Deruni sözcüklerinle güzeldi dünya,
Apak oluyordu hayat seninle,
Ölüm, dîrîme dönüyordu, sen konuştuğunda,
Ve sen konuştuğunda,
Efkâr, kaçkın-korkak bir sanrıydı.
Sayrıydı yokluğunun demi,
Sıyrılıp geldin, bir çiçek gibi, sağaltarak,
Kaybolan gövdemi getirdin bana,
Bedensiz bir gölgeydim ben,
Önceki hayatta.
Farkında mıydın, bilmiyorum,
Seninle nefes alıyordu soluksuz kalan.
Tılsımlı bir ezgi gibi yayılan sesinle,
Cennete yürüyordu Araf’ta duran.
