![](\"http:\/\/upload.wikimedia.org\/wikipedia\/commons\/thumb\/5\/5e\/Maxim_Gorky_LOC_Restored_edit1.jpg\/200px-Maxim_Gorky_LOC_Restored_edit1.jpg\")
Bir kere sonbaharda \u00e7ok can s\u0131k\u0131c\u0131, tats\u0131z bir i\u015f geldi ba\u015f\u0131ma: Yabanc\u0131 oldu\u011fum bir kentte meteliksiz, yersiz yurtsuz buluverdim kendimi. ilk birka\u00e7 g\u00fcn \u00fcst\u00fcmde ba\u015f\u0131mda satabilece\u011fim ne varsa sat\u0131p kentin Ustye ad\u0131 verilen uzak bir b\u00f6lgesine gittim.<\/p>\n
Gemi iskelelerinin bulundu\u011fu, yaz\u0131n ar\u0131 kovan\u0131 gibi i\u015fleyen bu b\u00f6lgede in cin top oynuyordu \u015fimdi. Ekimin son g\u00fcnleriydi art\u0131k. Bir yiyecek kal\u0131nt\u0131s\u0131 bulurum \u00fcmidiyle \u0131slak kumsal\u0131 g\u00f6zlerimle tarayarak bo\u015f yap\u0131lar\u0131n, kantinlerin aras\u0131nda bir ba\u015f\u0131ma, a\u011f\u0131r a\u011f\u0131r geziniyor; toklu\u011fun ne g\u00fczel \u015fey oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum…<\/p>\n
\u0130nsanl\u0131k y\u00fcksek bir k\u00fclt\u00fcr d\u00fczeyine ula\u015ft\u0131. Bu bak\u0131mdan ruhunuzun a\u00e7l\u0131\u011f\u0131n\u0131 karn\u0131n\u0131z\u0131n a\u00e7l\u0131\u011f\u0131ndan daha kolay giderebilirsiniz. Sokaklar\u0131 ar\u015f\u0131nlarken \u00e7ok g\u00fczel evler g\u00f6r\u00fcrs\u00fcn\u00fcz \u00e7evrenizde. Bunlar\u0131n kim bilir ne g\u00fczel d\u00f6\u015fenmi\u015f olduklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrs\u00fcn\u00fcz hakl\u0131 olarak. Bu durum sizde mimarl\u0131k, insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve daha pek \u00e7ok \u00f6nemli, y\u00fcksek \u015feye ili\u015fkin sevin\u00e7li d\u00fc\u015f\u00fcnceler uyand\u0131rabilir. D\u00fczg\u00fcn, s\u0131ms\u0131k\u0131 giyinmi\u015f insanlara raslars\u0131n\u0131z. Kibar kimselerdir bunlar. H\u00fcz\u00fcn verici varl\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 fark etmemek i\u00e7in ba\u015flar\u0131n\u0131 kibarca \u00f6te yana \u00e7evirip yol verirler size. A\u00e7 bir insan\u0131n ruhu, do\u011frusu ya, tokunkinden daha iyi, daha yaray\u0131\u015fl\u0131 bir bi\u00e7imde beslenir. \u0130sterseniz toklar yarar\u0131na \u00e7ok n\u00fckteli bir sonu\u00e7 \u00e7\u0131kar\u0131labilir bu yarg\u0131dan!…<\/p>\n
… Ak\u015fam gelip \u00e7att\u0131. Ya\u011fmur ya\u011f\u0131yor; h\u0131r\u00e7\u0131n kuzey r\u00fczg\u00e2r\u0131 bo\u015f kantinlerin, barakalar\u0131n \u00fczerinde u\u011fulduyor; otelin tahta \u00e7ak\u0131lm\u0131\u015f pencerelerine \u00e7arp\u0131yordu. Nehir dalgalan\u0131yor, k\u0131y\u0131da h\u0131zla h\u0131\u015f\u0131rd\u0131yor, k\u00f6p\u00fcre k\u00f6p\u00fcre sisli uzakl\u0131klara ak\u0131p gidiyordu… K\u0131\u015f\u0131n yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 seziyor da, kuzey r\u00fczg\u00e2r\u0131n\u0131n belki bu gece getirip takabilece\u011fi buzdan kelep\u00e7elerin korkusuyla bir yerlere ka\u00e7\u0131yordu sanki. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc a\u011f\u0131r ve kapan\u0131kt\u0131. Ya\u011fmur durmadan serpi\u015ftiriyordu. <\/p>\n
Dallar\u0131 k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f iki \u00e7irkin s\u00f6\u011f\u00fct a\u011fac\u0131yla hemen altlar\u0131nda yan yatm\u0131\u015f bir sandal, do\u011fan\u0131n bu hazin g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc tamaml\u0131yordu. Yan yatm\u0131\u015f, dibi delinmi\u015f bir sandal; so\u011fuk r\u00fczg\u00e2r\u0131n \u00e7\u0131r\u0131l\u00e7\u0131plak soydu\u011fu zavall\u0131, ya\u015flar a\u011fa\u00e7lar… Her \u015fey darmada\u011f\u0131n, cans\u0131z. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc bitmez t\u00fckenmez g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131 sa\u00e7\u0131yor. Her yer \u0131ss\u0131z, karanl\u0131k. Sanki yery\u00fcz\u00fcnde bir ben canl\u0131 kalm\u0131\u015f\u0131m. Beni de so\u011fuk bir \u00f6l\u00fcm beklemekte. <\/p>\n
O zaman on yedi ya\u015f\u0131ndayd\u0131m daha; g\u00fczel bir \u00e7a\u011f! A\u00e7l\u0131ktan, so\u011fuktan di\u015flerim birbirine \u00e7arp\u0131yor; yiyecek bir \u015feyler aranarak so\u011fuk, \u0131slak kumsal\u0131 ar\u015f\u0131nlay\u0131p duruyordum. Ans\u0131z\u0131n, kantinlerden birinin arkas\u0131nda bir kad\u0131n g\u00f6rd\u00fcm. Topra\u011fa \u00e7\u00f6melmi\u015f, bir \u015feyler yap\u0131yordu. Elbisesi ya\u011fmurdan s\u0131r\u0131ls\u0131klam olmu\u015f, ince omuzlar\u0131na s\u0131ms\u0131k\u0131 yap\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Yan\u0131na yakla\u015f\u0131nca, elleriyle kumu kazarak kantinin alt\u0131nda \u00e7ukur a\u00e7maya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131m.<\/p>\n
\u00c7\u00f6melerek:<\/p>\n
– Ne yap\u0131yorsun? diye sordum.<\/p>\n
Hafif bir \u00e7\u0131\u011fl\u0131k att\u0131, bir anda s\u0131\u00e7ray\u0131p kalkt\u0131. Kar\u015f\u0131mda durmu\u015f, y\u00fcz\u00fcme bak\u0131yordu, iri iri a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f k\u00fclrengi g\u00f6zleri korku doluydu. Ben ya\u015flarda \u015fip\u015firin bir k\u0131zd\u0131 bu. Ne yaz\u0131k ki \u00fc\u00e7 tane kocaman \u00e7\u00fcr\u00fckle bezenmi\u015fti y\u00fcz\u00fc. \u00c7\u00fcr\u00fckler \u015fa\u015f\u0131lacak kadar ustal\u0131kla yerle\u015ftirilmi\u015flerdi ama, yine de \u00e7irkin duruyorlard\u0131. E\u015fit b\u00fcy\u00fckl\u00fckteki iki \u00e7\u00fcr\u00fck g\u00f6zlerin alt\u0131na; daha b\u00fcy\u00fck\u00e7e olan \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00e7\u00fcr\u00fck, al\u0131na, tam aln\u0131n burunla kesi\u015fti\u011fi noktaya kondurulmu\u015ftu. Bu uyumda, insan y\u00fcz\u00fcn\u00fc bozma konusunda \u00e7ok incelmi\u015f bir sanat\u00e7\u0131n\u0131n
ustal\u0131\u011f\u0131 g\u00f6ze \u00e7arp\u0131yordu.<\/p>\n
K\u0131z bana bakt\u0131k\u00e7a g\u00f6zlerindeki korku yava\u015f yava\u015f silindi… Sonra elini silkeledi, basma \u015fal\u0131n\u0131 d\u00fczeltti, so\u011fuktan b\u00fcz\u00fclerek:<\/p>\n
– Sen de a\u00e7s\u0131n, de\u011fil mi? dedi. Kaz \u00f6yleyse. Ben yoruldum. Orada ekmek olmal\u0131… (Ba\u015f\u0131yla kantini g\u00f6steriyordu.) Al\u0131\u015f veri\u015f bitmedi daha.<\/p>\n
Kazmaya koyuldum. O da biraz dinlenip beni g\u00f6zden ge\u00e7irdikten sonra yan\u0131ma oturdu, yard\u0131ma ba\u015flad\u0131.<\/p>\n
Sessizce \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. O s\u0131rada, ceza kanunu, ahlak, m\u00fclkiyet vb. gibi, bilgili kimselerin kan\u0131s\u0131nca hayat\u0131m\u0131z\u0131n her an\u0131nda akl\u0131m\u0131zda tutmam\u0131z gereken \u015feyleri d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp d\u00fc\u015f\u00fcnmedi\u011fimi s\u00f6yleyemem \u015fimdi. Ancak, ger\u00e7e\u011fe elden geldi\u011fince yak\u0131n olmak i\u00e7in \u015funu belirteyim ki, kazma i\u015fine \u00e7ok dalm\u0131\u015ft\u0131m. Kantinde ekmek bulunabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcncesi b\u00fct\u00fcn benli\u011fimi kaplam\u0131\u015f, ba\u015fka bir d\u00fc\u015f\u00fcnceye yer kalmam\u0131\u015ft\u0131 orada…<\/p>\n
Gece oluyordu. Islak, so\u011fuk, yap\u0131\u015f yap\u0131\u015f bir karanl\u0131k \u00e7evremizde gitgide yo\u011funla\u015f\u0131yor; dalgalar \u015fimdi daha bo\u011fuk bir sesle \u00e7a\u011f\u0131ld\u0131yor; kantinin \u00fcst\u00fcnde ya\u011fmurun t\u0131p\u0131rt\u0131s\u0131 art\u0131yordu… Bir yerlerde bir gece bek\u00e7isinin d\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc karanl\u0131\u011f\u0131 y\u0131rtmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 bile…<\/p>\n
Yard\u0131mc\u0131m usulca:
– Kantinin d\u00f6\u015femesi var m\u0131 acaba? diye sordu.
Ne demek istedi\u011fini anlamay\u0131p sesimi \u00e7\u0131karmad\u0131m.
– Kantinin d\u00f6\u015femesi var m\u0131 diyorum. Varsa bo\u015funa u\u011fra\u015f\u0131yoruz. Topra\u011f\u0131 kazd\u0131ktan sonra kaim tahtalar \u00e7\u0131kacak kar\u015f\u0131m\u0131za… Onlar\u0131 nas\u0131l s\u00f6kersin? En iyisi kilidi k\u0131rmak…O daha \u00e7\u00fcr\u00fckt\u00fcr…<\/p>\n
Kad\u0131nlar\u0131n akl\u0131na parlak d\u00fc\u015f\u00fcnceler pek seyrek gelir ya, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz gibi yine de geliyor i\u015fte… Ben parlak d\u00fc\u015f\u00fcncelere her zaman de\u011fer veririm. Her zaman elden geldi\u011fince yararlanmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015f\u0131md\u0131r onlardan.<\/p>\n
Kilidi b\u00fckt\u00fcm, halkas\u0131yla birlikte s\u00f6k\u00fcp \u00e7\u0131kard\u0131m… Su\u00e7 orta\u011f\u0131m bir anda y\u0131lan gibi k\u0131vr\u0131larak kantinin d\u00f6rt k\u00f6\u015feli bo\u015flu\u011fundan i\u00e7eri dald\u0131. Az sonra sevin\u00e7le \u00e7\u0131nlayan sesini i\u015fittim:<\/p>\n
– Aslans\u0131n!<\/p>\n
Bir kad\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir \u00f6vg\u00fcs\u00fc, (a\u011fz\u0131ndan bal da aksa) bir erke\u011fin pohpohlamalar\u0131ndan \u00e7ok daha de\u011ferlidir benim i\u00e7in. Fakat bug\u00fcnk\u00fc kadar kibar de\u011fildim o s\u0131ralar. K\u0131z\u0131n bu koltuklamas\u0131na ald\u0131r\u0131\u015f etmeyip k\u0131saca ve korkuyla sordum:<\/p>\n
– Bir \u015fey bulabildin mi?<\/p>\n
Tekd\u00fcze bir sesle, bulduklar\u0131n\u0131 saymaya ba\u015flad\u0131:<\/p>\n
– Bir sepet \u015fi\u015fe… Bo\u015f \u00e7uvallar… Bir \u015femsiye… Demir bir kova.<\/p>\n
Hi\u00e7biri yenmezdi bunlar\u0131n. \u00dcmidimin s\u00f6nmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyordum… Fakat ans\u0131z\u0131n canl\u0131 bir sesle:<\/p>\n
– Aha! Burada… diye ba\u011f\u0131rd\u0131.<\/p>\n
-Kim?<\/p>\n
– Ekmek… Koca bir somun… Ama \u0131slak… Tut!<\/p>\n
Ayaklar\u0131m\u0131n dibine \u00f6nce bir somun yuvarland\u0131, sonra da kahraman su\u00e7 orta\u011f\u0131m… Ben a\u011fz\u0131ma bir par\u00e7a ekmek sokup \u00e7i\u011fnemeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m bile…<\/p>\n
– Dur hele, ver bana… Hemen gidelim buradan… Nereye gidebiliriz?<\/p>\n
G\u00f6zleriyle karanl\u0131kta d\u00f6rt bir yan\u0131 tarad\u0131… Hava karanl\u0131k ve \u0131slakt\u0131. Nehir g\u00fcr\u00fcldeye g\u00fcr\u00fcldeye ak\u0131yordu…<\/p>\n
– Bak, yan yatm\u0131\u015f bir sandal var orada… Gidip alt\u0131na girelim mi?<\/p>\n
– Olur…<\/p>\n
. Yolda ganimetimizi yar\u0131lam\u0131\u015ft\u0131k neredeyse… Ya\u011fmur \u015fiddetleniyor, nehir b\u00f6\u011f\u00fcr\u00fcyor, uzun ve alayc\u0131 bir d\u00fcd\u00fck sesi geliyordu bir yerlerden. Sanki kimseden korkusu olmayan b\u00fcy\u00fck bir g\u00fc\u00e7; b\u00fct\u00fcn yery\u00fcz\u00fc kurallar\u0131n\u0131, bu berbat sonbahar ak\u015fam\u0131n\u0131 ve onun iki kahraman\u0131 olan bizi \u0131sl\u0131kl\u0131yordu.<\/p>\n
.. Bu sesi i\u015fittik\u00e7e y\u00fcre\u011fim korkudan k\u00fct k\u00fct at\u0131yor, ama somunu tutkuyla at\u0131\u015ft\u0131rmaktan da geri kalm\u0131yordum. Solumda y\u00fcr\u00fcyen k\u0131z da benden a\u015fa\u011f\u0131 kalm\u0131yordu bu konuda.<\/p>\n
Nedense:
– Ad\u0131n ne? diye sordum.
K\u0131z, a\u011fz\u0131n\u0131 tutkuyla \u015fap\u0131rdat\u0131rken:
– Nata\u015fa! diye kar\u015f\u0131l\u0131k verdi.
Ona bakt\u0131m, i\u00e7im ac\u0131yla burkuldu. G\u00f6zlerimi ileriye, karanl\u0131\u011fa \u00e7evirdim. Orada so\u011fuk ve gizemli bir tav\u0131rla g\u00fcl\u00fcmseyen al\u0131nyaz\u0131m\u0131n alayc\u0131 y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6r\u00fcr gibi oldum…<\/p>\n
… Yan yatm\u0131\u015f sandal\u0131n \u00fcst\u00fcnde ya\u011fmur hi\u00e7 durmadan t\u0131p\u0131rd\u0131yor, bu ses insanda kederli d\u00fc\u015f\u00fcnceler uyand\u0131r\u0131yor, r\u00fczg\u00e2r dipteki yar\u0131ktan u\u011fultularla i\u00e7eri doluyordu. Burada r\u00fczg\u00e2ra tutulmu\u015f bir yonga par\u00e7as\u0131 kayg\u0131l\u0131, yalvaran bir sesle \u00e7at\u0131rd\u0131yordu. Nehir, k\u0131y\u0131 boyunca kabara kabara ak\u0131p gidiyor; onulmaz, bir dertten s\u00f6z edercesine tek d\u00fcze, \u00fcmitsiz bir sesle \u00e7a\u011f\u0131ld\u0131yordu. Ya\u011fmurun \u015fak\u0131rt\u0131s\u0131 bu \u00e7a\u011f\u0131lt\u0131ya kar\u0131\u015f\u0131yor; havada parlak ve s\u0131cak yaz mevsiminin so\u011fuk, puslu ve \u0131slak sonbaharla sonsuz yer de\u011fi\u015ftirmelerinden bunal\u0131p yorgun d\u00fc\u015fen yery\u00fcz\u00fcn\u00fcn a\u011f\u0131r soluklan duyuluyordu. R\u00fczg\u00e2r \u0131ss\u0131z k\u0131y\u0131lar\u0131n ve k\u00f6p\u00fcre k\u00f6p\u00fcre ak\u0131p giden nehrin \u00fczerinde sevin\u00e7siz \u015fark\u0131lar s\u00f6yleyerek esiyordu…<\/p>\n
Sandal\u0131n alt\u0131 rahat de\u011fildi pek. Hem dar, hem \u0131slakt\u0131. Dipteki yar\u0131ktan k\u00fc\u00e7\u00fck, so\u011fuk ya\u011fmur damlalar\u0131 d\u00f6k\u00fcl\u00fcyor; r\u00fczg\u00e2r h\u0131zla, dalga dalga esiyordu… So\u011fuktan tir tir titreyerek sessizce oturuyorduk. Uyumak istedi\u011fimi an\u0131ms\u0131yorum. Nata\u015fa s\u0131rt\u0131n\u0131 bordaya dayam\u0131\u015f, k\u00fc\u00e7\u00fck bir yumak gibi tortop olmu\u015ftu. Kollar\u0131n\u0131 dizlerinin alt\u0131nda kavu\u015fturmu\u015f, ensesini dizlerine dayam\u0131\u015ft\u0131. \u00eeri iri a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f g\u00f6zleriyle nehre bak\u0131yordu. Bu g\u00f6zler, altlar\u0131ndaki \u00e7\u00fcr\u00fcklerle, onun beyaz y\u00fcz\u00fcnde koskocaman g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu.<\/p>\n
Hi\u00e7 k\u0131m\u0131ldam\u0131yordu. Kom\u015fumun bu durgunlu\u011fu yava\u015f yava\u015f korkutmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 beni. Konu\u015fmak istiyor, fakat s\u00f6ze nereden ba\u015flayaca\u011f\u0131m\u0131 bilemiyordum.<\/p>\n
\u0130lk konu\u015fan o oldu. A\u00e7\u0131k bir sesle, tane tane:
– Ne a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k bir hayat!.. dedi.
Fakat bir yak\u0131nma de\u011fildi bu. Bir yak\u0131nma i\u00e7in fazla umursamazl\u0131k vard\u0131 bu s\u00f6zlerde. Bir insan, akl\u0131 yetebildi\u011fince d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015f, belirli bir sonuca varm\u0131\u015f, sonra y\u00fcksek sesle a\u00e7\u0131klam\u0131\u015ft\u0131 bunu. Kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmak gereksizdi. Sustum. Nata\u015fa orada ben yokmu\u015fum gibi, \u00f6ylece, k\u0131p\u0131rdamadan oturuyordu. Sonra yeniden, bu kez usulca ve d\u00fc\u015f\u00fcnceli bir tav\u0131rla:
– Bari geberip gitseydim… dedi.<\/p>\n
S\u00f6zlerinde yine en ufak bir yak\u0131nma izi yoktu. Bir insan kendini inceliyor, hayat\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor, onun alaylar\u0131ndan ve hakaretlerinden korunmak i\u00e7in “geberip gitmek”ten ba\u015fka yol kalmad\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131yordu so\u011fukkanl\u0131l\u0131kla. A\u00e7\u0131k\u00e7a belliydi bu.<\/p>\n
Hayat kar\u015f\u0131s\u0131nda b\u00f6ylesi bir yal\u0131nl\u0131k \u00fcrpertti beni. Biraz daha susarsam a\u011flayaca\u011f\u0131m\u0131 hissettim.. Bir kad\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131nda ay\u0131p olurdu bu. \u00dcstelik o a\u011flam\u0131yordu. Konu\u015fmaya karar verdim.<\/p>\n
Do\u011fru d\u00fcr\u00fcst bir \u015fey ak\u0131l edemeyince:
– Kim d\u00f6vd\u00fc seni? diye sordum.
P\u00fcr\u00fczs\u00fcz, y\u00fcksek bir sesle:
– Kim olacak, Pa\u015fka… diye kar\u015f\u0131l\u0131k verdi.
– O da kim?
– Sevgilim… F\u0131r\u0131nc\u0131d\u0131r…
– S\u0131k s\u0131k d\u00f6ver mi seni?
– \u0130\u00e7tik\u00e7e d\u00f6ver…
Birdenbire yan\u0131ma yakla\u015ft\u0131; kendinden, Pa\u015fka’dan, ili\u015fkilerinden s\u00f6z etmeye ba\u015flad\u0131. “Hani o s\u00fcrt\u00fck k\u0131zlardan” biriymi\u015f… F\u0131r\u0131nc\u0131ysa k\u0131z\u0131l b\u0131y\u0131kl\u0131 bir delikanl\u0131ym\u0131\u015f. Hem de \u00e7ok iyi akordeon \u00e7alarm\u0131\u015f. Onu “m\u00fcessese”de ziyaret eder, bu da k\u0131z\u0131n pek ho\u015funa gidermi\u015f. Yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131, \u015fen \u015fakrak bir delikanl\u0131ym\u0131\u015f \u00e7\u00fcnk\u00fc. Kaftan\u0131 on be\u015f rublelik, \u00e7izmeleri “mahmuzlu”ymu\u015f. Bu y\u00fczden a\u015f\u0131k olmu\u015f, “dost” tutmu\u015f onu.<\/p>\n
Ama o “dost” tutulunca \u015f\u0131marm\u0131\u015f. Ba\u015fka konuklar\u0131n verdi\u011fi paralar\u0131 k\u0131z\u0131n elinden zorla almaya, bunlarla da kafay\u0131 \u00e7ekip k\u0131z\u0131 d\u00f6vmeye ba\u015flam\u0131\u015f. \u00dcstelik bir de onun g\u00f6z\u00fc \u00f6n\u00fcnde \u00f6b\u00fcr k\u0131zlarla “k\u0131r\u0131\u015ft\u0131rma” huyu \u00e7\u0131karm\u0131\u015f…<\/p>\n
– Sen sen ol da g\u00fcc\u00fcne gitmesin! Benim \u00f6b\u00fcr k\u0131zlardan neyim eksik?.. Akl\u0131nca k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fc\u015f\u00fcrecek beni! <\/p>\n
Al\u00e7ak!<\/p>\n
\u00dc\u00e7 g\u00fcn \u00f6nce patrondan d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kmak i\u00e7in izin al\u0131p ona gitmi\u015ftim. Bir de ne g\u00f6reyim: Bizim k\u0131zlardan sarho\u015f Dunka yan\u0131ba\u015f\u0131nda oturmuyor mu!.. \u00d6teki de dut gibi. “Al\u00e7aks\u0131n sen! Al\u00e7a\u011f\u0131n tekisin! Namussuzsun!” dedim. Kalk\u0131p \u00f6ld\u00fcresiye d\u00f6vd\u00fc beni. Tekme mi istersin, sa\u00e7\u0131mdan tutup s\u00fcr\u00fcklemek mi, art\u0131k akl\u0131na ne gelirse… Bununla da kalsa iyi! \u00dcst\u00fcm\u00fc ba\u015f\u0131m\u0131 paralad\u0131… \u015eimdi ne yapar\u0131m ben? Patronun yan\u0131na nas\u0131l giderim? Her \u015feyimi paralad\u0131: Eteklerimi, yepyeni bluzumu… Ba\u015f \u00f6rt\u00fcm\u00fc \u00e7ekip ald\u0131… Tanr\u0131m! Ben ne yapaca\u011f\u0131m \u015fimdi?<\/p>\n
Ans\u0131z\u0131n kederli, bo\u011fuk bir sesle inledi.<\/p>\n
Hava so\u011fumu\u015f, r\u00fczg\u00e2r\u0131n iniltisi de artm\u0131\u015ft\u0131… Di\u015flerim yeniden tak\u0131rdamaya ba\u015flad\u0131. O da titriyor, gitgide sokuluyordu bana. Karanl\u0131kta g\u00f6zlerinin par\u0131lt\u0131s\u0131ndan anl\u0131yordum bunu…<\/p>\n
– Siz erkekler, hepiniz al\u00e7aks\u0131n\u0131z! Elimde olsa hepinizi aya\u011f\u0131m\u0131n alt\u0131nda b\u00f6cek gibi ezerim. Biriniz geberse de surat\u0131na t\u00fck\u00fcrsem!.. Pu\u015ftlar! Yaltaklan\u0131r, sokak k\u00f6pe\u011fi gibi kuyruk sallars\u0131n\u0131z! Ama zavall\u0131 kad\u0131n bir kere elinize d\u00fc\u015fmeye g\u00f6rs\u00fcn!.. Eh art\u0131k!.. O saat aya\u011f\u0131n\u0131z\u0131n alt\u0131na al\u0131verirsiniz… Uyuz b\u00f6cekleri…<\/p>\n
K\u00fcf\u00fcrleri pek \u00e7e\u015fitliydi ya, g\u00fc\u00e7ten yoksundu. “Uyuz b\u00f6cekleri”ne kar\u015f\u0131 ne kin, ne nefret duymad\u0131\u011f\u0131 belliydi. S\u00f6zlerine hi\u00e7 denk d\u00fc\u015fmeyen, durgun, ac\u0131nacak kadar tekd\u00fcze bir sesle konu\u015fuyordu.<\/p>\n
Ama bu s\u00f6zler okudu\u011fum ve okumakta oldu\u011fum bir s\u00fcr\u00fc parlak kitaptan daha \u00e7ok etkiliyordu beni. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6lmekte olan bir insan\u0131n can \u00e7eki\u015fmesi en yetkin, en ustaca \u00f6l\u00fcm tasvirlerinden \u00e7ok daha do\u011fal ve etkileyicidir.<\/p>\n
Berbat bir durumdayd\u0131m. Do\u011frusu ya, kom\u015fumun s\u00f6ylevinden \u00e7ok havan\u0131n so\u011fuklu\u011fundan \u00f6t\u00fcr\u00fcyd\u00fc bu. Di\u015flerim birbirine \u00e7arp\u0131yor, sessizce inildiyordum.<\/p>\n
Birden iki k\u00fc\u00e7\u00fck ve so\u011fuk el hissettim \u00fczerimde. Biri boynuma dokunuyor, \u00f6teki y\u00fcz\u00fcm\u00fc yokluyordu. Ayn\u0131 anda, kayg\u0131l\u0131, yumu\u015fak, tatl\u0131 bir sesle sorulan \u015fu soruyu i\u015fittim:
– Ne oluyorsun?
Az \u00f6nce b\u00fct\u00fcn erkeklere lanetler savuran Nata\u015fa m\u0131 soruyordu bunu? Ben daha kar\u015f\u0131l\u0131k vermeden o konu\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 bile:
– Ne oluyorsun? Ha? \u00dc\u015f\u00fcd\u00fcn m\u00fc? Donuyor musun? Ah seni! Bayku\u015f gibi b\u00fcz\u00fclm\u00fc\u015f ses etmeden oturuyor!
\u00dc\u015f\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc daha \u00f6nce s\u00f6ylesen ya… Haydi… topra\u011fa yat… uzan… ben de yatay\u0131m… ha \u015f\u00f6yle! \u015eimdi sar\u0131l bana… daha s\u0131k\u0131… Ha, \u015fimdi \u0131s\u0131n\u0131rs\u0131n i\u015fte… Sonra da s\u0131rt s\u0131rta verir yatar\u0131z… Gece nas\u0131l olsa ge\u00e7er… Sana ne oldu? \u0130\u00e7tin de i\u015finden mi kovdular?.. Ha? Bo\u015fver!..<\/p>\n
Avutuyor, y\u00fcreklendiriyordu beni…<\/p>\n
Yer yar\u0131lsa da i\u00e7ine girseydim! Hayat e\u011fleniyordu benimle! Bir d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn! O s\u0131ralarda insanl\u0131\u011f\u0131n al\u0131nyaz\u0131s\u0131n\u0131 dert edinmi\u015ftim kendime. Toplumsal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmlerle, devrimlerle ilgileniyor; derinliklerine belki kendi yazarlar\u0131n\u0131n bile ula\u015famad\u0131\u011f\u0131 \u015feytanca bir bilgelikle yaz\u0131lm\u0131\u015f kitaplar okuyordum. Kendimi b\u00fcy\u00fck bir eylemsel g\u00fc\u00e7 olarak haz\u0131rlama \u00e7abas\u0131ndayd\u0131m. Ve sat\u0131l\u0131k bir kad\u0131n; d\u00f6v\u00fclm\u00fc\u015f, kovulmu\u015f, d\u00fcnyada ne yeri, ne de\u011feri olan mutsuz bir varl\u0131k beni bedeniyle \u0131s\u0131t\u0131yor, daha ben ona yard\u0131m etmeyi d\u00fc\u015f\u00fcnmeden o bana yard\u0131m ediyordu. Zaten d\u00fc\u015f\u00fcnsem de ne gelirdi elimden? Ne yard\u0131m\u0131m dokunurdu ona?<\/p>\n
Ah, b\u00fct\u00fcn bunlar\u0131n a\u011f\u0131r, anlams\u0131z bir d\u00fc\u015f olmas\u0131n\u0131 ne kadar isterdim.<\/p>\n
Fakat her \u015fey o kadar ger\u00e7ekti ki! \u00dcst\u00fcme so\u011fuk ya\u011fmur damlalar\u0131 d\u00f6k\u00fcl\u00fcyor, g\u00f6\u011fs\u00fcme bir kad\u0131n g\u00f6\u011fs\u00fc s\u0131ms\u0131k\u0131 yaslan\u0131yor, onun az\u0131c\u0131k votka kokan, ama yine de s\u0131cak ve canland\u0131r\u0131c\u0131 solu\u011fu y\u00fcz\u00fcm\u00fc ok\u015fuyordu… R\u00fczg\u00e2r uluyor, inliyor; ya\u011fmur sandal\u0131n \u00fcst\u00fcnde sak\u0131rd\u0131yor; dalgalar \u00e7a\u011f\u0131ld\u0131yor ve biz birbirimize s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131z halde yine de tir tir titriyorduk. Ger\u00e7ekti b\u00fct\u00fcn bunlar. \u00dcstelik hi\u00e7 kimsenin b\u00f6ylesine a\u011f\u0131r ve bunalt\u0131c\u0131 bir d\u00fc\u015f g\u00f6rmedi\u011fini san\u0131r\u0131m.<\/p>\n
Ve Nata\u015fa kad\u0131nlara \u00f6zg\u00fc o yumu\u015fak ve tatl\u0131 sesle hi\u00e7 durmadan bir \u015feyler s\u00f6yl\u00fcyordu. Onun duru, ok\u015fay\u0131c\u0131 s\u00f6zleri i\u00e7imi \u0131s\u0131tmaya, y\u00fcre\u011fimi yumu\u015fatmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
O zaman g\u00f6zlerimden yuvarlanmaya ba\u015flayan iri iri g\u00f6zya\u015flar\u0131, y\u00fcre\u011fimde \u00e7oktand\u0131r biriken kinleri, kederleri, aptall\u0131klar\u0131 ve \u00e7amuru silip g\u00f6t\u00fcrd\u00fc.<\/p>\n
– Peki, iki g\u00f6z\u00fcm yeter art\u0131k, a\u011flama. Yeter! Tanr\u0131 b\u00fcy\u00fckt\u00fcr, her \u015fey d\u00fczelir. Yine i\u015fine girersin, olur biter…<\/p>\n
Ve \u00f6p\u00fcyordu beni. Say\u0131s\u0131z, s\u0131ms\u0131cak \u00f6p\u00fcc\u00fcklere bo\u011fuyordu.<\/p>\n
Bunlar bana hayat\u0131m boyunca sunulan ilk kad\u0131n \u00f6p\u00fcc\u00fckleriydi ve en g\u00fczel \u00f6p\u00fcc\u00fcklerdi. Daha sonrakiler pek tuzluya oturdular \u00e7\u00fcnk\u00fc. Hem de a\u015fa\u011f\u0131 yukar\u0131 hi\u00e7bir \u015fey kazand\u0131rmadan.<\/p>\n
– Hi\u015ft, a\u011flama art\u0131k, sersem! Hele bir sabah olsun, ben senin i\u015flerini yoluna koyar\u0131m.<\/p>\n
Sanki bir d\u00fc\u015f i\u00e7indeymi\u015f gibi bu yumu\u015fak ve dost f\u0131s\u0131lt\u0131y\u0131 i\u015fittim…<\/p>\n
… G\u00fcn a\u011farana kadar birbirimizin kollar\u0131nda yatt\u0131k…<\/p>\n
\u015eafakla birlikte sandal\u0131n alt\u0131ndan \u00e7\u0131k\u0131p kentin yolunu tuttuk… Orada dost\u00e7a vedala\u015f\u0131p ayr\u0131ld\u0131k.<\/p>\n
O sonbahar gecesinde bana yolda\u015fl\u0131k eden tatl\u0131 Nata\u015fa’y\u0131 sonra alt\u0131 ay aramad\u0131\u011f\u0131m batakhane kalmad\u0131, ama g\u00f6r\u00fc\u015femedik bir daha…<\/p>\n
\u00d6ld\u00fcyse -ki onun i\u00e7in \u00e7ok daha iyi- rahat uyusun! Ya\u015f\u0131yorsa, esenlik i\u00e7inde olsun ve dilerim ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 hayat\u0131n bilinci uyanmas\u0131n ruhunda… \u00c7\u00fcnk\u00fc gereksiz, yarars\u0131z bir \u0131st\u0131rap olurdu bu…<\/p>\n
1895<\/p>\n
Yirmi Alt\u0131 Adam Ve Bir K\u0131z | Bir kere Sonbaharda – Maksim Gorki<\/p>\n
\u00c7eviri: Ataol Behramo\u011flu<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bir kere sonbaharda \u00e7ok can s\u0131k\u0131c\u0131, tats\u0131z bir i\u015f geldi ba\u015f\u0131ma: Yabanc\u0131 oldu\u011fum bir kentte meteliksiz, yersiz yurtsuz buluverdim kendimi. ilk birka\u00e7 g\u00fcn \u00fcst\u00fcmde ba\u015f\u0131mda satabilece\u011fim ne varsa sat\u0131p kentin Ustye ad\u0131 verilen uzak bir b\u00f6lgesine gittim. Gemi iskelelerinin bulundu\u011fu, yaz\u0131n ar\u0131 kovan\u0131 gibi i\u015fleyen bu b\u00f6lgede in cin top oynuyordu \u015fimdi. Ekimin son g\u00fcnleriydi […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[115],"tags":[],"class_list":{"0":"post-6888","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-ceviri-oykuler"},"yoast_head":"\n