Kor bir yankıdan başka nedir ki taş?
Dünyada bir heves değil mi insan?
Yokluk ateşiyle tutunduk varlığa
çatladık,kırıldık
ağrıdık.
Sarıydı kum çünkü
gökyüzü sarı hatıra.
Yeryüzünün acı bilgisine uyandık,
şaşkınlığa.
Derin uçurumlardan doğrulup doruğa,
yollarda kabuklar soyunduk.
Dilsizmiş dağ,ses etmemiş bize
merhamet ettik bakıp halimize
-Ah boynumuz ağırdı bize
boyumuzdan büyük yükler edindik.
Çöl!
yetmez mi bunca ağrıdığımız
sarı zehir işte dört yanımız
Çöl! kaldır kumunu duy halimiz:
-Kaybolduk sende, nerde yolumuz?
Birhan KESKİN / Kim Bağışlayacak Beni (Yeryüzü Halleri) s. 26
