Beşikten başlayıp mezara uzanan,
Tenha ve korkulu bir köprüdür ömrüm.
Ağır varlığımı aynı hızla her an
Bir baştan bir başa beyhude sürürüm.
‘Haydi mezara koş’ der gaipten bir ses.
Gönlümse fısıldar: ‘Boş kalamaz beşik’.
Hep böyle tereddüt içinde ben bikes,
Beyhude ararım bir kaçacak delik.
