![](\"http:\/\/www.turkceciler.com\/images\/yazarlar_sairler\/ahmet_hamdi_tanpinar.jpg\")
Birdenbire aya\u011fa kalkt\u0131 ve eliyle trenin penceresinden i\u015faret ederek:<\/p>\nBirdenbire aya\u011fa kalkt\u0131 ve eliyle trenin penceresinden i\u015faret ederek:<\/p>\n
-\u0130\u015fte, dedi, \u015fu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz k\u00fc\u00e7\u00fck yol, \u015fu iki a\u011fa\u00e7 aras\u0131nda tepenin ete\u011fini k\u0131vr\u0131lan patika…<\/p>\n
Fevkal\u00e2de hi\u00e7bir taraf\u0131 yok de\u011fil mi? Hemen her yerde bol bol rastgelebilece\u011fimiz alelade bir \u015fey… Bununla beraber nereye gitti\u011fini, nereden geldi\u011fini bilmedi\u011fim, bir d\u00f6neme\u00e7te kaybolan tozlu par\u00e7as\u0131ndan ba\u015fka hi\u00e7 bir taraf\u0131n\u0131 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m bu yol benim hayat\u0131mda b\u00fct\u00fcn bir serg\u00fcze\u015fttir.<\/p>\n
Onbe\u015f seneden beridir ki bu yolda her ay bir iki seyahat yapar\u0131m. Bu uzun \u015feridin iki yan\u0131nda ve onun d\u00f6ne d\u00f6ne de\u011fi\u015fen ufkunda tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m hi\u00e7 bir \u015fey yoktur. Yatt\u0131\u011f\u0131m yerden g\u00f6z\u00fcme ili\u015fen sivri bir kaya par\u00e7as\u0131, yaln\u0131z ayd\u0131nl\u0131k havada \u00fcrperen tepesini g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm bir a\u011fa\u00e7, ne bileyim hatta daha alelade bir i\u015faretle b\u00fct\u00fcn ufku kendi kendime canland\u0131racak kadar bu yollar\u0131n a\u015finas\u0131y\u0131m, fakat y\u0131llar var ki bu k\u00fc\u00e7\u00fck yol par\u00e7as\u0131n\u0131, yol bile diyemeyece\u011fimiz bu d\u00f6v\u00fclm\u00fc\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 toprak geni\u015fli\u011fini daima yeni, yepyeni bir \u015fey gibi seyrettim. Onu her defas\u0131nda g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez \u00fcrperdim, onda saadetlerin, hasretlerin, beklenilen \u015feylerin b\u00fct\u00fcn g\u00fczelli\u011fini ve \u015fiirini duydum.<\/p>\n
\u015e\u00fcphesiz bunda ilk defa g\u00f6z\u00fcme \u00e7arpt\u0131\u011f\u0131 g\u00fcn\u00fcn hususiyetinin de m\u00fchim bir hissesi vard\u0131r. \u0130stanbul’dan so\u011fuk ve ya\u011fmurlu bir g\u00fcnde ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m, \u0130lk \u00e7ocu\u011fum on g\u00fcn evvel \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc, kar\u0131m hasta idi, ba\u015fka \u00fcz\u00fcnt\u00fclerim de vard\u0131. K\u0131sacas\u0131 kaderle di\u015f di\u015fe, yumruk yumru\u011fa oldu\u011fum g\u00fcnlerden biriydi.<\/p>\n
Bilmem sizde de b\u00f6yle midir; yolculuk benim \u00fczerimde daima iyi ve unutturucu bir tesir yapar. Izt\u0131raplar\u0131m\u0131z\u0131n, \u00fcz\u00fcnt\u00fclerimizin mekanla, yahut hayat\u0131m\u0131z\u0131n tabii muhiti ile s\u0131k\u0131 bir alakas\u0131 olsa gerek. Bir muharririn dedi\u011fi gibi, falan yerde en kesif \u015fiddetinde olan bir ac\u0131 iki y\u00fcz kilometre daha \u00f6tede ve ba\u015fka insanlar i\u00e7inde biraz daha hafif ve daha kabil-i tahamm\u00fcl oluyor. Bununla beraber ac\u0131dan ac\u0131ya fark var. Ve benimki ac\u0131lar\u0131n en b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fc, evlat ac\u0131s\u0131 idi, \u00fcstelik de ya\u011fmur ya\u011f\u0131yordu. Oh, size bu ya\u011fmurlu g\u00fcnlerin bende yapt\u0131\u011f\u0131 aks\u00fclameli nas\u0131l anlatmal\u0131? B\u00f6yle g\u00fcnlerde ben de\u011fi\u015fir, b\u00fcsb\u00fct\u00fcn ba\u015fka adam olurum. Ba\u015fka bir adam, tam kelimesi de\u011fil… <\/p>\n
B\u00fct\u00fcn bir mazi, en k\u00f6t\u00fc, en karanl\u0131k, en tamir edilmez taraflar\u0131yla i\u00e7imde canlan\u0131r, hortlaklar\u0131mla ba\u015fba\u015fa kal\u0131r\u0131m. B\u00f6yle zamanlarda hayat sanki b\u00fct\u00fcn \u00e7e\u015fmelerini kapat\u0131r, yaln\u0131z bir tanesi, azap ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcn\u00fcn kayna\u011f\u0131 kal\u0131r ve ben onun bulan\u0131k aynas\u0131nda b\u00fct\u00fcn \u00f6mr\u00fcn en k\u00f6t\u00fc muhasebesini yapa yapa kendimi seyrederim. Bu sefer de b\u00f6yle oldu; her zaman ayak basar basmaz g\u00fcndelik \u00fcz\u00fcnt\u00fclerimden s\u0131yr\u0131ld\u0131\u011f\u0131m, yaln\u0131z kendimin oldu\u011fum Haydarpa\u015fa gar\u0131 bana bu sefer b\u00fcy\u00fck ve karanl\u0131k bir lahit gibi geldi. Trene ayn\u0131 ruh haleti i\u00e7inde bindim. \u0130zmit’e kadar hep ayn\u0131 \u0131slak ve rutubetli hava i\u00e7inde, t\u0131pk\u0131 bir olukta seyahat eder gibi geldik. Hi\u00e7 bir \u015fey d\u00fc\u015f\u00fcnmedim, hi\u00e7 kimseyi g\u00f6rmedim, sadece vagonlar\u0131n \u00fcst\u00fcne ve pencerelerin camlar\u0131na de\u011fdik\u00e7e ya\u011fmurun \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 sesi dinledim. Bir tabutta uyuyanlar yeralt\u0131n\u0131n mutlak sessizli\u011finde kendi nab\u0131zlar\u0131n\u0131 ancak b\u00f6yle dinlerler. Zaman zaman i\u00e7imdeki bo\u015flu\u011fu k\u0131sa bir \u015fim\u015fek gibi o\u011flumun hat\u0131ras\u0131 deliyor, bir an i\u00e7in onun k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck ve muztarip y\u00fcz\u00fc, bir b\u00fcy\u00fck \u00f6r\u00fcmcek gibi ya\u011fmurun d\u00f6rt bir taraf\u0131ma gerdi\u011fi k\u00fcl rengi \u00fcz\u00fcnt\u00fc a\u011flar\u0131n\u0131n i\u00e7inde uzan\u0131yordu. O zaman ben bu hayalden kurtulmak i\u00e7in ellerimle y\u00fcz\u00fcm\u00fc kapat\u0131yor, biteviye yer de\u011fi\u015ftiriyordum. Sonra tekrar ya\u011fmurun sesine dal\u0131yor, tekrar bu ince ve muz\u0131r a\u011f\u0131n alt\u0131nda insana s\u0131k\u0131nt\u0131n\u0131n ve kabusun bizzat kendisi gibi g\u00f6r\u00fcnen, g\u00fcne\u015fsiz, renksiz hayalet manzaralara dal\u0131yorum.<\/p>\n
\u0130zmit’ten sonra uzun bir m\u00fcddet yine b\u00f6yle s\u00fcrd\u00fc, sonra ya\u011fmur biraz diner gibi oldu, g\u00f6k y\u00fckseldi; bulutlar\u0131n aras\u0131ndan \u00e7amur rengindeki d\u00fcnyaya, ba\u015fka renkler, iki g\u00fcn s\u00fcren bu k\u00f6t\u00fc havan\u0131n unutturdu\u011fu s\u0131cak kuvvetler girdi. Ve tren yava\u015flad\u0131. O zaman ben, bu k\u00fc\u00e7\u00fck yolun \u00fczerinde iki g\u00fcnden beri ilk defa k\u00fc\u00e7\u00fck bir g\u00fcne\u015f par\u00e7as\u0131n\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck ve ayd\u0131nl\u0131k bir hal\u0131 gibi serilmi\u015f buldum. Islak s\u00f6\u011f\u00fct dallar\u0131na sevin\u00e7le yay\u0131lan ve sonra orada, yerde s\u0131cak ve ayd\u0131nl\u0131k bir m\u00fcjde gibi biriken g\u00fcne\u015f… Ve ayn\u0131 zamanda, b\u00fct\u00fcn i\u00e7imi alt\u00fcst eden acaip akisli u\u011fultu… <\/p>\n
O anda i\u00e7imden ge\u00e7enleri nas\u0131l anlatmal\u0131? Bu aylarca topra\u011f\u0131n karanl\u0131\u011f\u0131nda kaybolan bir g\u00f6\u011f\u00fcn birdenbire k\u00fc\u00e7\u00fck bir filizle mavi havaya ve ayd\u0131nl\u0131\u011fa kavu\u015fmas\u0131 gibi bir \u015feydi. \u0130\u015fte o zamandan beri bu yol, bir\u00e7o\u011fu, binlercesi gibi birka\u00e7, y\u00fcz metre sonra k\u00fc\u00e7\u00fck bir Anadolu k\u00f6y\u00fcn\u00fcn inzivas\u0131nda kaybolaca\u011f\u0131na hi\u00e7 \u015f\u00fcphe olmayan bu k\u00fc\u00e7\u00fck ve sade yol benim i\u00e7in mahiyetini de\u011fi\u015ftirdi. Saadetin, ruh muvazenesinin bir nevi sembol\u00fc, kap\u0131s\u0131nda g\u00fcne\u015fin divan durdu\u011fu bir iklimin ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 oldu; ve m\u00fcthi\u015f bir arzu ile, her \u015feyi, b\u00fct\u00fcn \u00fcz\u00fcnt\u00fc ve kederlerimi, b\u00fct\u00fcn sevgi ve zenginliklerimi burada b\u0131rak\u0131p inmek, bu k\u00fc\u00e7\u00fck yolda y\u00fcr\u00fcy\u00fcp gitmek istedim.<\/p>\n
Bana \u00f6yle geldi ki bunu yapacak olursam hayat\u0131mda her \u015fey de\u011fi\u015fecek, b\u00fct\u00fcn sefaletlerim, hasretlerim dinecek, yepyeni bir insan olaca\u011f\u0131m.<\/p>\n
O zamandan beri dokuz sene ge\u00e7ti. \u00d6len \u00e7ocu\u011fumun ac\u0131s\u0131n\u0131 zaman ve yenileri unutturdu. K\u00fc\u00e7\u00fck sefaletlerim ve s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131m d\u00fczeldi, yahut yerlerine ba\u015fkalar\u0131 geldi. Her \u015fey az \u00e7ok de\u011fi\u015fti, fakat bu yolun benim i\u00e7imdeki manas\u0131 hep ayn\u0131 kald\u0131. Onunla her kar\u015f\u0131la\u015f\u0131\u015f\u0131mda hep ayn\u0131 saadet hissi beni dayan\u0131lmaz kuvvetiyle \u00e7ekti, her defas\u0131nda orac\u0131kta her \u015feyi b\u0131rak\u0131p inmek ve o yolun uzletinde kaybolmak ihtiyac\u0131n\u0131 duydum. Hatta \u015fu anda bile ayn\u0131 ihtiyac\u0131n i\u00e7indeyim. Ne yaz\u0131k ki…<\/p>\n
Bu ka\u00e7\u0131nma ihtiyac\u0131na bak\u0131p da beni, her an talihin yeni bir gadrine u\u011frayan, hayat\u0131 felaketlerle dolu bi\u00e7arelerden sanmay\u0131n\u0131z. Herkes gibi ben de zaman zaman kaderin iyi veya k\u00f6t\u00fc y\u00fcz\u00fcyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131m. Fakat d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcrse ondan \u015fikayete b\u00fcy\u00fck hakk\u0131m yok. \u0130yi bir kad\u0131nla evlendim, epeyce kazan\u0131yorum, hayat\u0131m kendi \u00e7izilmi\u015f yolunda d\u00fczg\u00fcn ve rahat gidiyor. Bununla beraber ondan memnun de\u011filim. \u0130\u00e7imde kendi hayat\u0131m\u0131 ya\u015famad\u0131\u011f\u0131m kanaati var. Daha samimi olay\u0131m ister misiniz? Bu ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m hayat o kadar benim de\u011fil ki her hangi bir saatimde birisi gelip de bana “Haydi kalk, s\u0131ran geldi, kendi kendin ol!” diye ba\u011f\u0131rsa sanki b\u00f6yle bir \u015fey m\u00fcmk\u00fcnm\u00fc\u015f gibi inan\u0131p ko\u015faca\u011f\u0131m. Bu his bende o kadar kuvvetli… Her hangi bir kalabal\u0131kta kendimden ba\u015fka herkes olma\u011fa raz\u0131y\u0131m. Ah bir elbise de\u011fi\u015fir gibi h\u00fcviyetini de\u011fi\u015ftirebilmek, lalettayin i\u00e7inde kaybolmak, bir avu\u00e7 kum i\u00e7inde, bir kum tanesi olmak ve b\u00f6yle oldu\u011funu dahi bilmemek. Ne bileyim, bir maske, bir numara, bir sicil varakas\u0131, bir manivela, bir \u00e7ark, bir d\u00fc\u011fme, her \u015fey olmak, yaln\u0131z…<\/p>\n
Felaketim \u015fu ki, ben zaman zaman kendimi bulan adam\u0131m. Ni\u00e7in g\u00fcl\u00fcyorsunuz? Beni bir budala zannetmeyiniz. Bu g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcmden sizin bu azab\u0131 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131n\u0131z anla\u015f\u0131l\u0131yor. Kendi kendini bulmak… Bu hakikaten korkun\u00e7 bir \u015feydir, fakat ayn\u0131 zamanda g\u00fczel ve dikkate de\u011fer bir e\u011flence de olabilir. Bir sarho\u015f tasavvur ediniz ki kadeh elinde ve sofra ba\u015f\u0131nda birdenbire uyan\u0131yor, kendisini ve etraf\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyor, e\u015fya ile, zaman ile kendi aras\u0131ndaki alakan\u0131n istihzas\u0131na ge\u00e7iyor; bu bedbaht\u0131 zannetmem ki bir daha kolay kolay kendinden ge\u00e7irebilesiniz, elveda alkol\u00fcn unutturucu cenneti… Bu uyan\u0131\u015f \u015f\u00fcphesiz ancak bir dakika veya bir saniye i\u00e7inde olabilir, fakat bu saniye, bir u\u00e7urum ba\u015f\u0131nda birdenbire g\u00f6zleri a\u00e7\u0131lan bir adam\u0131n \u00fcrpermesiyle doludur.<\/p>\n
Bak\u0131n\u0131z, bu ilk \u00f6nce nas\u0131l oldu: daha hen\u00fcz \u00e7ocu\u011fumuz \u00f6lmemi\u015fti. Bir k\u0131\u015f gecesi kar\u0131m ve \u00e7ocuklar\u0131mla beraber oturuyorduk. Ben yaz\u0131 yaz\u0131yordum, o\u011flum ayaklar\u0131m\u0131n dibinde oynuyor, kar\u0131m biraz \u00f6tede, zannedersem, bir \u015fey \u00f6r\u00fcyordu. K\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z\u0131m onun dizlerine abanm\u0131\u015f, elinin hareketiyle beraber gidip gelme\u011fe \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Odam\u0131z s\u0131cak ve sakindi. Bu aile ve ev dedi\u011fimiz acaip kurulu\u015fun o cins anlar\u0131ndan biriydi ki d\u0131\u015far\u0131dan ayd\u0131nl\u0131k ve bu\u011fulu penceremize, odan\u0131n i\u00e7inde aras\u0131ra gidip gelen g\u00f6lgelerimize bakan her hangi bir yolcuya ufak bir k\u0131skan\u00e7l\u0131k hissi verebilir ve bo\u015f ge\u00e7mi\u015f \u00f6mr\u00fc i\u00e7in onu ac\u0131 ac\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcncelere dald\u0131rabilirdi.<\/p>\n
Nas\u0131l oldu ben de bilmiyorum; birdenbire oldu\u011fum yerde \u00e7ok uzun bir uykudan uyanm\u0131\u015f gibi do\u011fruldum ve etraf\u0131ma \u015fa\u015fk\u0131n \u015fa\u015fk\u0131n bakma\u011fa ba\u015flad\u0131m. \u0130nsan, e\u015fya, b\u00fct\u00fcn etraf\u0131mdakiler benimle alakalar\u0131n\u0131 kesmi\u015f gibiydiler, her \u015fey, hepsi bana yabanc\u0131 oluvermi\u015fti. Bu kadar senelik kar\u0131m\u0131, kendi \u00e7ocuklar\u0131m\u0131, evimi, odan\u0131n her bir vaktinde hayat\u0131m\u0131n bir hadisesi olmu\u015f e\u015fyas\u0131n\u0131, velhas\u0131l elimdeki i\u015fe ve \u00fcst\u00fcmdeki elbiseye kadar hi\u00e7 bir \u015feyi tan\u0131m\u0131yordum. O anda bir aynada kendi y\u00fcz\u00fcm\u00fc g\u00f6rsem belki onu da tan\u0131yamazd\u0131m. O kadar kendi hakikatimde, r\u00fcyalar\u0131m\u0131n hakikatine uyanm\u0131\u015ft\u0131m. Bu ne Baudelaire’in \u00e7ift odas\u0131na, ne de Quincey’nin afyonun cennetinde g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc r\u00fcyalardan realiteye d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcne benziyordu. Bu daha sade bir \u015fey, uzun gafletinde birden uyanan ruhun kendi kendisine tertip etti\u011fi bir nevi c\u00fcrm\u00fcme\u015fhuttu. <\/p>\n
Hakikaten b\u00fct\u00fcn bunlar\u0131n benim i\u00e7imle, g\u00fcnlerin sefaleti alt\u0131nda haberim olmadan i\u00e7in i\u00e7in kaynayan as\u0131l benli\u011fimle ne alakas\u0131 olabilir? Bu siyah, uzun sa\u00e7lar\u0131 ge\u00e7mi\u015f g\u00fczelli\u011finden muhte\u015fem bir yadi\u011far gibi duran bitkin y\u00fczl\u00fc kad\u0131n kimdi? Bununla beraber onun kendi kar\u0131m oldu\u011funu, bu \u00e7ocuklar\u0131n kendi \u00e7ocuklar\u0131m oldu\u011funu biliyordum. Kendi kendime m\u00fctemadiyen koskoca on seneyi, bu kapan\u0131k odada, bu acaip ve manas\u0131z e\u015fya aras\u0131nda, bu \u015fimdi bana yabanc\u0131 birer sembol gibi g\u00f6r\u00fcnen \u00e7ehreler aras\u0131nda nas\u0131l ge\u00e7irdi\u011fimi soruyorum. Nihayet dayanamad\u0131m, lalettayin bir mazeret uydurarak soka\u011fa f\u0131rlad\u0131m. Bug\u00fcn olmu\u015f gibi hat\u0131r\u0131mdad\u0131r; so\u011fuk, ayd\u0131nl\u0131k bir k\u0131\u015f gecesiydi, sokaklarda hemen hemen kimse yoktu, durmadan dinlenmeden, kendi kendime “Ni\u00e7in, ni\u00e7in b\u00f6yle oldu, ni\u00e7in b\u00f6yle olsun?” diye sora sora y\u00fcr\u00fcyordum. Bir m\u00fcddet sonra yoruldum, k\u00fc\u00e7\u00fck bir kahveye girdim. Tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m birtak\u0131m adamlar t\u00fct\u00fcn ve nefes kokan bulan\u0131k hava i\u00e7inde g\u00fclerek ba\u011f\u0131rarak konu\u015fuyorlar, oyun oynuyorlard\u0131. Ben de bir k\u00f6\u015feye \u00e7ekildim. O zamana kadar gece vakti evimden d\u0131\u015far\u0131ya ancak sinema, tiyatro gibi \u015feyler i\u00e7in \u00e7\u0131kard\u0131m. Zaten b\u00f6yle bir itiyad\u0131 bir t\u00fcrl\u00fc anl\u0131yamam\u0131\u015ft\u0131m. Fakat \u015fimdi yad\u0131rgam\u0131yor, hatta bir nevi s\u0131cakl\u0131k duyuyordum. “Buras\u0131 bizim (raf\u0131m\u0131z olsa gerek…” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, sonra yava\u015f yava\u015f etraf\u0131mdakilere bakma\u011fa ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n
Bir insan y\u00fcz\u00fcn\u00fcn en manal\u0131 bir alem oldu\u011funu ben o geceye kadar anl\u0131yamam\u0131\u015ft\u0131m. Hayat dedi\u011fimiz o girift oyunun, akt\u00f6rlerini bu kadar kuvvetle benimseyece\u011fini, onlar\u0131n her hal ve tavr\u0131na kendi ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n damgas\u0131n\u0131 bu kadar kuvvetle vuraca\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmemi\u015ftim. Y\u00fcz buru\u015fu\u011funun, g\u00f6z alt\u0131ndaki her hangi bir \u00e7izginin, dudak kenar\u0131ndaki bir k\u0131vr\u0131m\u0131n, ne bileyim, konu\u015fmadan evvelki bir saniyelik bir teredd\u00fcd\u00fcn, k\u00fc\u00e7\u00fck bir el i\u015faretinin, manas\u0131z ve ehemmiyetsiz bir bak\u0131\u015f\u0131n, her g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcn, bir omuz d\u00fc\u015f\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn b\u00fct\u00fcn bir \u00f6mr\u00fc en ince, en kar\u0131\u015f\u0131k, en n\u00fcfuz edilmez taraflar\u0131ndan anlatacak birer emare, birer i\u015faret oldu\u011funu hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn\u00fcz m\u00fc?<\/p>\n
Kar\u015f\u0131mda bana arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nm\u00fc\u015f, tavla oynayan bir adamca\u011f\u0131z vard\u0131. Orta boylu, zay\u0131f, ba\u015f\u0131 tepesine do\u011fru a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f otuz, otuz be\u015f ya\u015flar\u0131nda bir insan; her g\u00fcn sokakta, dairede, lokantada rastlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z insanlardan biri. Ba\u015f\u0131 biraz kalk\u0131k omuzlar\u0131n\u0131n aras\u0131na sonradan yap\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f gibi g\u00f6m\u00fcl\u00fc, s\u0131rt\u0131 biraz \u00f6ne b\u00fck\u00fck, ikide bir kontrols\u00fcz bir hareketle sa\u011f elini aln\u0131na do\u011fru kald\u0131r\u0131yor, sanki g\u00f6r\u00fcnmeyen zehirli bir b\u00f6ce\u011fi koval\u0131yordu. Bu sinirli, zay\u0131f el ile beraber bu kemikli ba\u015f\u0131n ikide bir b\u00f6yle arkaya do\u011fru gidi\u015fi ne korkun\u00e7, ne zalim bir \u015feydi! Bir iki defa yan\u0131ndakilerle konu\u015fmak i\u00e7in y\u00fcz\u00fcn\u00fc benden yana do\u011fru \u00e7evirdi.<\/p>\n
Ne kar\u0131\u015f\u0131k bir \u00e7ehresi vard\u0131. Geni\u015f aln\u0131, g\u00f6zlerinin ve dudaklar\u0131n\u0131n kenar\u0131, k\u0131r\u0131\u015f\u0131k ve \u00e7izgi i\u00e7indeydi. Bununla beraber yaln\u0131z bir bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 tuttu\u011fum g\u00f6zleri ne kadar gen\u00e7 ve iri idi. M\u00fcthi\u015f bir hareket bollu\u011fu i\u00e7inde k\u0131zararak, konu\u015farak, \u015fansa lanet ederek oynuyordu. Birdenbire zarlar\u0131 b\u0131rakt\u0131. M\u00fcthi\u015f bir \u015fey olmu\u015f gibi bir an durdu, d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Sonra hafif bir omuz kald\u0131r\u0131\u015f\u0131yla aya\u011fa kalkt\u0131, yukar\u0131da bahsetti\u011fim el i\u015faretiyle fikri sabitini bir kere daha ko\u011fdu. Oyun arkada\u015f\u0131yla hesab\u0131n\u0131 g\u00f6rerek, yine ba\u015f\u0131 omuzlar\u0131na g\u00f6m\u00fcl\u00fc, kendi i\u00e7ine katlanm\u0131\u015f h\u00fcviyetiyle, fakat bu sefer nisbeten daha sakin bir y\u00fczle kahveden \u00e7\u0131k\u0131p gitti. Ni\u00e7in oyun ortas\u0131nda zarlar\u0131 b\u0131rakt\u0131? Ayakta neyi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc ve neye karar verdi? Ni\u00e7in bir dakika evvel omuzlar\u0131 o kadar \u00e7\u00f6k\u00fck ve mahkumdu ve neden kahveden \u00e7\u0131karken b\u00fct\u00fcn h\u00fcviyetinde bir nevi s\u00fckunet ve kay\u0131ts\u0131zl\u0131k vard\u0131? Muamma.<\/p>\n
Tam kar\u015f\u0131mda ayak ayak \u00fcst\u00fcnde oturan bir ba\u015fkas\u0131 hi\u00e7 durmadan sol aya\u011f\u0131n\u0131 sall\u0131yor, bir taraftan da m\u00fctemadiyen t\u0131rnaklar\u0131n\u0131 kemiriyordu. Ne garip bir adamd\u0131 bu! K\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck y\u00fcz\u00fc insana bir \u00e7ekmece hissini verecek kadar kilitli idi. Kim bilir ka\u00e7 uzun tahamm\u00fcl ve zillet senesi bu yumruk kadar k\u00fc\u00e7\u00fck y\u00fczden, bu acayip ve s\u0131r s\u0131zmaz maskeyi \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131. Bir ba\u015fkas\u0131 konu\u015furken ellerinin ve kollar\u0131n\u0131n m\u00fcbala\u011fal\u0131 i\u015faretleriyle kendisini adeta d\u00f6rt bir tarafa da\u011f\u0131t\u0131r gibiydi.<\/p>\n
B\u00fct\u00fcn bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcne d\u00fc\u015f\u00fcne eve d\u00f6nd\u00fcm. Bu sessiz \u0131zt\u0131rab\u0131, bu adeta tabii addedilen cehennemi g\u00f6rmek beni biraz teskin etmi\u015f, kendi hayat\u0131mla aramda biraz evvel bozulmak \u00fczere olan muvazeneyi iade etmi\u015f gibiydi. Bununla beraber o muvazeneyi bir daha hi\u00e7 bir zaman bulamad\u0131m. Olan olmu\u015ftu. Art\u0131k bundan sonra bu bende bir itiyat oldu.<\/p>\n
Hayat\u0131m\u0131n \u00fczerinde d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. B\u00fct\u00fcn iradem, b\u00fct\u00fcn gayretim bir daha o eski s\u00fckuneti bana iade ettirmedi. G\u00fcndelik hayat\u0131mla arama ya\u015fanmam\u0131\u015f r\u00fcyalar\u0131n azab\u0131 girmi\u015fti. Hayat oyununu en b\u00fcy\u00fck ciddiyetle oynamaya haz\u0131rland\u0131\u011f\u0131m bir anda ge\u00e7mi\u015f y\u0131llar, kar\u015f\u0131ma dikiliyor ve benden hesab\u0131n\u0131 soruyordu. O g\u00fcnden sonra art\u0131k bir an bile yaln\u0131z de\u011fildim, soframda, yata\u011f\u0131mda, \u00e7al\u0131\u015fma masamda bir misafir, di\u015fleri hiddet ve kinden k\u0131s\u0131k, g\u00f6zlerinde bo\u015fa gitmi\u015f bir \u00f6mr\u00fcn b\u00fct\u00fcn b\u0131kk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 toplanan bir zavall\u0131 vard\u0131 ve bana pi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n \u015fuuruyla k\u0131s\u0131lm\u0131\u015f sesi durmadan f\u0131s\u0131ld\u0131yordu: “\u00d6mr\u00fcn\u00fc, \u00f6mr\u00fcn\u00fc ne yapt\u0131n?” Ve ben b\u00fct\u00fcn uzviyetimde bir y\u0131lan gibi gezen bu zehirli sesin tenbihi alt\u0131nda yapaca\u011f\u0131m\u0131 unutuyor, an\u0131 ve mekan\u0131 unutuyor, ba\u015fta kendim olmak \u00fczere her \u015feyden, ya\u015fanm\u0131\u015f \u00f6mr\u00fcmden, gelecek senelerimden, b\u00fct\u00fcn etraf\u0131mdan nefret ediyor, ka\u00e7mak, kaybolmak, kurtulmak istiyordum.<\/p>\n
Art\u0131k uyku bile benim i\u00e7in bir \u015fifa de\u011fildi. \u00c7\u00fcnk\u00fc onda da riyalar\u0131n zalim \u0131srar\u0131 vard\u0131. Size bu r\u00fcyalar\u0131 nas\u0131l anlatmal\u0131? Hemen her safhas\u0131nda vaktiyle sevilmi\u015f bir gen\u00e7 k\u0131z\u0131n, \u015fimdi nerede oldu\u011funu, nas\u0131l bir talihle ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilmedi\u011fim sar\u0131 sa\u00e7l\u0131, b\u00fcy\u00fck mavi g\u00f6zl\u00fc, nerkis boyunlu gen\u00e7 bir k\u0131z\u0131n bir nevi “laytmotif” gibi dola\u015ft\u0131\u011f\u0131 bu r\u00fcyalar… Bu, hasta kafan\u0131n kendi vehim ve g\u00f6lgelerinden yaratt\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fici ve korkun\u00e7 \u00e2lem…<\/p>\n
\u0130\u015fte bu yol, bu k\u00fc\u00e7\u00fck acaip yol, ben bu ruh haletinde iken kar\u015f\u0131ma \u00e7\u0131kt\u0131 ve benim i\u00e7in birdenbire yepyeni bir hayat imkan\u0131n\u0131n, kendi kendimi bundan sonra olsun ger\u00e7ekle\u015ftirebilmek imkan\u0131n\u0131n bir nevi m\u00fcjdesi gibi oldu.
Evet, pekala biliyorum ki, bir g\u00fcn ben her \u015feyi b\u0131rak\u0131p bu k\u00fc\u00e7\u00fck yola dalarsam onun bitti\u011fi yerde b\u00fct\u00fcn saadet ve hasretlerimi, eski ya\u015fanm\u0131\u015f r\u00fcyalar\u0131m\u0131 bulaca\u011f\u0131m, temiz, yepyeni, mesut bir adam olaca\u011f\u0131m.
Bunu biliyorum, fakat yapamayaca\u011f\u0131m\u0131 da biliyorum. Halbuki bir \u00f6m\u00fcr ya\u015fanmaya de\u011fer bir \u015feydir.<\/p>\n
Bir Yol | Ahmet Hamdi Tanp\u0131nar<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Birdenbire aya\u011fa kalkt\u0131 ve eliyle trenin penceresinden i\u015faret ederek: -\u0130\u015fte, dedi, \u015fu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz k\u00fc\u00e7\u00fck yol, \u015fu iki a\u011fa\u00e7 aras\u0131nda tepenin ete\u011fini k\u0131vr\u0131lan patika… Fevkal\u00e2de hi\u00e7bir taraf\u0131 yok de\u011fil mi? Hemen her yerde bol bol rastgelebilece\u011fimiz alelade bir \u015fey… Bununla beraber nereye gitti\u011fini, nereden geldi\u011fini bilmedi\u011fim, bir d\u00f6neme\u00e7te kaybolan tozlu par\u00e7as\u0131ndan ba\u015fka hi\u00e7 bir taraf\u0131n\u0131 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[114],"tags":[],"class_list":["post-6685","post","type-post","status-publish","format-standard","category-turkiye-den-oykuler"],"yoast_head":"\n