Ben bir dere yatağının
En kıvrımlı yeriyim
Bilemem nerelerden
Akarda ince ince
Su gelir yara değer
Değdikçe eririm
Örseli bir bahçenin
Acemi gülüyüm
Bilmem bir türlü
Bilemem
Bir mevsimlik rengi ben
Dörde nasıl böleyim
Gizemli bir suskunluğun
Dargın diliyim
Kan gülleri büyütürüm
Sabır saksılarında
Ben hep kendini yiyen
Bir garip deliyim
Şükrü ERBAŞ
