ucuz ve kolay dizelerin sıvandığı bir dunyayla
yaslanıp şiirin pisliklerine
üşütüyorum kendimi baharlara yazlara
direnemiyorum soyut somut ne varsa
…uyuz bir kedi gibi kaşınıyor edebiyat
bulup işlemenin yolunu yordamını
duvarları o çok yüksek duvarları ıslatıyorum
diyorum kan irinsiz güzel değil
bir rahibe ancak bu kadar ihanet edebilir kendine
şiirler okuyorum şiirler şiirler
tutup şiirlerin şairleriyle yatıyorum
çünku bir rahibe ancak bu kadar ihanet edebilir kendine
bordo diyorum bordo bir renktir
kan pıhtılaşınca bordoya
ölüm uzadıkça bordoya çalar
çünki nerde bir böcek çiçeğe konsa
döllenme dullanmış bir kızın bordo çiçeği olur
yaşlanıyorum böcekler ölüyor
şiirler şiirler bir ömrün çiçekleri
soluyor, herşey soluyor. çiçekler ve güller ve
güller ve güller
ölü bir böcekle çiftleşiyorlar
renksiz bir gül oluyor döllenme
…
yaşlanıyorum. çiçeksiz renksiz. bordo
bir daha bir daha çünki diyorum
çünki bordo bir intihara ancak bu kadar yaraşır”
Arkadas Z. Ozger
