve ordu ile birlikte g\u00f6reve \u00e7a\u011fr\u0131lmas\u0131n\u0131 sab\u0131rs\u0131zl\u0131kla bekledi\u011fine g\u00f6re bunu \u00e7ok daha g\u00fcvenle yapabilirdi. Bonapart\u00e7\u0131 bas\u0131n, Ulusal Meclisin, birlikleri do\u011frudan do\u011fruya emri alt\u0131na almak hakk\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmaya c\u00fcret bile etmedi, bu durumda hi\u00e7 bir ba\u015far\u0131 vaadetmeyen yasal bir titizlikti bu. Bonaparte’\u0131n tam sekiz g\u00fcn boyunca, t\u00fcm Paris’te, sonunda Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131na imza koymaya haz\u0131r olduklar\u0131n\u0131 bildiren iki generali Baraguay d’Hilliers ve Saint-Jean d’Ang\u00e9ly’yi aramak zorunda kald\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcrse, ordunun Ulusal Meclisin emrine boyun (sayfa 541) e\u011fmi\u015f oldu\u011fu olas\u0131l\u0131k kazan\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, sekiz g\u00fcn sonra, 286 oyun kendisinden ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ve Montagne’\u0131n daha 1851’de y\u00fcce karar an\u0131nda benzer bir protestoda bulundu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcrse, d\u00fczen partisinin kendi saflar\u0131nda ve parlamentoda b\u00f6yle bir karar alabilmek i\u00e7in gerekli oy say\u0131s\u0131n\u0131 bulabilecek oldu\u011fu da \u00e7ok ku\u015fkuludur. Bununla birlikte, burgravlar, belki o zaman gene de partilerinin b\u00fcy\u00fck kitlesini, bir s\u00fcng\u00fc orman\u0131n\u0131n gerisinde kendini g\u00fcven i\u00e7inde hissetmekten ve kendi kamplar\u0131na ge\u00e7mi\u015f bir ordunun hizmetlerini kabul etmekten ibaret bir kahramanl\u0131\u011fa s\u00fcr\u00fckleyebileceklerdi. Bunun yerine, Bay Burgravlar, 6 Ocak ak\u015fam\u0131, Bonaparte’\u0131 diplomatik uslamlamalarla, Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131ndan cayd\u0131rmak \u00fczere Elys\u00e9e’ye gittiler. Bir insan\u0131 bir \u015feye kand\u0131rmaya, ikna etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131n\u0131z m\u0131, bu, onun duruma hakim oldu\u011funu teslim ediyorsunuz demektir. Bu ba\u015fvurmadan kendine g\u00fcveni artan, durumu sa\u011flamla\u015fan Bonaparte, 12 Ocakta, eski kabinenin liderleri olan Fould ve Baroche’u i\u00e7inde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 yeni bir kabine atad\u0131. Saint-Jean d’Ang\u00e9ly sava\u015f bakan\u0131 atand\u0131. Le Moniteur, Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nma karar\u0131n\u0131 yay\u0131nlad\u0131. Komutas\u0131ndaki birlikler, birinci t\u00fcmeni ele ge\u00e7iren Baraguay d’Hilliers ile ulusal muhaf\u0131z komutanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kabul eden Perrot aras\u0131nda payla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. “Toplumun kalesi”ne yol verildi ve kalenin \u00e7at\u0131s\u0131ndan hi\u00e7 bir ta\u015f d\u00fc\u015fmedi ise de, borsada kurlar y\u00fckseldi.
Changarnier’nin \u015fahs\u0131nda, hizmetlerini emri alt\u0131na veren orduyu b\u00f6ylece geri itmekle, ve b\u00f6ylece onu art\u0131k geri al\u0131namaz bir bi\u00e7imde cumhurba\u015fkan\u0131na teslim etmekle, d\u00fczen partisi, bundan b\u00f6yle, her t\u00fcrl\u00fc h\u00fck\u00fcm s\u00fcrebilme niteli\u011fini yitirdi\u011fini il\u00e2n ediyordu. Zaten daha \u015fimdiden parlamenter bir kabine yoktu. Bir de ordu \u00fczerindeki ve ulusal muhaf\u0131z \u00fczerindeki b\u00fct\u00fcn otoritesini kaybedince, ayn\u0131 zamanda, hem parlamentonun halk \u00fczerindeki gaspedilmi\u015f iktidar\u0131n\u0131, hem de parlamentonun ba\u015fkana kar\u015f\u0131 anayasal iktidar\u0131n\u0131 savunmak i\u00e7in elinde hangi eylem arac\u0131 kal\u0131yordu? Hi\u00e7. Daha geni\u015f bir eylem \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc elinde tutabilmek i\u00e7in kendisinin bile, her zaman, ancak ba\u015fkalar\u0131na buyrulan genel kurallar diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc g\u00fc\u00e7s\u00fcz birtak\u0131m ilkelere ba\u015fvurmaktan fazla yapacak bir \u015feyi kalm\u0131yordu art\u0131k. (sayfa 542)
\u0130\u015fte Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131 ve askeri iktidar\u0131n Bonaparte taraf\u0131ndan ele ge\u00e7irili\u015fi, izlemekte oldu\u011fumuz d\u00f6nemin, yani d\u00fczen partisi ile y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc aras\u0131ndaki sava\u015f\u0131m d\u00f6neminin birinci b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc sona erdiriyor. \u015eimdi art\u0131k bu iki g\u00fc\u00e7 aras\u0131ndaki sava\u015f a\u00e7\u0131k\u00e7a il\u00e2n edilmi\u015ftir ve a\u00e7\u0131k\u00e7a y\u00fcr\u00fct\u00fclmektedir ama ancak d\u00fczen partisi silahlar\u0131n\u0131 ve askerlerini kaybettikten sonra. Kabinesiz, ordusuz, halks\u0131z, kamuoysuz, 31 May\u0131s se\u00e7im yasas\u0131ndan beri egemen halk\u0131n temsilcisi olmayan, g\u00f6zs\u00fcz, kulaks\u0131z, di\u015fsiz, hi\u00e7 bir \u015feysiz Ulusal Meclis, yava\u015f yava\u015f her t\u00fcrl\u00fc h\u00fck\u00fcmet eyleminden el-etek \u00e7ekmek ve postfestum[32*] homurtulu uyar\u0131larla yetinmek zorunda kalan bir eski Frans\u0131z parlamentosuna[292] d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.
D\u00fczen partisi, yeni bakanlar kurulunu bir \u00f6fke f\u0131rt\u0131nas\u0131 ile kar\u015f\u0131lad\u0131. General Bedeau, Daimi Komisyonun meclis tatili s\u0131ras\u0131nda g\u00f6sterdi\u011fi iyiniyeti ve toplant\u0131 tutanaklar\u0131n\u0131 yay\u0131nlamaktan komisyonu vazge\u00e7irten abart\u0131lm\u0131\u015f temkini hat\u0131rlatt\u0131. Bunun \u00fczerine, i\u00e7i\u015fleri bakan\u0131n\u0131n kendisi, bu tutanaklar\u0131n yay\u0131nlanmas\u0131 i\u00e7in \u0131srar etti, oysa bu ka\u011f\u0131tlar, \u015fimdi, besbelli ki, bir durgun su kadar tats\u0131zla\u015fm\u0131\u015flard\u0131, yeni hi\u00e7 bir \u015fey getirmiyorlard\u0131 ve art\u0131k kan\u0131ksam\u0131\u015f halk aras\u0131nda en k\u00fc\u00e7\u00fck bir etki bile meydana getirmeden ge\u00e7ip gittiler. R\u00e9musat’n\u0131n \u00f6nerisi \u00fczerine meclis, kendi b\u00fcrolar\u0131na \u00e7ekildi ve bir “Ola\u011fan\u00fcst\u00fc \u00d6nlemler Komitesi” atad\u0131. Paris, o s\u0131rada ticari refah i\u00e7indeydi, i\u015flikler tam rand\u0131manla \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu, tah\u0131l fiyatlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck ve yiyecek i\u00e7ecek boldu ve tasarruf sand\u0131klar\u0131na her g\u00fcn yeni yeni paralar yat\u0131r\u0131l\u0131yordu, bunun i\u00e7in, g\u00fcnl\u00fck u\u011fra\u015flar\u0131ndan pek o kadar vazge\u00e7medi. Parlamento taraf\u0131ndan bu kadar g\u00fcr\u00fclt\u00fc ile kamuya a\u00e7\u0131klanan bu “ola\u011fan\u00fcst\u00fc \u00f6nlemler”, 18 Ocakta, General Changarnier’nin ad\u0131n\u0131n bile an\u0131lmad\u0131\u011f\u0131, bakanlara kar\u015f\u0131 bir g\u00fcvensizlik oyundan ileri gidemedi. Cumhuriyet\u00e7iler, bakanlar kurulunun b\u00fct\u00fcn \u00f6nlemleri i\u00e7inde kesin olarak yaln\u0131z, Changarnier’nin g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131n\u0131 onaylad\u0131klar\u0131ndan, d\u00fczen partisi, cumhuriyet\u00e7ilerin oylar\u0131n\u0131 sa\u011flama almak i\u00e7in \u00f6nergesini b\u00f6yle kaleme almak zorunda kalm\u0131\u015ft\u0131, oysa d\u00fczen partisi, ger\u00e7ekte, kabinenin, bizzat kendisinin dikte etti\u011fi, \u00f6teki i\u015flerini (sayfa 543)
18 Ocak tarihli g\u00fcvensizlik oylamas\u0131 286’la kar\u015f\u0131 415 oyla kabul edildi. \u015eu halde bu sonu\u00e7 sahici me\u015fruiyet\u00e7iler ve orleanc\u0131lar ile kat\u0131ks\u0131z cumhuriyet\u00e7ilerin ve Montagne’\u0131n g\u00fc\u00e7birli\u011fi sayesinde elde edildi. Bu oylama, daha sonra, d\u00fczen partisinin yaln\u0131z kabineyi ve orduyu de\u011fil, ayn\u0131 zamanda, Bonaparte ile \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131nda kendi parlamenter \u00e7o\u011funlu\u011funu da yitirdi\u011fini, bir grup temsilcinin, ba\u011fnazl\u0131\u011fa kadar vard\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir uzla\u015fma zihniyeti ile, sava\u015f\u0131m korkusu ile, bezginlik y\u00fcz\u00fcnden, devlet b\u00fct\u00e7esi ile sivrilmi\u015f de\u011ferli yak\u0131nlar\u0131n\u0131 g\u00f6zeterek, bo\u015falan bakanl\u0131k koltuklar\u0131 (Odilon Barrot) \u00fczerine spek\u00fclasyon y\u00fcz\u00fcnden, evet, her zaman genel s\u0131n\u0131f \u00e7\u0131kar\u0131n\u0131 \u015fu ya da bu \u00f6zel \u00e7\u0131kara feda etmeye haz\u0131r, s\u0131radan burjuvan\u0131n bu d\u00fcmd\u00fcz bencilli\u011finin d\u00fcrt\u00fcs\u00fc ile d\u00fczen partisinin saflar\u0131ndan ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131tlad\u0131. A priori, bonapart\u00e7\u0131 temsilciler, d\u00fczen partisi ile ancak devrime kar\u015f\u0131 sava\u015f\u0131mda birlik oluyorlard\u0131. Katolik partinin \u00f6nderi Montalembert, daha o \u00e7a\u011fda, a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 Bonaparte’\u0131n kefesine koyuyordu, \u00e7\u00fcnk\u00fc parlamento partisinin hayatiyetinden ku\u015fku duyuyordu. Son olarak da, bu partinin liderleri, orleanc\u0131 ve me\u015fruiyet\u00e7i Thiers ve Berryer, a\u00e7\u0131k\u00e7a cumhuriyet\u00e7i olduklar\u0131n\u0131 beyan etmek, y\u00fcrekleri her ne kadar kralc\u0131 ise de kafalar\u0131n\u0131n cumhuriyet\u00e7i oldu\u011funu ve kendi parlamenter cumhuriyetlerinin burjuva egemenli\u011finin m\u00fcmk\u00fcn olan tek bi\u00e7imi oldu\u011funu itiraf etmek zorunda idiler. Gene, kendilerini tehlikeli oldu\u011fu kadar havai bir entrika olarak, parlamentonun arkas\u0131nda b\u0131k\u0131p usanmadan izledikleri krall\u0131\u011f\u0131 diriltme tasar\u0131lar\u0131n\u0131 bizzat burjuva s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n g\u00f6z\u00fcnde karalamak zorunda g\u00f6r\u00fcyorlard\u0131.
18 Ocak g\u00fcvensizlik oylamas\u0131, ba\u015fkana de\u011fil bakanlara dokunuyordu. Oysa Changarnier’yi g\u00f6revden alan bakanlar kurulu de\u011fil, cumhurba\u015fkan\u0131 idi. D\u00fczen partisi bizzat Bonaparte’\u0131n kendisini su\u00e7lamal\u0131 m\u0131yd\u0131? Krall\u0131\u011f\u0131 diriltme hevesleri y\u00fcz\u00fcnden mi? Ama Bonaparte’\u0131n bu hevesleri ancak d\u00fczen partisinin kendi heveslerini tamaml\u0131yordu. Askeri tefti\u015flerde ve 10 Aral\u0131k derne\u011finde \u00e7evirdi\u011fi fesat\u00e7\u0131 dolaplardan dolay\u0131 m\u0131? Ama d\u00fczenin adamlar\u0131 uzun zamandan beri bu sorunlar\u0131 d\u00fcped\u00fcz \u00f6rtbas etmi\u015flerdi. 29 Oca\u011f\u0131n ve 13 Haziran\u0131n kahraman\u0131n\u0131n, May\u0131s 1850’de bir ayaklanma halinde Paris’in (sayfa 544) d\u00f6rtbir k\u00f6\u015fesini ate\u015fe vermek tehdidini savuran adam\u0131n g\u00f6revden al\u0131nmas\u0131 y\u00fcz\u00fcnden mi? Montagne’l\u0131 m\u00fcttefikleri ve Cavaignac, d\u00fczen partisinin resmi bir sempati g\u00f6sterisi ile yere y\u0131k\u0131lan “toplumun kalesini” yeniden aya\u011fa kald\u0131rmas\u0131na izin vermediler. Cumhurba\u015fkan\u0131n\u0131n, bir generali g\u00f6revden almak gibi anayasal bir hakk\u0131n\u0131 yads\u0131yam\u0131yorlard\u0131. Ancak, cumhurba\u015fkan\u0131 bu anayasal hakk\u0131n\u0131 parlamentoya kar\u015f\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ba\u011f\u0131r\u0131p \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yorlard\u0131. Peki, d\u00fczen partisinin kendi adamlar\u0131, durmadan parlamenter ayr\u0131cal\u0131klar\u0131n\u0131 anayasaya ayk\u0131r\u0131 bir bi\u00e7imde, \u00f6zellikle genel oy sistemini kald\u0131rmakla, kullanmam\u0131\u015flar m\u0131yd\u0131? Bu bak\u0131mdan tastamam parlamenter s\u0131n\u0131rlar i\u00e7inde hareket etmek zorunda idiler. Ve d\u00fczen partisi adamlar\u0131n\u0131n, 1848’den beri t\u00fcm k\u0131tay\u0131 k\u0131r\u0131p ge\u00e7iren \u015fu pek \u00f6zel bir hastal\u0131\u011fa, yani yakalad\u0131klar\u0131n\u0131 hayali bir d\u00fcnyaya s\u00fcren, ve onlar\u0131n d\u0131\u015fardaki elle tutulur d\u00fcnyaya de\u011fgin t\u00fcm anlay\u0131\u015flar\u0131n\u0131, an\u0131lar\u0131n\u0131, kavray\u0131\u015flar\u0131n\u0131 al\u0131p g\u00f6t\u00fcren parlamenter budalal\u0131\u011fa yakalanm\u0131\u015f olmalar\u0131 gerekirdi; evet \u00f6teki s\u0131n\u0131flara kar\u015f\u0131 sava\u015f\u0131mlar\u0131nda y\u0131kmak zorunda olduklar\u0131 parlamenter iktidar\u0131n b\u00fct\u00fcn ko\u015fullar\u0131n\u0131 kendi elleri ile y\u0131kt\u0131klar\u0131 halde, parlamentodaki zaferlerini h\u00e2l\u00e2 ger\u00e7ek bir zafer sayabilmeleri ve bakanlar\u0131na vurarak cumhurba\u015fkan\u0131na rastlatacaklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmek i\u00e7in parlamenter budalal\u0131\u011fa yakalanm\u0131\u015f olmalar\u0131 gerekirdi. Bununla, ulusun g\u00f6z\u00fcnde Ulusal Meclisi, bir kez daha a\u015fa\u011f\u0131latma f\u0131rsat\u0131n\u0131 ona vermekten ba\u015fka bir \u015fey yapm\u0131yorlard\u0131. 20 Ocakta, Le Moniteur, bakanlar kurulunun toptan istifas\u0131n\u0131n kabul edildi\u011fini haber verdi. Montagne ile kralc\u0131lar\u0131n g\u00fc\u00e7birli\u011finin bir meyvesi olan 18 Ocak oylamas\u0131n\u0131n ortaya koydu\u011fu gibi, hi\u00e7 bir parlamento partisinin parlamentoda art\u0131k \u00e7o\u011funlu\u011fu olmad\u0131\u011f\u0131 bahanesi ile, Bonaparte, yeni bir \u00e7o\u011funlu\u011fun olu\u015fmas\u0131n\u0131 beklemek \u00fczere s\u00f6zde ge\u00e7ici bir kabine atad\u0131, bu kabinede parlamentodan hi\u00e7 bir \u00fcye bulunmuyordu, kabine, yaln\u0131zca hi\u00e7 bilinmeyen, \u00f6nemsiz ki\u015filerden olu\u015fuyordu, bir s\u0131radan memurlar ve yaz\u0131c\u0131lar kabinesi idi. D\u00fczen partisi, bundan b\u00f6yle, art\u0131k bu kuklalarla u\u011fra\u015f\u0131p durabilirdi, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fc ise, Ulusal Mecliste ciddi bir bi\u00e7imde temsil ediliyor olmak gibi bir zahmete bile katlanm\u0131yordu art\u0131k. Bonaparte, b\u00f6ylece, bakanlar\u0131 basit birer fig\u00fcrandan fazla bir \u015fey olmad\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde, t\u00fcm y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fcn\u00fc, a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131k, kendi \u015fahs\u0131nda (sayfa 545) topluyordu ve bu g\u00fcc\u00fc, kendi \u00f6zel ama\u00e7lar\u0131 i\u00e7in kullanacak olanaklara sahip bulunuyordu.
Montagne ile g\u00fc\u00e7birli\u011fi yapm\u0131\u015f olan d\u00fczen partisi, 10 Aral\u0131k derne\u011fi ba\u015fkan\u0131n\u0131n, bakanl\u0131k memurlar\u0131n\u0131 parlamentoya \u00f6nermeye zorlad\u0131\u011f\u0131 1.800.000 frankl\u0131k ba\u015fkanl\u0131k gelirini reddederek, \u00f6\u00e7 ald\u0131. Bu kez, oylama, 102 oyluk bir \u00e7o\u011funlukla, yani 18 Ocaktakinden 27 oy eksik bir \u00e7o\u011funlukla kazan\u0131ld\u0131. D\u00fczen partisinin \u00e7\u00f6z\u00fclmesi, h\u0131zl\u0131 ilerlemeler kaydediyordu. D\u00fczen partisi, Montagne ile yapt\u0131\u011f\u0131 g\u00fc\u00e7birli\u011finin anlam\u0131 hakk\u0131nda bir an olsun bir yanl\u0131\u015f anlama olmas\u0131n diye 189 Montagne \u00fcyesi taraf\u0131ndan imzalanm\u0131\u015f siyasal mahkumlar lehinde bir genel af \u00f6nerisini dikkate almaya bile tenezz\u00fcl etmedi. Vaiss\u00e9 adl\u0131 bir i\u00e7i\u015fleri bakan\u0131, gelip, dinginli\u011fin ancak g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte oldu\u011funu, her yanda gizli bir \u00e7alkant\u0131n\u0131n, bir heyecan\u0131n h\u00fck\u00fcm s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, herbir yanda, bir s\u00fcr\u00fc derne\u011fin gizli gizli \u00f6rg\u00fctlendiklerini, demokratik gazetelerin yeniden yay\u0131nlanmak i\u00e7in haz\u0131rl\u0131k yapt\u0131klar\u0131n\u0131, illerden gelen raporlar\u0131n iyi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, Cenevre’deki m\u00fcltecilerin, Lyon’dan ge\u00e7erek Fransa’n\u0131n b\u00fct\u00fcn g\u00fcneyi boyunca yay\u0131lan bir gizli fesat hareketi d\u00fczenlediklerini, \u00fclkenin ticari ve s\u0131nai bir bunal\u0131m\u0131n e\u015fi\u011finde bulundu\u011funu, Roubaix fabrikac\u0131lar\u0131n\u0131n i\u015fg\u00fcn\u00fcn\u00fc k\u0131saltt\u0131klar\u0131n\u0131, Belle-Isle’deki[293] mahpuslar\u0131n ayakland\u0131klar\u0131n\u0131, vb. a\u00e7\u0131klamas\u0131, evet, basit bir Vaiss\u00e9’nin gelip k\u0131z\u0131l hayaleti ak\u0131llara getirmesi, d\u00fczen partisinin, Ulusal Meclise b\u00fcy\u00fck bir pop\u00fclarite kazand\u0131rmaktan ve Bonaparte’\u0131 yeniden meclisin kollar\u0131na atmaktan geri kalamayacak bir \u00f6neriyi, tart\u0131\u015fmadan geri \u00e7evirmesine yetti. D\u00fczen partisinin yeni kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klar gelecek korkusuyla y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fcn\u00fcn kendisini y\u0131ld\u0131rmas\u0131na izin verece\u011fi yerde, tam tersine, y\u00fcr\u00fctme g\u00fcc\u00fcn\u00fc kendi egemenli\u011fi alt\u0131na alabilmek i\u00e7in s\u0131n\u0131f sava\u015f\u0131m\u0131na daha geni\u015f yer vermesi gerekirdi. Ama meclis, kendini ate\u015fle oynayacak \u00e7apta hissetmiyordu.
Bu arada, s\u00f6zde ge\u00e7ici kabine, Nisan\u0131n ortas\u0131na kadar bitkisel bir ya\u015fam s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. Bonaparte, durmadan yenilenen kabine d\u00fczenlemeleri ile meclisi yordu, oynatt\u0131 durdu. Kimi kez, Lamartine ve Billault ile cumhuriyet\u00e7i bir kabine kurmak ister gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu, kimi kez, kolay aldat\u0131l\u0131r birine gereksinme oldu mu hemen akla gelen, vazge\u00e7ilmez (sayfa 546) Odilon Barrot ile parlamenter bir kabine, kimi Vatimesnil ve Beno\u00eet d’Azy ile me\u015fruiyet\u00e7i bir kabine, kimi de Malleville ile orleanc\u0131 bir kabine kurmak ister gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. O, b\u00f6yle, d\u00fczen partisinin ayr\u0131 ayr\u0131 kesimleri aras\u0131nda birbirlerine kar\u015f\u0131 gergin ili\u015fkileri s\u00fcrd\u00fcr\u00fcrken ve hepsini, cumhuriyet\u00e7i bir kabinenin ve art\u0131k ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olan genel oy sisteminin geri gelmesi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile korkuturken, burjuvazide, parlamenter bir kabine kurmak i\u00e7in g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7ten \u00e7abalar\u0131n kralc\u0131 kesimlerin uzla\u015fmazl\u0131\u011f\u0131na \u00e7att\u0131\u011f\u0131 inanc\u0131n\u0131 uyand\u0131r\u0131yordu. Oysa burjuvazi “kuvvetli bir h\u00fck\u00fcmet” diye k\u0131yameti kopar\u0131yordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc Fransa’n\u0131n “y\u00f6netimsiz” b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131, dolay\u0131s\u0131yla, daha genel ticari bunal\u0131m\u0131n yakla\u015f\u0131yor g\u00f6r\u00fcnmesini, b\u00fcy\u00fck kentlerde sosyalizme daha \u00e7ok taraftar kazan\u0131lmas\u0131n\u0131 ve ayn\u0131 \u015fekilde k\u0131rlarda tah\u0131l fiyatlar\u0131n\u0131n y\u0131k\u0131c\u0131 bir bi\u00e7imde d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc bir o kadar ba\u011f\u0131\u015flanmaz buluyordu. Ticaret g\u00fcnden g\u00fcne durgunla\u015f\u0131yordu, i\u015fsiz say\u0131s\u0131 g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcl\u00fcrcesine art\u0131yordu. Paris’te en az\u0131ndan 10.000 i\u015f\u00e7inin yiyecek ekme\u011fi yoktu. Rouen’da, Mulhouse’da, Lyon’da, Roubaix’de, Tourcoing’de; Saint-Etienne’de, Elbeuf’de, vb. bir\u00e7ok fabrika durdurulmu\u015ftu. Bu ko\u015fullar i\u00e7inde, Bonaparte, 18 Ocak kabinesini, 11 Nisanda, Rouher, Fould, Baroche baylar ve \u00f6tekilerle birlikte ve Bay L\u00e9on Foucher taraf\u0131ndan kuvvetlendirilmi\u015f olarak yeniden ba\u015fa getirmeye c\u00fcret etti; Kurucu Meclis, son g\u00fcnlerinde, sahte telgraflar yay\u0131nlamak y\u00fcz\u00fcnden, be\u015f bakan\u0131n oylar\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda oybirli\u011fi ile ald\u0131\u011f\u0131 g\u00fcvensizlik karar\u0131 ile bu Bay Faucher’n\u0131n itibar\u0131n\u0131 k\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. B\u00f6ylece, demek ki, Ulusal Meclis, 18 Ocakta bakanlar kuruluna kar\u015f\u0131 bir zafer kazanm\u0131\u015ft\u0131, ve meclis \u00fc\u00e7 ay boyunca, Bay Fould ve Bay Baroche, p\u00fcriten Faucher’yi bakanlar birli\u011fine bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc ortak olarak kabul etsinler diye, Bonaparte’a kar\u015f\u0131 sava\u015fm\u0131\u015ft\u0131.
Kas\u0131m 1849’da Bonaparte, parlamenter olmayan bir kabine ile, Ocak 1851’de ise parlamento-d\u0131\u015f\u0131 bir kabine ile yetinmi\u015fti. 11 Nisanda ise iki meclisin, Kurucu Meclisin ve Yasama Meclisinin, cumhuriyet\u00e7ilerin ve kralc\u0131lar\u0131n g\u00fcvensizlik oylar\u0131n\u0131 pek uyumlu bir bi\u00e7imde biraraya toplayan parlamentoya-kar\u015f\u0131 bir kabine kuracak kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc hissediyordu kendisini. Kabinelerin bu ardarda s\u0131ralan\u0131\u015f bi\u00e7imi, bir termometre g\u00f6revi g\u00f6rebilirdi, parlamento bu termometreye (sayfa 547) bak\u0131p kendi dirimsel s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7ebilirdi. Parlamentonun dirimsel s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 nisan sonunda o kadar a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc ki, Persigny, Changarnier ile yapt\u0131\u011f\u0131 ki\u015fisel bir g\u00f6r\u00fc\u015fmede, onu, cumhurba\u015fkan\u0131n\u0131n saf\u0131na ge\u00e7meye davet edebiliyordu. Persigny, Bonaparte’\u0131n, Ulusal Meclisin etki ve s\u00f6z ge\u00e7irirli\u011finin iyice yok oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc, Bonaparte’\u0131n h\u00fck\u00fcmet darbesinden sonra yay\u0131nlanacak bildiriyi bile \u015fimdiden haz\u0131r bulundurdu\u011fu, darbenin her an g\u00f6z\u00f6n\u00fcnde bulunduruldu\u011fu, ama herhangi basit bir rastlant\u0131n\u0131n bunu yeniden erteledi\u011fi yolunda ona g\u00fcvence verdi. Changarnier, bu \u00f6l\u00fcm bildirisini, d\u00fczen partisinin liderlerine iletti, ama pire \u0131s\u0131r\u0131\u011f\u0131n\u0131n insan\u0131 \u00f6ld\u00fcrebilece\u011fine kim inan\u0131r? Ve parlamento ne kadar y\u0131k\u0131lm\u0131\u015f, g\u00fc\u00e7s\u00fcz, ne kadar par\u00e7alanm\u0131\u015f, ne kadar koku\u015fmu\u015f olsa da, 10 Aral\u0131k derne\u011finin kaba-saba ba\u015fkan\u0131 ile d\u00fcellosunu bir pire ile d\u00fcello etmekten ba\u015fka t\u00fcrl\u00fc g\u00f6rmeye yana\u015fm\u0131yordu. Ama Bonaparte, d\u00fczen partisine, eskiden Ag\u00e9ilas’in Kral Agis’e verdi\u011fi gibi kar\u015f\u0131l\u0131k verdi: “\u015eimdi sana bir fare g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorum, ama bir g\u00fcn aslan olaca\u011f\u0131m.”[294]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"