Sesle dolu ağaçlar.
Unutmanın yol boyu dura dura
Giden bir sesi:
-Kim bilir nereye gidiyordu.
Yol ki biliyor mu varacağı yeri,
Belki böyle yolculuk eder sesler de:
Bilinmeyene.
İnceledim
katlarını hızın,
Gördüm ses, ses değildi:
Kapalıysa kendine.
Kuşkusuz bir sestim bir zamanlar bende,
Kısa bir süre
Bir daha anladım sesti her şey
Sesti,
gördüm.
Akatalpa, Haziran 2004
