Ey serseriligin denizleri!
Ey ahtapotlari atilmişlar kiyiya mutsuzlugun!
Bir kraliçedir oglum kanatlarini açmiş.
Örtünür canfes.
Unutur gitgide yakilmiş babasi büyücü.
Selanik’te geçirir kişi.
Gelmiş bir kadinla konuşur Misrâyim’den. Yorgunlugu kusursuz bir at mor.
Uyuyakalmiş kayaliklarda.
Yükselir niçin bilinmez deniz.
Ey batik gemiler! Ey sürgün karaltilari!
Aglayan bir melez ben.
Anlatilmaz bir kiliçtir kuşanmiş taşirim belimde karaduygululuk.
Ece AYHAN
