Denizin kolları arasında yaşayan bir şehirde
dünyaya açmıştı gözlerini
Çocukluğunun en candan iki arkadaşı
denizin tuzu ile yosunun kokusu…
Uzak ufuklardan gelecek denizler prensini
beklemekle donattı gençlik cennetini
Y ıllar ihtiyarladı ama
cenneti de genç kaldı, cehennemi de…
Balık pullarından çeyizler işledi
hüzün ve hasretinden yemeniler
kederinden oyalar
yalnızlığından mendiller …
Prens gelişini erteledi
Adını unuttu
geçmişini ve de geleceğini…
Şimdiyse yalnızlığının fotografisinde yaşamakta…
Refik DURBAŞ
