Ayın sunduğuna özeniyorsun gece
esmer bir ışık oluyorsun
koynuma sığınan yalnız bir gemi
çapasızlığında gezginsin
tutunduğunda tutuşturduğun limanlar
Sürgün kılıyor seni
yurtsuzluğun gezegeninde
hep kendine dönen bir yolcusun
ne vakit ışıdın
söndün ne vakit.
